Uitspraakdatum

09-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TAHVD:2026:371

Zaaknummer

260215V

Zaaknummer

260223V

Inhoudsindicatie

Klager heeft verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter waarbij zijn klacht over de deken niet is doorverwezen. Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan de voorzitter. De voorzitter heeft artikel 46c lid 5 Advocatenwet terecht buiten toepassing gelaten. Klager gebruikt het klachtrecht voor een ander doel dan waarvoor het bedoeld is. Het hof is van oordeel dat er sprake is van misbruik van recht. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake. Het hof verklaart het verzet tegen de voorzittersbeslissing ongegrond. 

Uitspraak

Beslissing  van 9 november 2026

in de zaken 260215V en 260223V

naar aanleiding van het verzet tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van 2 juli 2026 op de klacht van:

klager

tegen:

de deken

1 INLEIDING

1.1 Klager heeft verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter waarbij zijn klacht over de deken niet is doorverwezen. Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan de voorzitter. De voorzitter heeft artikel 46c lid 5 Advocatenwet terecht buiten toepassing gelaten. Klager gebruikt het klachtrecht voor een ander doel dan waarvoor het bedoeld is. Het hof is van oordeel dat er sprake is van misbruik van recht. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake. Het hof verklaart het verzet tegen de voorzittersbeslissing ongegrond.

1.2 De beslissing van de voorzitter is onder ECLI:NL:TAHVD:2026:194 op tuchtrecht.nl gepubliceerd.

2 DE PROCEDURE IN VERZET

2.1 Het verzet van klager tegen de beslissing van de voorzitter is op 2 juli 2026 ontvangen door de griffie van het hof. Behalve het verzetschrift bevat het dossier de stukken die in verband met het verwijzingsverzoek aan het hof zijn verstrekt.

2.2 Het hof heeft het verzet behandeld op de mondelinge behandeling van 14 september 2026. Daar is de deken verschenen, vergezeld door een stafjurist. Klager is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.

3 FEITEN

3.1 Op 8 juni 2026 heeft klager een klacht over de deken ingediend. Klager heeft daarin een dringend verzoek tot interventie, dan wel tot de formele registratie van een tuchtrechtelijk bezwaar jegens de deken gedaan.

3.2 Klager heeft aan de klacht ten grondslag gelegd dat de deken in een lopende klachtprocedure het fundamentele rechtsbeginsel van hoor en wederhoor, dan wel de wettelijke onderzoeksplicht van artikel 46c Advocatenwet heeft geschonden. Klager heeft uiteengezet dat hij op 31 mei 2026 bij de deken in een lopend klachtonderzoek een cruciale inhoudelijke reactie heeft ingediend, die door de deken integraal buiten beschouwing is gelaten. De deken heeft daaraan ten grondslag gelegd dat stukken die niet mogen worden doorgezonden aan de wederpartij door de deken niet bij de behandeling van de klacht betrokken kunnen worden en dat de advocaat over wie klager bij de deken een klacht heeft ingediend bovendien al een slotreactie heeft gegeven. Klager heeft erop gewezen dat hij de deken op 8 juni 2026 vervolgens uitdrukkelijk en onvoorwaardelijk toestemming heeft gegeven om zijn bericht met bijlagen van 31 mei 2026 alsnog aan de betreffende advocaat te verstrekken. Hierdoor is de door de deken opgeworpen procedurele belemmering komen te vervallen en bestaat er geen enkel wettelijk of feitelijk argument meer om dit stuk te weigeren, aldus klager. Klager heeft het hof verzocht:

1. de deken te wijzen op zijn wettelijke verplichting tot het voeren van een volledig onderzoek met inachtneming van hoor en wederhoor;

2. te bewerkstelligen dat het bericht van 31 mei 2026 alsnog officieel aan het dekenale dossier wordt toegevoegd en doorgezonden wordt aan de advocaat over wie klager een klacht heeft ingediend voor een eventuele reactie (dupliek);

3. subsidiair, indien de deken weigert te capituleren, deze klacht formeel in te boeken als een tuchtklacht tegen het handelen van de deken zelf, en deze wegens strijdige belangen ter behandeling door te verwijzen naar een deken in een aangrenzend arrondissement.

3.3 De deken heeft het hof verzocht de klacht in behandeling te nemen en te beoordelen of deze verwezen dient te worden.

3.4 In de beslissing van 2 juli 2026 heeft de plaatsvervangend voorzitter van het hof vooropgesteld dat het hof geen wettelijke bevoegdheid heeft om in te grijpen in een lopend klachtonderzoek door de deken. Om die reden zijn de verzoeken 1 en 2 van klager afgewezen.

3.5 Ook het verzoek van klager om de klacht over verweerder te verwijzen is door de voorzitter afgewezen. Daartoe heeft de voorzitter overwogen dat de beslissing van de deken om een schriftelijke reactie in een lopend klachtonderzoek al dan niet aan het dossier toe te voegen, een procedurele beslissing in het kader van het klachtonderzoek is. Het klachtrecht is geen middel om een dergelijke beslissing van de deken ter discussie te stellen. Klager kan, na afronding van het onderzoek door de deken en betaling van het griffierecht, zijn klacht laten toetsen door de Raad van Discipline en binnen de kaders van die procedure kan klager ook zijn klachten over het klachtonderzoek door de deken en de daarin door de deken genomen procedurele beslissingen aan de raad voorleggen. 

4 HET VERZET

De gronden van verzet

4.1 Klager heeft aan het verzet (samengevat en voor zover relevant in het kader van deze procedure) het navolgende ten grondslag gelegd.

4.2 Klager heeft een aantal procesrechtelijke aspecten aan de orde gesteld. Zo heeft de voorzitter volgens klager artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) geschonden, onder meer doordat de voorzitter drie afzonderlijke klachtzaken van klager tegen verschillende dekens allemaal zelf heeft afgedaan, zonder dat klager vooraf is geïnformeerd over de identiteit van de voorzitter, en klager de mogelijkheid tot wraking heeft ontnomen. Ook heeft de voorzitter beginsel van equality of arms geschonden.

4.3 Voorts heeft de voorzitter stukken van klager onvolledig beoordeeld en klager niet de mogelijkheid geboden om zijn standpunten mondeling nader uiteen te zetten.

4.4 De voorzitter heeft bovendien zijn onderzoeksplicht geschonden, onder meer door het handelen van de deken niet ambtshalve te toetsen aan de Leidraad Dekenale Klachtbehandeling.

4.5 De voorzitter heeft zijn beslissing onvoldoende gemotiveerd.

4.6 De voorzitter heeft ten onrechte de deken niet gewezen op zijn wettelijke onderzoeksplicht ex artikel 46c Advocatenwet. In plaats daarvan heeft de voorzitter zich verscholen achter procedurele argumenten en de klacht van klager eenvoudigweg afgewezen.

4.7 De voorzitter heeft artikel 46c lid 5 Advocatenwet geschonden. Artikel 46c lid 5 Advocatenwet is van dwingend recht. Deze wettelijke bepaling kent geen uitzonderingen, ook niet als het gaat om de procedurele gang van zaken. Van misbruik van recht is geen sprake.

4.8 De voorzitter heeft ook miskend dat elke klacht over een deken noodzakelijkerwijs ziet op diens handelen in een (klacht)procedure en een zelfstandig tuchtrechtelijk verwijt kan opleveren.

4.9 De voorzitter had de klacht hoe "procedureel" ook van aard moeten verwijzen naar een deken van een andere orde voor onderzoek en afhandeling. Klager wijst hierbij onder meer op een uitspraak van dit hof: ECLI:NL:TAHVD:2024:136.

Het verweer

4.10 De deken verzoekt het hof het verzet ongegrond te verklaren.

5 BEOORDELING

Verzet mogelijk?

5.1 De beslissing van de voorzitter waartegen het verzet is ingesteld, ziet op de situatie als bedoeld in artikel 46c lid 5 Advocatenwet. In dit artikel is bepaald dat de voorzitter klachten tegen dekens verwijst naar een deken van een andere orde om de klacht te laten onderzoeken en af te handelen.

5.2 De wet voorziet niet in de mogelijkheid van afwijzing van het verzoek en ook niet in een bijbehorend rechtsmiddel tegen die afwijzing. Het hof is echter van oordeel dat verzet mogelijk moet zijn als de voorzitter het verwijzingsverzoek afwijst. Om die reden heeft het hof de mogelijkheid van verzet tegen afgewezen verwijzingsverzoeken vastgelegd in artikel 13 van het procesreglement.

Maatstaf

5.3 Een verzet is alleen gegrond als in redelijkheid moet worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Twijfel kan bijvoorbeeld bestaan als de voorzitter een verkeerde maatstaf (toetsingsnorm) heeft toegepast of de beslissing heeft gebaseerd op onjuiste of onvolledige feiten.

Beoordeling

5.4 Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. Hetgeen klager in zijn klacht, in zijn toelichting daarop, alsook in zijn verzetschrift, naar voren heeft gebracht, ziet op een procedurele beslissing van de deken in het klachtonderzoek (tegen een advocaat, niet zijnde de deken) en het klachtrecht (tegen een deken) is niet bedoeld is om (onwelgevallige) procedurele beslissingen aan te vechten. Het hof voegt daar nog het navolgende aan toe.

5.5 Artikel 46c lid 5 Advocatenwet bepaalt, voor zover van belang: “Klachten tegen een deken worden ingediend bij of terstond doorgezonden aan de voorzitter van het hof van discipline. De voorzitter verwijst de zaak naar een deken van een andere orde, ten einde haar te onderzoeken en af te handelen overeenkomstig het bepaalde in dit artikel (…)”.

5.6 Uit artikel 3:13 van het Burgerlijk Wetboek (BW), in samenhang met de schakelbepaling van artikel 3:15 BW, volgt dat degene aan wie de wet een bevoegdheid toekent, haar niet kan inroepen voor zover hij haar misbruikt. Van misbruik van recht is naar het oordeel van het hof sprake als de tuchtrechtelijke procedure wordt gebruikt op een wijze of voor een doel waarvoor deze niet is bedoeld. Anders dan klager stelt, was het dus niet juridisch onmogelijk om zijn verzoek tot doorverwijzing als bedoeld in artikel 46c lid 5 Advocatenwet af te wijzen en daarmee de dwingendrechtelijke bepaling van artikel 46c lid 5 Advocatenwet terzijde te stellen. Artikel 6 EVRM is daarmee niet geschonden.

5.7 Hetgeen klager voor het overige nog heeft aangevoerd, behoeft geen bespreking, omdat dit het toetsingskader van het verzet te buiten gaat.

Conclusie

5.8 Het hof zal het verzet van klager ongegrond verklaren.

6 BESLISSING

Het Hof van Discipline:

- verklaart het verzet ongegrond.

Deze beslissing is gewezen door mr. J. Blokland, voorzitter, mrs. B.J.R. van Tongeren en R.N.E. Visser, leden, in tegenwoordigheid van mr. A. Wijtzes, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 november 2026.

griffier                                                                                       voorzitter           

Verzonden op: 9 november 2026

De beslissing is verzonden op 9 november 2026 .