Uitspraakdatum

09-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TAHVD:2026:373

Zaaknummer

260162V

Inhoudsindicatie

Klager heeft verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van discipline waarbij zijn verzoeken zijn afgewezen. Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. De voorzitter heeft terecht artikel 46c lid 5 Advocatenwet buiten toepassing gelaten. Klager gebruikt het klachtrecht voor een ander doel dan waarvoor het bedoeld is. Het hof is van oordeel dat er sprake is van misbruik van recht. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake. Het hof verklaart het verzet tegen de voorzittersbeslissing ongegrond. 

Uitspraak

Besllissing van 9 november 2026 in de zaken 260162V

naar aanleiding van het verzet tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van 2 juli 2026 op de klacht van:

klager

tegen:

de deken 

de stafjurist

de adjunct-secretaris 

1 INLEIDING

1.1 Klager heeft verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van discipline waarbij zijn verzoeken zijn afgewezen. Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. De voorzitter heeft terecht artikel 46c lid 5 Advocatenwet buiten toepassing gelaten. Klager gebruikt het klachtrecht voor een ander doel dan waarvoor het bedoeld is. Het hof is van oordeel dat er sprake is van misbruik van recht. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake. Het hof verklaart het verzet tegen de voorzittersbeslissing ongegrond. 

1.2 Met de beslissing van 2 juli 2026 heeft de voorzitter van het hof het verzoek van klager tot verwijzing van de klacht over verweerder afgewezen. Deze beslissing is onder ECLI:NL:TAHVD:2026:195 op tuchtrecht.nl gepubliceerd.

1.3 Het verzet van klager tegen de beslissing van de voorzitter is op 2 juli 2026 ontvangen door de griffie van het hof. Behalve het verzetschrift bevat het dossier de stukken die in verband met het verwijzingsverzoek aan het hof zijn verstrekt. Het dossier bevat daarnaast een schriftelijke reactie van de deken van 13 augustus 2026

1.4 Het hof heeft het verzet behandeld op de mondelinge behandeling van 14 september 2026. Klager is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. 

2 FEITEN

2.1 Op 3 en 4 april 2026 heeft klager een klacht ingediend over de deken en de stafjurist. De deken heeft de klacht op grond van het bepaalde in artikel 46c lid 5 Advocatenwet naar het hof gestuurd.

2.2 Bij e-mail van 3 april 2026 heeft klager de klacht, met bijlagen, ook rechtstreeks naar het hof gestuurd. Daarin heeft klager het hof verzocht:

1.    onderzoek te doen naar de handelwijze van de deken en de stafjurist; 2.    vast te stellen dat sprake is van een schending van hoor- en wederhoor; 3.    te erkennen dat de procedure onzorgvuldig en oneerlijk is verlopen; 4.    passende maatregelen te treffen, waaronder: -    heropening van de klachtprocedure; -    of een onafhankelijke beoordeling. 

2.3 Klager klaagt over de wijze waarop de deken, ondersteund door de stafjurist, een klacht van klager over een advocaat heeft behandeld. Klager stelt zich op het standpunt dat de gevolgde procedure in strijd is met het beginsel van hoor en wederhoor en het beginsel van equality of arms en daarmee met artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), omdat hij niet in de gelegenheid is gesteld te reageren op het verweer van de betreffende advocaat, maar de deken gelijk zijn visie op de klacht heeft gegeven. Verder is volgens klager gehandeld in strijd met de Leidraad Dekenale Klachtbehandeling en de zorgvuldigheidsnormen uit de Advocatenwet.

2.4 Bij e-mail van 10 april 2026 heeft klager een correctie op zijn klacht aangebracht en meegedeeld dat de klacht is gericht tegen de deken, voornoemd, en heeft klager zijn klacht aangevuld. Klager heeft aangevoerd dat er sprake is van een nieuwe zelfstandige klacht ten aanzien van de deken en de adjunct-secretaris, voor zover zij inhoudelijk betrokken is geweest bij de behandeling en/of verantwoordelijkheid draagt binnen het betreffende dossier. Klager heeft daaraan ten grondslag gelegd dat de klacht ten onrechte rechtstreeks naar het hof is doorgestuurd, terwijl deze eerst had moeten worden voorgelegd aan een andere, onafhankelijke deken. Daardoor is de procedure volgens klager onzorgvuldig en juridisch gebrekkig verlopen. Klager verzoekt het hof: 1.    de nieuwe klacht in behandeling te nemen; 2.    te bevestigen dat een onafhankelijke deken wordt aangewezen; 3.    de huidige, onjuist ingestelde procedure op te schorten; 4.    te waarborgen dat de verdere behandeling plaatsvindt conform wet- en regelgeving.

2.5 In de beslissing van 2 juli 2026 heeft de plaatsvervangend voorzitter van het hof ten aanzien van de klacht over de deken overwogen dat de beslissing van de deken om tijdens het lopende onderzoek naar de door klager ingediende klacht over een advocaat geen re- en dupliek te laten plaatsvinden een procedurele beslissing in het kader van het klachtonderzoek is. Het klachtrecht is geen middel om een dergelijke beslissing van de deken ter discussie te stellen. Klager had, na afronding van het onderzoek door de deken en betaling van het griffierecht, zijn klacht kunnen laten toetsen door de Raad van Discipline en binnen de kaders van die procedure had klager ook zijn klachten over het klachtonderzoek door de deken en de daarin door de deken genomen procedurele beslissingen aan de raad kunnen voorleggen. Dat klager hiervan kennelijk heeft afgezien door het griffierecht niet te betalen is een omstandigheid die voor risico van klager komt en blijft.

2.6 Ten aanzien van de klacht over de stafjurist en de adjunct-secretaris heeft de voorzitter overwogen dat zij niet staan ingeschreven op het tableau als advocaat. Het tuchtrecht zoals beschreven in de Advocatenwet is alleen van toepassing op advocaten. Er is dus geen grondslag voor een onderzoek door een deken naar een over de stafjurist of de adjunct-secretaris ingediende klacht. 

2.7 Om deze redenen heeft de voorzitter de verzoeken van klager afgewezen.

3 HET VERZET

De gronden van verzet

3.1 Klager heeft aan het verzet (samengevat) het navolgende ten grondslag gelegd. 

3.2 Klager heeft een aantal procesrechtelijke aspecten aan de orde gesteld. Zo heeft de voorzitter volgens klager artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) geschonden, onder meer doordat de voorzitter drie afzonderlijke klachtzaken van klager tegen verschillende dekens allemaal zelf heeft afgedaan, zonder dat klager vooraf is geïnformeerd over de identiteit van de voorzitter, en klager de mogelijkheid tot wraking heeft ontnomen. Ook heeft de voorzitter beginsel van equality of arms geschonden. 

3.3 Voorts heeft de voorzitter stukken van klager onvolledig beoordeeld en klager niet de mogelijkheid geboden om zijn standpunten mondeling nader uiteen te zetten. 

3.4 De voorzitter heeft bovendien zijn onderzoeksplicht geschonden, onder meer door het handelen van de deken niet ambtshalve te toetsen aan de Leidraad Dekenale Klachtbehandeling. 

3.5 De voorzitter heeft zijn beslissing onvoldoende gemotiveerd. 

3.6 De voorzitter heeft artikel 46c lid 5 Advocatenwet geschonden door de klacht over de deken niet te verwijzen naar een deken van een andere orde. 

3.7 De voorzitter overweegt dat de beslissing van de deken om geen re- en dupliek toe te staan een "procedurele beslissing" is die niet ter discussie kan worden gesteld. Deze redenering is onjuist en gaat voorbij aan de strekking van artikel 46c lid 5 Advocatenwet.

3.8 De omstandigheid dat klager het griffierecht niet heeft betaald, kan geen rechtvaardiging vormen voor het buiten beschouwing laten van een klacht die op grond van de wet dwingend moet worden verwezen. De voorzitter gebruikt deze omstandigheid ten onrechte als argument om aan zijn wettelijke verwijzingsplicht te ontkomen. 

3.9 Ten onrechte heeft de voorzitter het handelen van de stafjurist en adjunct-secretaris niet toegerekend aan de deken. De voorzitter had de klacht over de stafjurist en adjunct-secretaris moeten betrekken bij de beoordeling van de klacht over de deken, althans had moeten onderzoeken of zij handelden in opdracht van en onder verantwoordelijkheid van de deken.

Het verweer

3.10 De deken is van mening dat de voorzitter terecht de verzoeken van klager heeft afgewezen. 

4 BEOORDELING

Verzet mogelijk?

4.1 De beslissing van de voorzitter waartegen het verzet is ingesteld, ziet op de situatie als bedoeld in artikel 46c lid 5 Advw. In dit artikel is bepaald dat de voorzitter klachten tegen dekens verwijst naar een deken van een andere orde om de klacht te laten onderzoeken en af te handelen. 

4.2 De wet voorziet niet in de mogelijkheid van afwijzing van het verzoek en ook niet in een bijbehorend rechtsmiddel tegen die afwijzing. Het hof is echter van oordeel dat verzet mogelijk moet zijn als de voorzitter het verwijzingsverzoek afwijst. Om die reden heeft het hof de mogelijkheid van verzet tegen afgewezen verwijzingsverzoeken vastgelegd in artikel 13 van het procesreglement.

Maatstaf

4.2 Een verzet is alleen gegrond als in redelijkheid moet worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Twijfel kan bijvoorbeeld bestaan als de voorzitter een verkeerde maatstaf (toetsingsnorm) heeft toegepast of de beslissing heeft gebaseerd op onjuiste of onvolledige feiten.

Beoordeling

4.3 Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. Hetgeen klager in zijn klacht, in zijn toelichting daarop, alsook in zijn verzetschrift, naar voren heeft gebracht, ziet op een procedurele beslissing van de deken in het klachtonderzoek (tegen een advocaat, niet zijnde de deken) en het klachtrecht (tegen een deken) is niet bedoeld is om procedurele beslissingen (het achterwege laten van re- en dupliek) aan te vechten. Het hof voegt daar nog het navolgende aan toe. 

4.4 Artikel 46c lid 5 Advocatenwet bepaalt, voor zover van belang: “Klachten tegen een deken worden ingediend bij of terstond doorgezonden aan de voorzitter van het hof van discipline. De voorzitter verwijst de zaak naar een deken van een andere orde, ten einde haar te onderzoeken en af te handelen overeenkomstig het bepaalde in dit artikel (…)”. 

4.5 Uit artikel 3:13 van het Burgerlijk Wetboek (BW), in samenhang met de schakelbepaling van artikel 3:15 BW, volgt dat degene aan wie de wet een bevoegdheid toekent, haar niet kan inroepen voor zover hij haar misbruikt. Van misbruik van recht is naar het oordeel van het hof sprake als de tuchtrechtelijke procedure wordt gebruikt op een wijze of voor een doel waarvoor deze niet is bedoeld. Anders dan klager stelt, was het dus niet juridisch onmogelijk om zijn verzoek tot doorverwijzing als bedoeld in artikel 46c lid 5 Advocatenwet af te wijzen en daarmee de dwingendrechtelijke bepaling van artikel 46c lid 5 Advocatenwet terzijde te stellen. Artikel 6 EVRM is daarmee niet geschonden. 

4.6 Hetgeen klager voor het overige nog heeft aangevoerd, behoeft geen bespreking, omdat dit het toetsingskader van het verzet te buiten gaat. 

Conclusie 

4.7 Het hof zal het verzet van klager ongegrond verklaren.

5 BESLISSING

Het Hof van Discipline:

- verklaart het verzet ongegrond.

Deze beslissing is gewezen door mr. J. Blokland, voorzitter, mrs. B.J.R. van Tongeren en R.N.E. Visser, leden, in tegenwoordigheid van mr. A. Wijtzes, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 november 2026.  

griffier    voorzitter        

De beslissing is verzonden op 9 november 2026.