Rechtspraak
Uitspraakdatum
09-11-2026
ECLI
ECLI:NL:TAHVD:2026:372
Zaaknummer
260161V
Inhoudsindicatie
Klager heeft verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van discipline waarbij zijn klacht over de deken niet is doorverwezen. Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. Het hof is van oordeel dat de voorzitter terecht heeft geoordeeld dat er sprake is van misbruik van recht en daarmee artikel 46c lid 5 Advocatenwet buiten toepassing heeft gelaten. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake. Het hof verklaart het verzet tegen de voorzittersbeslissing ongegrond
Uitspraak
Beslissing van 9 november 2026
in de zaken 260161V
naar aanleiding van het verzet tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van 2 juli 2026 op de klacht van:
klager
tegen:
de deken
1 INLEIDING
1.1 Klager heeft verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter van het hof van discipline waarbij zijn klacht over de deken niet is doorverwezen. Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. Het hof is van oordeel dat de voorzitter terecht heeft geoordeeld dat er sprake is van misbruik van recht en daarmee artikel 46c lid 5 Advocatenwet buiten toepassing heeft gelaten. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake. Het hof verklaart het verzet tegen de voorzittersbeslissing ongegrond.
2 HET VERLOOP VAN DE PROCEDURE
2.1 Met de beslissing van 2 juli 2026 heeft de voorzitter van het hof het verzoek van klager tot verwijzing van de klacht over verweerder afgewezen. Deze beslissing is onder ECLI:NL:TAHVD:2026:196 op tuchtrecht.nl gepubliceerd. De gang van zaken was vervolgens als volgt.
2.2 Het verzet van klager tegen de beslissing van de voorzitter is op 2 juli 2026 ontvangen door de griffie van het hof. Behalve het verzetschrift bevat het dossier de stukken die in verband met het verwijzingsverzoek aan het hof zijn verstrekt. Het dossier bevat daarnaast een brief van de deken van 31 augustus 2026.
2.3 Het hof heeft het verzet behandeld op de mondelinge behandeling van 14 september 2026. Daar is de deken verschenen, vergezeld door een stafjurist. Klager is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.
3 FEITEN
3.1 Op 15 april 2026 heeft klager een klacht over de deken ingediend.
3.2 Klager heeft de klacht ingediend naar aanleiding van een tweetal afwijzende beslissingen van de deken van 3 maart respectievelijk 15 april 2026, op het verzoek van klager tot aanwijzing van een advocaat voor een herzieningsprocedure bij de Hoge Raad en ter voorbereiding van een klacht bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens.
3.3 In de beslissing van 2 juli 2026 heeft de plaatsvervangend voorzitter van het hof overwogen dat een klacht tegen een deken geen middel is om de inhoud van een aanwijzingsbesluit waar klager zich niet in kan vinden ter discussie te stellen, nu daartegen andere rechtsmiddelen openstaan. Daarbij gaat het om de beklagprocedure op grond van artikel 13 lid 3 Advocatenwet. Op 15 april 2026 heeft klager bij het hof reeds beklag ingediend tegen de hiervoor genoemde aanwijzingsbesluiten. Door de inhoud van de aanwijzingsbesluiten in deze klachtprocedure (opnieuw) ter discussie te stellen, gebruikt klager het klachtrecht voor een ander doel dan waarvoor het klachtrecht is bedoeld. Dat beschouwt het hof als misbruik van het klachtrecht. Om deze redenen heeft de voorzitter het verzoek tot verwijzing afgewezen.
3.4 Op 13 juli heeft het hof het beklag tegen de beslissingen van de deken van 3 maart 2026 en 15 april 2026 ongegrond verklaard (zie ECLI:NL:TAHVD:2026:215).
4 HET VERZET
De gronden van verzet
4.1 Klager heeft aan het verzet (samengevat en voor zover relevant in het kader van deze procedure) het navolgende ten grondslag gelegd.
4.2 Klager heeft een aantal procesrechtelijke aspecten aan de orde gesteld. Zo heeft de voorzitter volgens klager artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) geschonden, onder meer doordat de voorzitter drie afzonderlijke klachtzaken van klager tegen verschillende dekens allemaal zelf heeft afgedaan, zonder dat klager vooraf is geïnformeerd over de identiteit van de voorzitter, en klager de mogelijkheid tot wraking heeft ontnomen. Ook heeft de voorzitter beginsel van equality of arms geschonden.
4.3 Voorts heeft de voorzitter stukken van klager onvolledig beoordeeld en klager niet de mogelijkheid geboden om zijn standpunten mondeling nader uiteen te zetten.
4.4 De voorzitter heeft bovendien zijn onderzoeksplicht geschonden, onder meer door het handelen van de deken niet ambtshalve te toetsen aan de Leidraad Dekenale Klachtbehandeling. De voorzitter heeft het onpartijdigheidsbeginsel geschonden.
4.5 Ten onrechte heeft de voorzitter geoordeeld dat er sprake is van misbruik van recht en zijn beslissing onvoldoende gemotiveerd, gelet op de jurisprudentie van de Hoge Raad.
4.6 De voorzitter heeft miskend dat de tuchtklacht van klager niet zag op de inhoud van de aanwijzingsbesluiten, maar op de wijze waarop de deken deze besluiten had genomen - meer in het bijzonder of de deken zorgvuldig heeft gehandeld en hoor- en wederhoor heeft toegepast. Klager had een reëel en legitiem belang bij de beoordeling van de wijze waarop de deken heeft gehandeld.
Het verweer
4.7 De deken verzoekt het hof het verzet ongegrond te verklaren.
5 BEOORDELING
Verzet mogelijk?
5.1 De beslissing van de voorzitter waartegen het verzet is ingesteld, ziet op de situatie als bedoeld in artikel 46c lid 5 Advw. In dit artikel is bepaald dat de voorzitter klachten tegen dekens verwijst naar een deken van een andere orde om de klacht te laten onderzoeken en af te handelen.
5.2 De wet voorziet niet in de mogelijkheid van afwijzing van het verzoek en ook niet in een bijbehorend rechtsmiddel tegen die afwijzing. Het hof is echter van oordeel dat verzet mogelijk moet zijn als de voorzitter het verwijzingsverzoek afwijst. Om die reden heeft het hof de mogelijkheid van verzet tegen afgewezen verwijzingsverzoeken vastgelegd in artikel 13 van het procesreglement.
Maatstaf
5.3 Een verzet is alleen gegrond als in redelijkheid moet worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Twijfel kan bijvoorbeeld bestaan als de voorzitter een verkeerde maatstaf (toetsingsnorm) heeft toegepast of de beslissing heeft gebaseerd op onjuiste of onvolledige feiten.
Beoordeling
5.4 Het hof ziet op basis van het onderzoek in verzet geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht te komen dan die van de voorzitter. Het hof voegt daar nog het navolgende aan toe.
5.5 Artikel 46c lid 5 Advocatenwet bepaalt, voor zover van belang: “Klachten tegen een deken worden ingediend bij of terstond doorgezonden aan de voorzitter van het hof van discipline. De voorzitter verwijst de zaak naar een deken van een andere orde, ten einde haar te onderzoeken en af te handelen overeenkomstig het bepaalde in dit artikel (…)”.
5.6 Uit artikel 3:13 van het Burgerlijk Wetboek (BW), in samenhang met de schakelbepaling van artikel 3:15 BW, volgt dat degene aan wie de wet een bevoegdheid toekent, haar niet kan inroepen voor zover hij haar misbruikt. Van misbruik van recht is naar het oordeel van het hof sprake als de tuchtrechtelijke procedure wordt gebruikt op een wijze of voor een doel waarvoor deze niet is bedoeld. Het hof is daarom van oordeel dat de voorzitter niet op onjuiste gronden artikel 46c lid 5 Advocatenwet terzijde heeft gesteld. Van schending van artikel 6 EVRM is geen sprake.
5.7 Hetgeen klager voor het overige nog heeft aangevoerd, behoeft in deze verzetprocedure geen bespreking, omdat dit het toetsingskader van het verzet te buiten gaat.
Conclusie
5.8 Het hof zal het verzet van klager ongegrond verklaren.
6 BESLISSING
Het Hof van Discipline:
- verklaart het verzet ongegrond.
Deze beslissing is gewezen door mr. J. Blokland, voorzitter, mrs. B.J.R. van Tongeren en R.N.E. Visser, leden, in tegenwoordigheid van mr. A. Wijtzes, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 november 2026.
griffier voorzitter
De beslissing is verzonden op 9 november 2026 .
