Rechtspraak
Uitspraakdatum
11-11-2026
ECLI
ECLI:NL:TADRSGR:2026:271
Zaaknummer
26-775/DH/DH
Inhoudsindicatie
Voorzittersbeslissing. Klacht kennelijk niet-ontvankelijk vanwege misbruik van (tucht)procesrecht.
Uitspraak
Beslissing van de voorzitter van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag van 11 november 2026 in de zaak 26-775/DH/DH naar aanleiding van de klacht van:
klager
over:
verweerder
De plaatsvervangend voorzitter van de raad van discipline (hierna ook: de voorzitter) heeft kennisgenomen van de brief van de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Den Haag (hierna: de deken) van 2 september 2026 met kenmerk K165 2026 en van de op de bijbehorende inventarislijsten genoemde bijlagen. Ook heeft de voorzitter kennisgenomen van de e-mail (met bijlagen) van klager van 23 september 2026 om 14:52 uur.
1 FEITEN Voor de beoordeling van de klacht gaat de voorzitter, gelet op het klachtdossier, uit van de volgende feiten. 1.1 Klager is geruime tijd verwikkeld (geweest) in verschillende procedures, onder meer tegen zijn (voormalig) werkgever. 1.2 Op 11 mei 2021 heeft de (toenmalig) deken verweerder op grond van artikel 13 Advocatenwet aangewezen om klager bij te staan in een procedure in hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank van 12 juni 2019. 1.3 Op 8 april 2024 heeft klager bij de deken een klacht ingediend over verweerder (zaaknummer deken K095 2024). Op 9 september 2025 heeft de deken een dekenstandpunt aan klager gestuurd, waarbij de deken klager een termijn heeft gesteld voor de betaling van het griffierecht. Klager heeft geen griffierecht betaald, waarna het klachtdossier is gesloten. 1.4 Op 3 februari 2026 heeft klager bij de deken nog een klacht ingediend over verweerder (zaaknummer deken K063 2026). Op 2 maart 2026 heeft de deken een dekenstandpunt aan klager gestuurd, waarbij klager weer een termijn is gesteld voor de betaling van het griffierecht. Klager heeft geen griffierecht betaald, waarna het klachtdossier is gesloten. 1.5 Op 22 april 2026 heeft klager bij de deken deze (derde) klacht ingediend over verweerder. Na het dekenstandpunt van 30 juni 2026 heeft klager tijdig het griffierecht betaald.
2 KLACHT 2.1 De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klager verwijt verweerder het volgende. a) “Onrechtmatig Artikel 186 R v saboteren versus Bureau Beroepsziekte advocaten M r [K] Drs [S]” Klager wijst ter onderbouwing van de ‘grondslag Samenspanning Letselschade advocaten [verweerder] met m r [K] op de door klager toegevoegde bijlagen.
3 VERWEER 3.1 Verweerder heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om te reageren op de klacht.
4 BEOORDELING 4.1 De Advocatenwet vereist dat een klacht een zo duidelijk mogelijke omschrijving van de klacht en de feiten waarop deze rust bevat (zie artikel 46d lid 5 onder c Advocatenwet). De voorzitter overweegt dat de door klager ingediende klacht moeilijk te doorgronden is, geen concrete verwijzing bevat naar handelen of nalaten van verweerder en dat er bovendien namen van diverse andere personen worden genoemd, zonder dat steeds duidelijk is wie die persoon is en wat zijn rol is. Dit alles leidt tot een lastig te doorgronden klacht waarin niet duidelijk is welke verwijten klager verweerder precies maakt en vergt dat de voorzitter de klacht interpreteert. De voorzitter gaat er daarom vanuit dat de klacht betrekking heeft op verweerders bijstand aan klager naar aanleiding van de aanwijzing door de deken. 4.2 In het tuchtrecht geldt het ne bis in idem-beginsel. Dit beginsel houdt in dat niet voor een tweede maal kan worden geklaagd over een gedraging van een advocaat waarover de tuchtrechter al heeft geoordeeld. Daarnaast verzet het beginsel zich ertegen dat een advocaat, nadat is geoordeeld over een klacht die een bepaald feitencomplex betreft, wordt geconfronteerd met een andere klacht van dezelfde klager die zijn grondslag vindt in datzelfde feitencomplex. Het voormelde beginsel brengt dan ook mee dat een klager, die zich naar aanleiding van een bepaald feitencomplex over een advocaat wenst te beklagen, zijn klachten in één keer kenbaar dient te maken. Een advocaat moet er na de (onherroepelijke) beslissing van de tuchtrechter immers op kunnen vertrouwen dat de klacht definitief afgewikkeld is. 4.3 De verwijten in deze (derde) klacht zien op verweerders bijstand aan klager naar aanleiding van de aanwijzing door de deken. Ook de eerdere twee klachten (die overigens ook moeilijk te doorgronden zijn) zien daarop. Het gaat dus om dezelfde (soort) verwijten als in de eerdere twee door klager ingediende klachten en het gaat ook om hetzelfde feitencomplex. De deken heeft op 9 september 2025 en op 2 maart 2026 een standpunt gegeven en klagers in de gelegenheid gesteld griffierecht te betalen, zodat de klacht zou worden voorgelegd aan de Raad van Discipline. Klager heeft van beide mogelijkheden geen gebruik gemaakt. 4.4 Technisch gezien is hier geen sprake van ne bis in idem, omdat de eerste twee klachten van klager niet hebben geleid tot een uitspraak van de tuchtrechter. De voorzitter beschouwt deze (derde) klacht wel als misbruik van (tucht)procesrecht. Immers, het verder laten rusten van een klacht – door geen griffierecht te betalen en zich neer te leggen bij de visie van de deken – met dezelfde (soort) verwijten als in eerder ingediende klachten geeft een verweerder de indruk dat de zaak is afgedaan (zie ook ECLI:NL:TADRSGR:2025:5). De voorzitter zal klager daarom kennelijk niet-ontvankelijk verklaren in de klacht. 4.5 Eventuele verdere klachten die zien op hetzelfde feitencomplex zullen – gelet op het voorgaande – niet meer in behandeling worden genomen door de raad.
BESLISSING De voorzitter verklaart de klacht, met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk niet-ontvankelijk.
Aldus beslist door mr. B.A. Sturm, plaatsvervangend voorzitter, bijgestaan door mr. C.M. van de Kamp als griffier en uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026.
