Uitspraakdatum

09-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TAHVD:2026:370

Zaaknummer

260136

Inhoudsindicatie

Deze procedure betreft een klacht over de bijstand van de eigen advocaat in een tweetal procedures (verweer tegen een zorgmachtiging en een verzoek om schadevergoeding). De Raad van Discipline in het ressort Amsterdam (hierna: de raad) heeft de beide klachtonderdelen ongegrond verklaard. Ook heeft de raad niet kunnen vaststellen dat verweerder tekort is geschoten in de communicatie met klager. Klager komt daartegen in beroep en werpt ook nieuwe verwijten op. Die laat het hof buiten beschouwing. Het hof is van oordeel dat de raad terecht en op de juiste gronden heeft geoordeeld dat niet vastgesteld kan worden dat verweerder in zijn bijstand aan klager op enigerlei wijze tekort is geschoten. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad. 

Uitspraak

Beslissing van 9 november 2026 in de zaak 260136

naar aanleiding van het hoger beroep van:

klager

tegen:

verweerder 

1    INLEIDING

1.1    Deze procedure betreft een klacht over de bijstand van de eigen advocaat in een tweetal procedures (verweer tegen een zorgmachtiging en een verzoek om schadevergoeding). De Raad van Discipline in het ressort Amsterdam (hierna: de raad) heeft de beide klachtonderdelen ongegrond verklaard. Ook heeft de raad niet kunnen vaststellen dat verweerder tekort is geschoten in de communicatie met klager. Klager komt daartegen in beroep en werpt ook nieuwe verwijten op. Die laat het hof buiten beschouwing. Het hof is van oordeel dat de raad terecht en op de juiste gronden heeft geoordeeld dat niet vastgesteld kan worden dat verweerder in zijn bijstand aan klager op enigerlei wijze tekort is geschoten. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad. 

1.2    Het hof zet eerst het verloop van de procedure bij de raad en het hof uiteen. Vervolgens zet het hof het volgende op een rij: de feiten, de klacht en de beoordeling van de raad. Daarna volgen de redenen waarom klager in beroep is gekomen en hoe het hof daarover oordeelt.  

2    DE PROCEDURE 

Bij de raad van discipline

2.1    De raad heeft in de zaak tussen klager en verweerder (zaaknummer: 25-782/A/A) een beslissing gewezen op 16 maart 2026. In deze beslissing is de klacht van klager in alle onderdelen ongegrond verklaard.

2.2    Deze beslissing is onder ECLI:NL:TADRAMS:2026:60 op tuchtrecht.nl gepubliceerd.

Bij het hof van discipline

2.3    Het beroepschrift van klager tegen de beslissing is op 14 april 2026 ontvangen door de griffie van het hof. 

2.4    Verder bevat het dossier van het hof: - de stukken van de raad;  - het verweerschrift.

2.5    Naast bovengenoemde stukken heeft klager op 4 september 2026 nog een e-mail (met bijlagen) aan het hof gezonden. In de ontvangstbevestiging is aan klager medegedeeld dat ter zitting zal worden beslist of de stukken worden toegelaten tot het dossier omdat ze te laat door het hof zijn ontvangen. 

2.6    Het hof heeft de zaak mondeling behandeld tijdens de openbare zitting van 14 september 2026. Daar zijn klager en verweerder verschenen. Partijen hebben hun standpunt toegelicht aan de hand van spreekaantekeningen, die onderdeel uitmaken van het dossier van het hof. Het hof heeft op de zitting beslist dat de e-mail van klager van 4 september 2026 wordt toegelaten tot het dossier.

3    FEITEN

Het hof stelt de volgende feiten vast.

3.1    Op 26 augustus 2024 heeft het Openbaar Ministerie bij de rechtbank Amsterdam een verzoekschrift voor een zorgmachtiging ingediend ten aanzien van klager. Verweerder is in dat kader aan klager toegevoegd als advocaat. 

3.2    Op 9 september 2024 heeft verweerder op zijn kantoor met klager gesproken. Dezelfde dag heeft klager stukken aan verweerder gestuurd. Ook heeft klager die week contact gezocht met verweerder.

3.3    Op 13 september 2024 heeft verweerder klager gemaild:

“Ik verwijs naar ons uitgebreid onderhoud bij mij op kantoor op 9 september jl. 

U zocht deze week nader contact maar vanwege de vele zittingen was ik niet in de gelegenheid u te woord te staan. Het staat u uiteraard vrij wat u nog aan mij wil meedelen per email aan mij te doen toekomen.

Op uw uitdrukkelijk verzoek heb ik inmiddels de van u ontvangen emailberichten en stukken doorgestuurd naar de rechtbank. 

Ik bevestig u echter wel uitdrukkelijk dat ik nauwelijks aanneem dat de rechter al de stukken gaat doornemen. U zult naar ik aanneem op de zitting de gelegenheid hebben kort toe te lichten waarom u de stukken van belang acht en hoe die aan uw verdediging terzake van de aangevraagde zorgmachtiging kunnen bijdragen. Ik wijs u er op dat een gemiddelde zitting nauwelijks 20 tot 30 minuten duurt en dat er dus geen tijd zal zijn uitgebreid stil te staan bij het een en ander.” 

3.4    Op 16 september 2024 heeft de rechtbank het verzoekschrift voor een zorgmachtiging inhoudelijk op zitting behandeld en geoordeeld dat de zorgmachtiging wordt verleend. Dezelfde dag heeft verweerder de uitspraak aan klager gemaild en heeft hij klager gewezen op de mogelijkheid van cassatie. Klager is niet in cassatie gegaan en de zorgmachtiging is uitgevoerd. 

3.5    Op 25 september 2024 heeft klager een klacht ingediend bij de Klachtencommissie GGZ Amsterdam en omstreken (hierna: de klachtencommissie) over de Stichting A. Klager heeft ook om een schadevergoeding gevraagd.

3.6    Op 7 oktober 2024 heeft de klachtencommissie twee onderdelen van de klacht gegrond verklaard en op 7 november 2024 heeft de klachtencommissie een schadevergoeding toegewezen van € 25,-. 

3.7    Op 18 december 2024 heeft verweerder voor klager bij de rechtbank Amsterdam een verzoekschrift ingediend ter verkrijging van een beslissing over de verzochte schadevergoeding samenhangende met de klacht ingevolge artikel 10:7 WVGGZ.  In dat verzoekschrift  heeft klager gevraagd om een schadevergoeding van € 28.000,- dan wel € 1.950,-. Verweerder is voor dit beroep aan klager toegevoegd als advocaat. 

3.8    Op 19 december 2024 heeft verweerder klager gemaild met de vraag om de gestelde schade van € 8.000,- aan schulden en € 20.000,- aan verloren pensioen met stukken te onderbouwen. Verweerder schrijft aan klager: 

“Ik wijs u erop dat u een klacht hebt ingediend tegen de beslissing van 26 september 2024 waarbij aan u zorg is aangezegd door [Stichting A]. Het is dus slechts de schade die voortvloeit uit de onterechte aanzegging van 26 september 2024 die voor vergoeding in aanmerking komt. Het lijkt er (vooralsnog) op dat de schade die u wenst blijkens de onderbouwing grotendeels dan wel volledig geen betrekking heeft op de onterechte aanzegging van 26 september 2024, doch betrekking heeft op feiten en omstandigheden die voordien hebben plaatsgevonden.

Het zal van belang worden in de procedure bij de rechtbank onderliggende stukken te overleggen waarmee de schade kan worden aangetoond. Met enkel stellen dat u € 8.000 aan schulden hebt en dat u € 20.000 hebt verloren aan pension, loon en study hebt u bepaaldelijk niet voldaan aan uw verplichting de schade aannemelijk te maken. Ik zie dan ook graag onderliggende stukken tegemoet.”

3.9    Op 9 januari 2025 heeft verweerder klager gemaild dat de geplande zitting van 14 januari 2025 niet doorgaat, omdat Stichting A nog een verweerschrift mag indienen. 

3.10     Op 22 januari 2025 heeft Stichting A een verweerschrift bij de rechtbank ingediend.

3.11     Op 12 maart 2025 heeft de rechtbank partijen bericht dat de zitting is gepland op 31 maart 2025 om 13:25 uur. Dezelfde dag heeft verweerder dit aan klager doorgegeven. Daarbij heeft verweerder vermeld dat hij tot 19 maart 2025 met vakantie is. Ook heeft verweerder voorgesteld om in de week van 24 maart 2025 een afspraak te plannen om de zitting voor te bereiden. 

3.12     Op 12 maart 2025 heeft klager verweerder gemaild met de vraag of verweerder hem kan helpen met een zaak over een omgangsregeling met zijn kinderen en alimentatie. Dezelfde dag heeft verweerder klager gemaild dat hij hem daarin niet van dienst kan zijn. 

3.13     Op 13 maart 2025 heeft verweerder het verweerschrift van Stichting A aan klager gemaild, waarbij verweerder heeft vermeld dat de rechtbank het op 22 januari 2025 ingediende verweerschrift pas op een veel later moment beschikbaar heeft gesteld. 

3.14     Op 13, 14, 17, 19 en 25 maart 2025 heeft klager verweerder gemaild met vragen over zijn zaak en met verzoeken om met hem in contact te treden. 

3.15     Op 19, 25 en 27 maart 2025 heeft verweerder op de vragen van klager gereageerd. In zijn e-mail aan klager van 25 maart 2025 om 11:27 uur heeft verweerder vermeld: 

“Het ontgaat mij volledig op grond waarvan u erop blijft hameren dat u pas op 14 maart jl. het verweerschrift hebt ontvangen. Immers hebt u meer dan voldoende tijd zich tot aan de zitting van 31 maart a.s. naar aanleiding van het verweerschrift voor te bereiden. Geheel ten overvloede en onverplicht doe ik u bijgaand in ieder geval de ontvangstbevestiging van het verweerschrift door de rechtbank dd. 11 maart 2025 om 14:10 uur toekomen. Ik heb u het verweerschrift zo spoedig mogelijk na ontvangst doen toekomen. 

Ik heb u uitdrukkelijk bericht dat ik in het buitenland ben en dat ik eerst vanaf 24 maart 2025 weer bereikbaar ben op kantoor. Het ontgaat mij dan ook geheel waarom u in de tussentijd maar blijft bellen terwijl u weet dat ik uitlandig ben. 

Uw reactie naar aanleiding van het verweerschrift heb ik inmiddels doorgestuurd naar de rechtbank ten blijke waarvan ik u bijgaand de ontvangstbevestiging doe toekomen. 

Ik stel voor dat wij de zitting voorbereiden op donderdag 27 maart a.s. om 15:00 uur bij mij op kantoor. Indien voormelde afspraak u ongelegen voorkomt verneem ik graag op welk tijdstip u woensdag of donderdag a.s. wel beschikbaar bent.” 

3.16     Op 25 maart 2025 om 12:52 uur heeft klager verweerder gemaild:

“Bedankt voor uw uitleg. De brief van [Stichting A] aan de rechtbank Amsterdam, gedateerd 22 januari en ontvangen op 14 maart, heeft bijna twee maanden ergens vastgehangen. Dit terwijl brieven van de rechtbank soms binnen enkele uren of hooguit anderhalve dag (digitaal kan ook) binnenkomen. 

Het klopt dat ik formeel voldoende tijd had om me voor te bereiden, maar het kost nu eenmaal tijd om bepaalde feiten goed schriftelijk vast te leggen. Hopelijk zijn we het erover eens dat als ik de brief bijvoorbeeld op 24 januari had ontvangen, ik aanzienlijk meer tijd had gehad voor een gedegen voorbereiding. Dit gaf ondertussen ook anderen de kans om zich beter voor te bereiden. Het gaat hier niet om schuld aanwijzen, maar simpelweg om te erkennen dat ook de rechtbank – of haar medewerkers – fouten kan maken. Zoals u aangaf, is dit niet uw fout, maar het heeft wel gevolgen voor mij. 

Daarnaast heb ik u herhaaldelijk gebeld omdat ik u nog wilde spreken vóór uw vertrek. Ik loop meerdere rechtszaken en had dringend informatie nodig. Dit speelde meerdere keren tussen 22 januari en het moment dat u vertrok. In mijn optiek heb ik altijd één zaak gehad (omgangsregeling en gezag), maar deze is, zonder mijn invloed, verdeeld in kleine, afzonderlijke kwesties over een periode van bijna 15 jaar. U bent door de rechtbank aan mijn zaak toegewezen. Bij de eerdere zaak rond de zorgmachtiging was u helaas niet volledig voorbereid tijdens de zitting, of tenminste, op de dag zelf bleek dat u niet alle door mij toegestuurde stukken had gelezen had u verteld. Dit, in combinatie met de eerder genoemde fouten van de rechtbank, heeft vooral nadelige gevolgen voor mij, mijn kinderen en mijn naasten. Dit kost mij niet alleen extra tijd die ik moet vrijmaken van werk, kwalitatieve tijd en andere verplichtingen – maar ook de kans om zonder een advocaat die echt bij mij staat of juiste informatie op tijd te hebben, goed voorbereid te zijn. Daarom koos ik ervoor u te bellen, al lijkt deze uitleg overbodig. Ik zie u op 27 maart om 15:00 uur. Maar echter, slechts vier dagen voor een zitting een gesprek voeren over een zaak van deze omvang lijkt mij verre van ideaal.”

3.17     Op 27 maart 2025 om 12:46 uur heeft verweerder klager gemaild:

‘‘Ik ben het met u eens dat het geen schoonheidsprijs verdient dat het verweerschrift zo laat beschikbaar is gesteld in het portaal. 

Uiteraard ligt het niet op mijn weg om te bepalen hoeveel tijd u nodig hebt ter voorbereiding van een zaak. In het algemeen moet een termijn van meer dan twee weken echter ruim voldoende worden geacht voor de gemiddelde persoon om een zaak voor te bereiden.

Ik heb bij de eerdere zaak het veelvoud van stukken dat u mij toestuurde doorgestuurd naar de rechtbank en u daarbij medegedeeld dat ik nauwelijks aanneem dat de rechtbank al die stukken gaat doornemen. Alhoewel begrijpelijk is dat die stukken voor uw belangrijk waren, waren die stukken, zo niet volledig dan in ieder geval wel grotendeels, niet of nauwelijks relevant voor de beoordeling van de zaak. Voor zover de stukken niet relevant waren heb ik deze begrijpelijkerwijs dan ook niet doorgenomen.

Ik snap dat u graag een eerdere afspraak ter voorbereiding van de zitting op prijs zou hebben gesteld. Ik ben echter eind vorige week uit het buitenland teruggekomen en zag derhalve geen kans u eerder in te plannen. Op zich ga ik er van uit dat de bespreking vandaag afdoende moet worden geacht ter gezamenlijke voorbereiding van de zitting.’’

3.18     Op 27 maart 2025 om 13:25 uur heeft klager verweerder gemaild:

‘‘Tja, ik hoor wel mooie excuses en rondleidingen, maar met dat kan ik niet zo veel doen. Zo werd een zorgmachtiging verleend maanden geleden en tot vandaag zijn we daar bezig.  Ik vraag me af, bent u voorbereid voor deze zaak of niet? Als er dingen moeten gedaan worden met betrekking tot deze zaak en dat kan niet voor de tijd want u in het buitenland was, kan dat nog 2 dagen van tevoren? Heb ik u niet genoeg keer gebeeld en terug beeld verzoeken achtergelaten voor dat u weg op vakantie (of wat dan ook) ging? Wat verwacht u van onze afspraak en deze zaak, heeft deze zijn en waarom bij uw kantoor afspreken (eerlijk gezegd het lijkt me dat dit telefonisch kan toch)? Is dit een kwestie van Familie en Jeugd of gaat over de Schade vergoeding over iets dat een zorginstelling verkeerd gedaan hebt (onterechte zorgmachtiging) of gaat over Psychiatrische Zorg? Als het over een Familie zaak gaat, wie staat aan de andere kant van de Bank, [Stichting A], Mijn ex-partner of gaan ze samen hand bij hand, aangezien mijn expartner voor [Stichting A] werk? Als er bewijs ontbreekt, want de juridisch loket wil deze niet op tijd versterken wetende dat dit kan totaal invloed hebben in deze zaak, kan deze zitting worden uitgesteld? En last but not least, als ik niet tevreden ben en wil mijn eigen advocaat kiezen in plaats van verder gaan met een die door de rechtbank is toegewezen toen ik ziek en gesloten in een zorg instelling was in 2016, in 2 zaken heb mij vertegenwoordig en beide verloren en geen tijd voor mij hebt, is er genoeg tijd en kunt u garanderen dat dat geen invloed zal hebben voor de zaak? 

Deze zijn dringende vragen en denk dat u zal deze kunt beantwoorden voor dat we in gesprek bij uw kantoor gaan. Ik ben vanaf nu telefonisch beschikbaar.’’

3.19     Op 27 maart 2025 om 14:24 uur heeft verweerder klager gemaild:

‘’Op 31 maart a.s. wordt het namens u ingediende schadeverzoek door de rechtbank Amsterdam behandeld. 

U bent het niet eens met het feit dat de klachtencommissie uw klacht weliswaar gegrond heeft gevonden, doch u slechts een schadevergoeding van € 25 heeft toegekend. De klacht richt zich tegen de beslissing van 26 september 2024 waarbij de psychiater u heeft medegedeeld dat besloten is u verplichte zorg te gaan verlenen ter uitvoering van de zorgmachtiging. 

Na indiening van de klacht heeft de psychiater de verplichte zorg geschorst en na de uitspraak van de klachtencommissie ingetrokken Er is dus geen verplichte zorg ingezet bij u. Dit wordt door [Stichting A] benadrukt in het verweerschrift (sub 17). [Stichting A] is van oordeel dat nu er geen verplichte zorg bij u is ingezet, u geen schade hebt geleden. 

De klachtencommissie heeft overwogen dat de verplichte zorg weliswaar nog niet bij u was toegepast, maar dat u bij het toepassen van de verplichte zorg alsnog schade hebt ondervonden in de vorm van onmacht, frustratie en angst. In feite gaat de klachtencommissie er dus van uit dat de loutere aanzegging van zorg aan u schade heeft veroorzaakt. Deze schade als gevolg van onmacht, frustratie en angst heeft de klachtencommissie in een bedrag van € 25 uitgedrukt. 

De klachtencommissie heeft u voorafgaand aan de schadevaststelling in de gelegenheid gesteld uw schade te onderbouwen. Volgens [Stichting A] hebt u in verband daarmee weliswaar een 118 pagina's tellend pdf overgelegd, maar ontbreekt de onderbouwing van de door u ondervonden onmacht, frustratie en angst ten gevolge van het besluit van 26 september 2024. Ook uit uw begeleidend schrijven gericht aan de klachtencommissie blijkt geen onderbouwing van uw schade. Uw onderbouwing ziet volgens [Stichting A] op zaken uit het verleden die in deze procedure niet voor vergoeding in aanmerking komen. 

Ik heb u reeds in mijn emailbericht van 19 december 2024 uitdrukkelijk erop gewezen dat slechts de schade die voortvloeit uit de onterechte aanzegging van 26 september 2024 voor vergoeding in aanmerking komt. Voorts gaf ik in voormeld emailbericht aan dat het er (vooralsnog) op lijkt dat de schade die u wenst blijkens de onderbouwing geen betrekking heeft op de onterechte aanzegging van 26 september 2024, doch betrekking heeft op feiten en omstandigheden die vóórdien hebben plaatsgevonden. 

Ik deelde u in voormeld emailbericht uitdrukkelijk mede dat het van belang wordt in de procedure bij de rechtbank onderliggende stukken te overleggen waarmee de schade kan worden aangetoond. Met enkel stellen dat u € 8.000 aan schulden hebt en dat u € 20.000 hebt verloren aan pension, loon en study hebt u bepaaldelijk niet voldaan aan uw verplichting de schade aannemelijk te maken. Ik deelde tenslotte mede dat ik op grond van het voorgaande graag onderliggende stukken tegemoetzag. 

Helaas heb ik van u naar aanleiding van mijn emailbericht van 19 december 2024 geen onderliggende stukken mogen ontvangen waarmee uw schade kan worden aangetoond terwijl ik evenmin van u een deugdelijke onderbouwing van uw schade heb ontvangen. 

Tijdens de mondelinge behandeling van maandag a.s. gaat het naar het mij voorkomt dan ook onder meer om de navolgende vragen: 

- Hebt u schade geleden op basis van de loutere aanzegging van zorg, terwijl de zorg niet is toegepast?  - Welke schadevergoeding is redelijk voor de door u als gevolg van de loutere aanzegging van zorg van 26 september 2024 ondervonden onmacht, frustratie en angst? - Betreft de door u geclaimde schadevergoeding een vergoeding voor de door u ondervonden onmacht, frustratie en angst als gevolg van de aanzegging van zorg van 26 september 2024 (welke voor vergoeding in aanmerking komt), dan wel betreft de door u geclaimde schadevergoeding een vergoeding voor feiten en/of omstandigheden geleden vóór de datum van aanzegging van zorg (welke niet voor vergoeding in aanmerking komt)? - Wat is de onderbouwing van de door u geleden schade? 

Het komt mij voor dat onze bespreking zich kan beperken tot voormelde vragen.

U deelde mij mede de voorkeur te geven aan een telefonische bespreking ter voorbereiding van de zitting. We spraken op grond daarvan op heden telefonisch af dat de telefonische bespreking vandaag niet meer bij mij op kantoor maar telefonisch zal plaatsvinden vanaf het tijdstip van 15:00 uur. U zult het initiatief nemen mij te bellen.’’ 

3.20     Op 27 maart 2025 om 15.39 uur heeft verweerder zich onttrokken als advocaat van klager vanwege een vertrouwensbreuk.

3.21    De opvolgend advocaat van klager heeft het hoger beroep in de klachtprocedure voortgezet. De rechtbank Amsterdam heeft op 13 april 2026 mondeling uitspraak gedaan en aan klager een schadevergoeding toegewezen van € 325,-. 

4    KLACHT

4.1    De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klager verwijt verweerder het volgende: 

a)    - verweerder heeft de zaken over de zorgmachtiging en de schadevergoeding niet goed voorbereid. Verweerder heeft de documenten die klager hem heeft gestuurd voor de procedure over de zorgmachtiging niet goed gelezen. Tijdens de zitting heeft verweerder verklaard dat hij de stukken niet had doorgenomen en wist verweerder niet waarom een zorgmachtiging was aangevraagd. Verweerder vond de door klager aangeleverde stukken niet relevant en de rechtbank had volgens hem geen tijd om de stukken door te lezen. De zorgmachtiging bleek later ook disproportioneel; 

- verweerder weigerde contact op te nemen met de andere advocaat van klager die al maanden bij klager was betrokken en voor wie de zorgmachtiging een belemmering was. Dit wijst op een ernstige tekortkoming in de voorbereiding, waardoor er geen gedegen strategisch inzicht was voor de zaak; 

- verweerder heeft ten aanzien van de schadevergoeding in de klachtenprocedure pas op 27 maart 2025 een bespreking met klager ingepland, terwijl de zitting al op 31 maart 2025 plaats zou vinden. Dit is veel te kort van tevoren om de zaak nog goed te kunnen voorbereiden en illustreert een gebrek aan tijdige planning en voorbereiding. Deze timing liet onvoldoende ruimte voor een grondige voorbereiding van de zitting wat de kans op een succesvolle uitkomst aanzienlijk verkleinde; 

- verweerder is bij de onderbouwing van de schadevergoeding ernstig nalatig geweest. Verweerder heeft nagelaten klager te helpen om tot een volledige en onderbouwde schadebegroting te komen. Verweerder heeft 26 minuten voor de bespreking op 27 maart 2025 een e-mail gestuurd met vragen om de schadevergoeding te onderbouwen waarop klager al duidelijk antwoord had gegeven. Deze vragen tonen aan dat verweerder de stukken van klager niet goed heeft gelezen; 

b)    - verweerder heeft gebrekkig gecommuniceerd waarbij een duidelijk patroon zichtbaar is. Ondanks herhaaldelijke terugbelverzoeken tussen 22 januari 2025 en het moment waarop verweerder met vakantie ging heeft verweerder klager niet teruggebeld. Klager wilde verweerder graag nog voor diens vakantie spreken, omdat klager dringend informatie nodig had. Deze gemiste communicatie is cruciaal, vooral in situaties waarin urgente informatie nodig is om de positie van klager te versterken.

5    BEOORDELING RAAD

5.1    De raad heeft de klacht ongegrond verklaard en als volgt overwogen. 

Klachtonderdeel a) is ongegrond 

Procedure over de zorgmachtiging

5.2    De raad kan op grond van de overgelegde stukken, waaronder de e-mails tussen klager en verweerder, niet vaststellen dat verweerder in zijn bijstand aan klager in de zaak over de zorgmachtiging op enigerlei wijze tekort is geschoten. Uit de feiten zoals die uit het klachtdossier blijken blijkt dat verweerder op 9 september 2024 (hof: zie 3.2) een bespreking met klager heeft gehad en dat verweerder klager op 13 september 2024 (hof: zie 3.3) heeft bevestigd dat hij de stukken van klager aan de rechtbank heeft doorgestuurd. In zijn e-mail van 13 september 2024 heeft verweerder klager uitgelegd dat de rechter nauwelijks van deze stukken kennis zal nemen omdat deze niet van belang zijn voor het oordeel over de gevraagde zorgmachtiging. Daaraan heeft verweerder ter zitting toegevoegd dat de rechtbank voor het oordeel over een zorgmachtiging voldoende heeft aan de stukken van het OM, bestaande uit een verklaring van de psychiater van klager en een verklaring van een onafhankelijke psychiater, en dat advocaten in dergelijke zaken weinig ruimte hebben. De raad kan verweerder hierin volgen. 

5.3    De raad kan niet vaststellen dat verweerder de stukken van klager niet heeft doorgenomen of dat verweerder niet wist waarom een zorgmachtiging voor klager was aangevraagd. Verweerder heeft het verwijt daarover van klager immers gemotiveerd betwist en de raad kan uit het klachtdossier niet afleiden dat verweerder in de voorbereiding van de zitting over de zorgmachtiging en zijn bijstand aan klager steken heeft laten vallen. De omstandigheid dat klager het niet eens is met het oordeel van de rechtbank over de verlening van de zorgmachtiging betekent niet dat verweerder iets te verwijten valt. De vraag of de zorgmachtiging disproportioneel was, kan de raad in het kader van deze tuchtklachtprocedure niet beantwoorden.

5.4    Ook de omstandigheid dat verweerder geen contact heeft gezocht met de andere advocaat van klager voor wie de zorgmachtiging ten behoeve van klager een belemmering was, zoals door klager gesteld, leidt niet tot de conclusie dat verweerder tekort is geschoten in de voorbereiding van de zitting van 16 september 2024. De raad begrijpt dat klager met deze andere advocaat, de advocaat bedoelt die hem bijstaat in procedures over een omgangsregeling met zijn kinderen en over alimentatie. Deze procedures staan echter los van de procedure over de zorgmachtiging. Verweerder was dan ook niet gehouden om contact met de familierechtadvocaat van klager op te nemen. 

Procedure over schadevergoeding

5.5    De raad kan op grond van de overgelegde stukken, waaronder de e-mails tussen klager en verweerder, niet vaststellen dat verweerder in zijn bijstand aan klager in de zaak over de schadevergoeding op enigerlei wijze tekort is geschoten. Uit de overgelegde e-mails blijkt dat verweerder klager op 19 december 2024 (hof: zie 3.8) heeft gevraagd om de gestelde schade met stukken te onderbouwen. Dat verzoek heeft verweerder op 27 maart 2025 herhaald, waarbij verweerder concrete vragen aan klager heeft gesteld over de door klager gestelde schade die tijdens hun bespreking op dezelfde dag aan de orde zouden komen. In zijn verweer tegen de klacht en ook ter zitting heeft verweerder onweersproken verklaard dat hij van klager geen stukken heeft gekregen om de gestelde schade bij de rechtbank namens klager te kunnen onderbouwen en dat de stukken die hij via de patiëntenvertrouwenspersoon van klager heeft ontvangen niet relevant waren voor de schadevergoedingsprocedure. Het feit dat verweerder een bespreking met klager heeft gepland op 27 maart 2025, vijf dagen voor de zitting van 31 maart 2025, betekent niet dat verweerder de zaak van klager onvoldoende heeft voorbereid. Verweerder heeft toegelicht dat er geen reden was om met klager eerder af te spreken, omdat klager geen stukken had aangeleverd om zijn schade te onderbouwen en omdat hij de voorbereiding van een zitting bij voorkeur kort voorafgaand aan een zitting plant. Uit  deze toelichting kan de raad ook geen klachtwaardig handelen van verweerder afleiden. 

5.6    De raad komt tot de conclusie dat klachtonderdeel a) ongegrond is, omdat enig tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen van verweerder op grond van de stukken en de ter zitting afgelegde verklaringen niet kan worden vastgesteld. 

Klachtonderdeel b) is ongegrond 

5.7    De raad kan niet vaststellen dat verweerder tekort is geschoten in de communicatie met klager. Uit de overgelegde e-mails leidt de raad af dat verweerder klager op verschillende momenten heeft geïnformeerd, bijvoorbeeld over de nieuwe zittingsdatum bij de rechtbank en over de benodigde onderbouwing van de schade. Ook heeft verweerder klager geïnformeerd over zijn afwezigheid van vanwege vakantie. De raad ziet in de diverse contactmomenten tussen verweerder en klager dan ook geen patroon van gebrekkige communicatie zoals klager heeft gesteld. Klachtonderdeel b) is dan ook ongegrond.

6    BEROEPSGRONDEN EN VERWEER

Beroepsgronden klager

6.1    Klager maakt (samengevat) enkele opmerkingen over de feiten zoals die door de raad zijn vastgesteld. Klager gaat vervolgens in op de wijze waarop de zorgmachtiging tot stand is gekomen. 

6.2    Klager is van mening dat de raad zijn klacht te beperkt, te abstract en op onderdelen onvoldoende gemotiveerd heeft beoordeeld. Klager voert daartoe het navolgende aan:

- de raad heeft te gemakkelijk aanvaard dat de stukken van klager in de procedure over de zorgmachtiging weinig relevant waren; - de raad heeft onvoldoende betekenis toegekend aan de latere gegrondverklaring van de klacht van klager door de klachtencommissie;  - de raad heeft de voorbereiding van verweerder in de procedure over de schadevergoeding te terughoudend getoetst;  - de raad heeft de communicatie van verweerder te oppervlakkig beoordeeld;  - de raad heeft de zeer late onttrekking door verweerder onvoldoende in zijn oordeel betrokken; - de raad is eraan voorbijgegaan dat klager - nadat verweerder hem op 19 december 2024 vroeg om de schade te onderbouwen - meermaals bij verweerder om hulp had gevraagd, maar verweerder niet heeft gereageerd op zijn oproepen; - de raad is voorbijgegaan aan de context van de zaak van klager, meer specifiek de periode voorafgaand aan de zorgmachtiging, waardoor van verweerder meer zorgvuldigheid, meer dossierregie en meer concrete ondersteuning verwacht had mogen worden.

Verweer verweerder

6.3    Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd in beroep. Waar dat relevant is, bespreekt het hof dit bij de beoordeling van het beroep.

7    BEOORDELING HOF

Geen nieuwe verwijten in hoger beroep       7.1    Klager heeft in hoger beroep nieuwe verwijten tegen verweerder geformuleerd. Zo verwijt klager verweerder dat hij zich te laat heeft onttrokken. Het hof laat deze verwijten buiten beschouwing. Het hof kan slechts oordelen over klachten die eerst zijn onderzocht door de deken en waarover de raad vervolgens heeft geoordeeld (vgl. artikel 46c lid 1 en 3 Advocatenwet). In hoger beroep worden geen nieuwe klachten in behandeling genomen.

Ten aanzien van de feiten 

7.2    In het beroepschrift heeft klager ook de feitenvaststelling door de raad aan de orde gesteld. Het hof heeft zelfstandig de feiten vastgesteld en daarbij - voor zover relevant voor het hoger beroep - rekening gehouden met de bezwaren van verweerder tegen de feitenvaststelling door de raad. Bij een verdere behandeling van de beroepsgrond over de feitenvaststelling door de raad heeft verweerder dan ook geen belang meer. 

Maatstaf

7.3    De tuchtrechter dient bij de beoordeling van een tegen een advocaat ingediende klacht het aan de advocaat verweten handelen of nalaten te toetsen aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen wel van belang zijn, gezien ook het open karakter van de behoorlijkheidsnorm in artikel 46 Advocatenwet. Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld.

7.4    Bij de beantwoording van de vraag of een advocaat zich betamelijk heeft gedragen als bedoeld in artikel 46 van de Advocatenwet hanteert het hof als uitgangspunt dat de tuchtrechter mede tot taak heeft de kwaliteit van de dienstverlening te beoordelen als daarover wordt geklaagd. Bij deze beoordeling geldt dat de tuchtrechter rekening houdt met de vrijheid die de advocaat heeft met betrekking tot de wijze waarop hij een zaak behandelt en met keuzes waar de advocaat bij de behandeling van de zaak voor kan komen te staan. Die vrijheid is niet onbeperkt, maar wordt begrensd door de eisen die aan de advocaat als opdrachtnemer in de uitvoering van die opdracht mogen worden gesteld en die met zich brengen dat zijn werk dient te voldoen aan datgene wat binnen de beroepsgroep als professionele standaard geldt. Het hof toetst of verweerder heeft gehandeld met de zorgvuldigheid die van een redelijke bekwame en redelijk handelende advocaat in de gegeven omstandigheden mag worden verwacht. Deze toets geldt omdat er binnen de beroepsgroep wat betreft de vaktechnische kwaliteit geen sprake is van breed gedragen, schriftelijk vastgelegde professionele standaarden.

Overwegingen hof

7.5    Het hof komt tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt. De beslissing van de raad van discipline zal worden bekrachtigd. Hierna legt het hof uit hoe het tot deze beslissing is gekomen.

Klachtonderdeel a)

7.6    Het hof ziet op basis van het onderzoek in hoger beroep geen aanleiding om tot een andere beoordeling te komen dan die van de raad nu klager geen nieuwe argumenten heeft aangedragen die hiertoe zouden nopen, dan wel bij het hof tot nieuwe inzichten hebben geleid. Het hof acht de beslissing van de raad voldoende gemotiveerd en sluit zich hierbij aan. Het hof voegt hier nog aan toe dat verweerder ter zitting in hoger beroep onweersproken nader heeft verklaard dat hij de stukken van klager wel degelijk heeft bestudeerd en dat hij op basis daarvan tot de conclusie is gekomen dat die stukken niet van belang waren voor het oordeel over de gevraagde zorgmachtiging/de schadevergoedingsprocedure, maar dat hij die stukken, gelet op het verzoek van klager, niettemin wel heeft doorgestuurd aan de rechtbank. De klacht van de klager dat verweerder de stukken van klager niet heeft gelezen en ongefilterd heeft doorgestuurd aan de rechtbank, mist daarom feitelijke grondslag. Verder overweegt het hof nog dat het niet aan verweerder was om de schade die klager wilde vorderen te onderbouwen. Het lag op de weg van klager om zijn gestelde schade te onderbouwen en daarvoor relevante stukken aan te leveren. Verweerder valt op dat punt dan ook geen verwijt te maken. 

Klachtonderdeel b)

7.7    Ook ten aanzien van dit klachtonderdeel ziet het hof op basis van de beroepsgronden en het onderzoek in hoger beroep geen aanleiding om tot een andere beoordeling te komen dan de raad. Het hof is niet gebleken van feiten en omstandigheden die naar het oordeel van het hof tot een ander oordeel nopen. Het hof sluit zich aan bij de motivering en het oordeel van de raad dat niet kan worden vastgesteld dat verweerder tekort is geschoten in de communicatie met klager en neemt die over. 

Slotsom

7.8    Het hof verwerpt de beroepsgronden van klager en zal de beslissing van de raad bekrachtigen.

8    BESLISSING

Het Hof van Discipline:

8.1    bekrachtigt de beslissing van 16 maart 2026 van de Raad van Discipline in het ressort Amsterdam, gewezen onder nummer 25-782/A/A.

Deze beslissing is gewezen door mr. J. Blokland, voorzitter, mrs. B.J.R. van Tongeren en R.N.E. Visser, leden, in tegenwoordigheid van mr. A. Wijtzes, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 november 2026.  

griffier    voorzitter             

De beslissing is verzonden op 9 november 2026.