Naar boven ↑

Rechtspraak

Uitspraakdatum

09-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TAHVD:2026:369

Zaaknummer

260515

Inhoudsindicatie

Beklag artikel 13 Advocatenwet ongegrond. Voor de procedure waarvoor  om aanwijzing van een advocaat is verzocht, is bijstand door een advocaat niet verplicht.

Uitspraak

Beslissing van 9 november 2026 in de zaak 260515      naar aanleiding van het beklag op grond van artikel 13 Advocatenwet van:

    klaagster      tegen:     mr. W.W.H. Timmermans Deken van de Orde van Advocaten  in het arrondissement Gelderland

de deken

 

 

1    DE PROCEDURE 

Bij de deken 1.1    Klaagster heeft op 20 oktober 2026 bij de deken een verzoek ingediend tot aanwijzing van een advocaat als bedoeld in artikel 13 lid 1 Advocatenwet. 

1.2    De deken heeft dit verzoek afgewezen met de beslissing van 22 oktober 2026. De deken heeft aan de afwijzende beslissing ten grondslag gelegd dat er geen sprake is van een zaak waarin bijstand door een advocaat verplicht is. 

1.3    In reactie op een tweedelig verzoek van klaagster van 23 oktober 2026 om deze beslissing te heroverwegen heeft de deken laten weten in het door klaagster daartoe gestelde daartoe geen aanleiding te zien.

Bij het hof 1.4    Klaagster heeft op 27 oktober 2026 een beklag tegen de beslissing van de deken ingediend bij het Hof van Discipline (hierna: het hof).

1.5    Verder bevat het dossier: -    het verweer van de deken

1.6    Het hof heeft het beklag van klaagster schriftelijk behandeld op basis van de stukken in het dossier. Klaagster en de deken hebben ermee ingestemd dat er een beslissing wordt genomen zonder dat een schriftelijke ronde van re- en dupliek plaats heeft gevonden.   

2    FEITEN

Het hof stelt de volgende feiten vast.

2.1    Klaagster zoekt een slachtofferadvocaat. Er staat een OM-hoorzitting gepland op 13 november 2026. Uit de brief van het OM van 21 september 2026, waarmee klaagster van dat gesprek op de hoogte is gesteld, blijkt dat klaagster niet mag deelnemen aan dat gesprek. Klaagster is slachtoffer en werd bijgestaan door mr. [B]. Klaagster is niet tevreden over (de kwaliteit van) haar dienstverlening en mr. [B] heeft zich vervolgens onttrokken. 

2.2    De deken heeft aan de afwijzingsbeslissing van 22 oktober 2026 ten grondslag gelegd dat er  geen sprake is van een zaak waarin bijstand door een advocaat verplicht is. Klaagster kan zich ook laten bijstaan door een jurist. Dat klaagster werd bijgestaan door een advocaat neemt de deken ook mee in de beoordeling van klaagsters verzoek om aanwijzing.

2.3     Daarnaast is de deken van mening dat klaagster niet heeft voldaan aan de inspanningsverplichting om zelf een advocaat te vinden. De deken heeft begrip voor de situatie waarin klaagster aangeeft te verkeren. Dat neemt echter niet weg dat klaagster dient te voldoen aan de vereisten die ten grondslag liggen om in aanmerking te komen voor aanwijzing van een advocaat. Ten overvloede heeft de deken opgemerkt dat de beslissing niet anders was geweest indien klaagster wel meerdere afwijzingen van advocaten had overgelegd. In dat geval geldt namelijk nog steeds dat geen sprake is van een zaak waarin verplichte procesvertegenwoordiging nodig is en ook dat klaagster bijstand had van een advocaat.

 

3    BEKLAG EN VERWEER

Gronden van het beklag 3.1    Klaagster stelt dat de deken het verzoek ten onrechte heeft afgewezen . Klaagster heeft erop gewezen dat zij slachtoffer is van zware mishandeling met voorbedachten rade. Klaagster stelt dat haar advocaat  de zaak na een ingediende kwaliteitsklacht eenzijdig en ontijdig heeft neergelegd. Er staat op 13 november 2026 een besloten OM-strafbeschikkingszitting gepland. Het Openbaar Ministerie probeert volgens klaagster een besloten OM-gesprek met de dader door te drukken, ondanks het aantoonbare feitelijke bewijs van zware mishandeling met voorbedachten rade, een vordering van ruim € 22.027,23,-, camerabeelden én officiële daderverklaring waarin de verdachte de voorbedachten rade volmondig heeft bekend.

3.2    Klaagster stelt dat het OM bij wet onbevoegd is een zaak via een strafbeschikking af te doen bij een schadeclaim boven de € 5.000,-. Zonder advocaat acht klaagster zich volledig onmachtig om deze onrechtmatige gang van zaken te betwisten. Klaagster wijst erop dat het Openbaar Ministerie haar een communicatiestop heeft opgelegd. Het Informatiepunt Slachtoffers (IPS) heeft haar op 23 oktober 2026 formeel medegedeeld dat aanvullende processtukken, waaronder haar cruciale aanvullende slachtofferverklaring, uitsluitend nog via een advocaat in het strafdossier kunnen worden ingebracht. Als gevolg hiervan is bijstand van een advocaat volgens klaagster procedureel en wettelijk verplicht geworden om haar fundamentele slachtofferrechten überhaupt nog te kunnen uitoefenen. Klaagster stelt dat zij zonder aanwijzing van een advocaat door de deken door de overheid volledig buiten de rechtsgang wordt geplaatst. De deken weigert de medische hardheidsclausule toe te passen, negeert de wezenlijke argumenten omtrent de acute bewijsnood en heeft aangegeven niet meer op correspondentie te reageren.

Verweer 3.3    De deken heeft in reactie op het beklag aangevoerd dat uit de door klaagster overgelegde stukken niet blijkt dat sprake is van verplichte procesvertegenwoordiging of dat rechtsbijstand uitsluitend door een advocaat kan worden verleend. Evenmin heeft klaagster deze stelling nader onderbouwd. Daarbij heeft de deken opgemerkt dat klaagster in de onderliggende kwestie reeds werd bijgestaan door een advocaat. Dat weegt de deken mee in de afwijzende beslissing in die zin dat het aan klaagster zelf te wijten is dat er een vertrouwensbreuk is ontstaan tussen haar en haar voormalig advocaat.

3.4    De deken heeft begrip voor de persoonlijke en medische omstandigheden van klaagster. Er is echter niet voldaan aan de voorwaarden die ten grondslag liggen aan artikel 13 van de Advocatenwet. Zoals toegelicht, is niet gebleken dat sprake is van verplichte procesvertegenwoordiging of bijstand die uitsluitend door een advocaat kan worden verleend. Daarnaast heeft klaagster onvoldoende aangetoond dat zij zich heeft ingespannen om zelf een andere advocaat te vinden. Haar medische omstandigheden zijn bovendien niet, althans onvoldoende, met objectieve en verifieerbare stukken onderbouwd. Daarbij neemt de deken in aanmerking dat klaagster wel in staat is gebleken herhaaldelijk met de deken over haar verzoek te corresponderen.

4    BEOORDELING

Toetsingskader 4.1    Op grond van artikel 13 Advocatenwet kan een rechtzoekende die niet (tijdig) een advocaat bereid vindt hem bij te staan in een zaak waarin vertegenwoordiging door een advocaat is voorgeschreven of bijstand uitsluitend door een advocaat kan geschieden, zich wenden tot de deken met het verzoek een advocaat aan te wijzen. De deken kan een verzoek op grond van dit artikel alleen wegens gegronde redenen afwijzen. Een dergelijke reden kan onder meer bestaan indien de door klager gewenste procedure geen verplichte procesvertegenwoordiging kent, of indien de procedure geen redelijke kans van slagen heeft.

Overwegingen  4.2    Het hof ziet in hetgeen klaagster in haar beklag heeft aangevoerd geen aanleiding om tot een andere beslissing dan de deken te komen. Het hof licht dit als volgt toe.

4.3    Wat klaagster in deze procedure naar voren heeft gebracht, brengt het hof niet tot het oordeel dat alsnog een advocaat voor klaagster moet worden aangewezen. Voor de procedure waarvoor  bijstand van een advocaat is verzocht, is bijstand door een advocaat niet verplicht. Klaagster zou zich voor de behartiging van haar belangen als slachtoffer immers ook tot bijvoorbeeld Slachtofferhulp Nederland kunnen wenden of advies kunnen inwinnen bij een rechtswinkel of het Juridisch Loket.

4.4    Ten overvloede: Waar klaagster zich beroept op andere argumenten waarom in deze zaak wel aanwijzing van een advocaat aan de orde zou moeten zijn, geldt dat zij deze niet nader heeft onderbouwd of aangetoond. 

conclusie 4.5    De situatie waarvoor artikel 13 Advocatenwet is geschreven doet zich niet voor. De deken heeft zijn afwijzende beslissing op juiste gronden genomen en het beklag kan niet slagen.

 

5    BESLISSING

Het Hof van Discipline:

- verklaart het beklag van klaagster tegen de beslissing van 22 oktober 2026 van de Deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Gelderland ongegrond. 

Deze beslissing is genomen door mr. C.H. van Breevoort – de Bruin, voorzitter, mrs. J.M. Atema en G.C. Endedijk, leden, in tegenwoordigheid van M.H.A. Uri, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 november 2026.

griffier     voorzitter

De beslissing is verzonden op 9 november 2026.