Uitspraakdatum

05-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TAHVD:2026:368

Zaaknummer

260420W

Zaaknummer

260420W2

Inhoudsindicatie

Wrakingsverzoeken. Het hof mag, mede ook om redenen van efficiency, effectiviteit en doelmatigheid en ter voorkoming van onnodige vertraging van de hoofdprocedure, de procedurele beslissing nemen dat, na de schriftelijke reactie van degene wiens wraking is verzocht, het onderzoek wordt gesloten en zonder mondelinge behandeling of een tweede schriftelijke ronde van repliek en dupliek, op het wrakingsverzoek wordt beslist. Dat is ook in lijn met de rechtspraak van de Hoge Raad (HR 25 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1770). Het verzoek tot wraking van de wrakingskamer wordt op grond van artikel 3.1 onder g en onder h van het wrakingsprotocol  buiten behandeling gesteld. Naar het oordeel van het hof zijn door verzoeker geen feiten of omstandigheden aangevoerd die ertoe leiden dat de twijfel van verzoeker aan de onpartijdigheid van de tuchtrechter naar objectieve maatstaven gerechtvaardigd is.

Uitspraak

    Beslissing van 5 november 2026      in de zaaknummers 260420W en 260420W2

    naar aanleiding van de wrakingsverzoeken van:

         verzoeker

    tegen:

    mr. J.D. Streefkerk      plaatsvervangend voorzitter van het hof van discipline          tuchtrechter van wie de wraking wordt verzocht     hierna ook wel: de tuchtrechter     

1    DE PROCEDURE BIJ HET HOF

1.1    Op 18 september 2026 heeft verzoeker beklag ingesteld bij het hof van discipline tegen de beslissing van de deken Den-Haag van 18 september 2026 waarin het verzoek van verzoeker tot aanwijzing van een advocaat is afgewezen. 

1.2    Op 21 september 2026 heeft het hof de ontvangst van het beklag bevestigd aan verzoeker met de mededeling dat het hof van plan is de zaak (met zaaknummer 260420) te beoordelen op basis van de schriftelijke stukken en dat uiterlijk op 6 november 2026 uitspraak zal worden gedaan. Ook is de samenstelling van de kamer, die de zaak van verzoeker zal beoordelen, aan verzoeker doorgegeven: mr. J.D. Streefkerk, voorzitter, mrs. A.E.H. van der Voort Maarschalk en A. Groenewoud (leden). 

1.3    Verzoeker heeft op 21 september 2026 een verzoek tot wraking ingediend tegen de tuchtrechter. 

1.4    De tuchtrechter heeft niet berust in het wrakingsverzoek. Op 28 september 2026 heeft de tuchtrechter schriftelijk gereageerd op het verzoek tot wraking.     1.5    Op 8 oktober 2026 is aan verzoeker de schriftelijke reactie van de tuchtrechter toegestuurd. Het hof heeft verzoeker daarbij geïnformeerd dat het onderzoek is gesloten en dat de wrakingskamer voornemens is uiterlijk op 5 november 2026 uitspraak te doen. Ook is de samenstelling van de wrakingskamer doorgegeven: mr. drs. P. Fortuin (voorzitter), mrs. B.J.R. van Tongeren en J.M. Frons (leden). 

1.6    In reactie op dat bericht heeft verzoeker, eveneens op 8 oktober 2026, schriftelijk verzocht om heropening van het onderzoek, gelegenheid tot schriftelijke repliek en dupliek en alsnog een mondelinge behandeling. 

1.7  Op 9 oktober 2026 heeft het hof aan verzoeker laten weten dat zijn e-mailbericht van 8 oktober 2026 na sluiting van het onderzoek is binnengekomen en het bericht daarom niet aan het wrakingsdossier zal worden toegevoegd. 

1.8  Verzoeker heeft in een e-mailbericht van 12 oktober 2026 een verzoek tot wraking van (de leden van) de wrakingskamer ingediend. Voor de gronden ervan verwijst verzoeker naar de verzonden brief (naar het hof begrijpt: zijn e-mailbericht van 8 oktober 2026). 

2    BEOORDELING

Toetsingskader

2.1    Bij de beoordeling van een wrakingsverzoek geldt dat een lid van het hof kan worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Dit volgt uit het bepaalde in artikel 56 lid 6 Advocatenwet in verbinding met de artikelen 512 tot en met 519 Sv, die van overeenkomstige toepassing zijn verklaard. Het hof moet dus onderzoeken of dergelijke feiten of omstandigheden door verzoeker zijn gesteld en aannemelijk zijn geworden. Uitgangspunt daarbij is dat een lid van het hof moet worden vermoed uit hoofde van zijn benoeming/verkiezing onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat het lid ten opzichte van verzoeker vooringenomenheid koestert, althans dat de bij verzoeker bestaande vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is (HvD 23 september 2019, ECLI:NL:TAHVD:2019:164).

2.2    Bij de beantwoording van de vraag of in een bepaald geval een gerechtvaardigde grond voor vrees voor partijdigheid van een lid van het hof bestaat, is het standpunt van verzoeker belangrijk, maar niet doorslaggevend. Beslissend is of de twijfel van verzoeker aan de onpartijdigheid van het lid van het hof, door objectieve factoren wordt gerechtvaardigd.

2.3    Daarnaast geldt dat het niet aan de wrakingskamer is een door (een lid van) het hof gegeven beslissing inhoudelijk te toetsen. Wraking kan immers niet fungeren als rechtsmiddel tegen onwelgevallige of onjuiste beslissingen. 

Wrakingsgronden van het verzoek tot wraking van de wrakingskamer 

2.4    Samengevat heeft verzoeker de navolgende gronden aangevoerd. 

2.5    Verzoeker maakt aanspraak op een mondelinge behandeling waartoe verzoeker verwijst naar artikel 56 lid 6 Advocatenwet, artikel 515 lid 2 Wetboek van Strafvordering (hierna Sv) en artikel 7.1 van het wrakingsprotocol van het hof (hierna: het wrakingsprotocol). Onder verwijzing naar een uitspraak van de Hoge Raad van 25 september 2018 (ECLI:NL:HR:2018:1770) voert verzoeker aan dat de maatstaf voor het buiten behandeling stellen van een wrakingsverzoek evident misbruik van recht is. Die maatstaf is volgens verzoeker anders dan wat in artikel 7.2 van het wrakingsprotocol van het hof staat (van het houden van een mondelinge behandeling kan worden afgezien indien de wrakingskamer van oordeel is dat het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is). Volgens verzoeker is daarmee de voorwaarde voor het schriftelijk afdoen niet vervuld. 

2.6    Verzoeker doet een expliciet verzoek om een mondelinge behandeling gelet op de schriftelijke reactie van de tuchtrechter. Dat dient volgens verzoeker een concreet processueel doel (zoals het verduidelijken van feitelijke context en het beantwoorden van eventuele vragen van de kamer) en is gerechtvaardigd zodat de wrakingskamer zorgvuldig onderzoekt of er daadwerkelijk sprake is van kennelijke ongegrondheid.  

2.7    In het geval het hof geen mondelinge behandeling bepaalt, verzoekt verzoeker om schriftelijk te mogen reageren op de schriftelijke reactie van de tuchtrechter voordat het hof op het wrakingsverzoek beslist. Onder verwijzing naar jurisprudentie van het hof voert verzoeker aan dat artikel 7.2 van het wrakingsprotocol geen beletsel vormt om schriftelijk wederhoor toe te passen.  Verzoeker wijst daarbij ook op de dertig dagen termijn waarbinnen uitspraak moet worden gedaan door de wrakingskamer als er geen mondelinge behandeling plaatsvindt.    2.8    Verzoeker wil dat de zaak wordt heropend, hij daarna gelegenheid krijgt om schriftelijk te reageren op de schriftelijke reactie van de tuchtrechter, gevolgd door een mondelinge behandeling.  Als het hof de zaak schriftelijk afdoet, wil verzoeker subsidiair de gelegenheid krijgen om schriftelijk te reageren voordat het hof een beslissing neemt. Ook dient dan volgens verzoeker door het hof gemotiveerd te worden waarom van een mondelinge behandeling wordt afgezien en, voor zover relevant, wat dan de betekenis is van de zogenaamde dertigdagentermijn. 

Beoordeling van het verzoek tot wraking van de wrakingskamer van 12 oktober 2026

2.9    Het verzoek tot wraking van de wrakingskamer wordt op grond van artikel 3.1 onder g en onder h van het wrakingsprotocol  buiten behandeling gesteld. Dit wordt als volgt toegelicht. 

2.10     De inhoud van het wrakingsverzoek gaat feitelijk over artikel 7.2 van het wrakingsprotocol, dat inhoudt dat zonder mondelinge behandeling op een wrakingsverzoek kan worden beslist als het  verzoek kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond wordt verklaard.  Daarover merkt het hof het navolgende op.  

2.11 Verzoeker voert aan dat op zijn beide wrakingsverzoeken niet kan worden beslist zonder een mondelinge behandeling of schriftelijk hoor en wederhoor. Dit argument slaagt niet. In zijn beslissing van 3 september 2021 (ECLI:NL:TAHVD:2021:167), in welke procedure ook was aangevoerd dat de wrakingskamer niet zonder mondelinge behandeling daarop mocht beslissen, heeft het hof overwogen (met verwijzing naar de uitspraak van het hof van 18 juni 2021,  ECLI:NL:TAHVD:2021:106): 

‘In artikel 515 lid 2 Sv is bepaald dat de verzoeker en de gewraakte rechter ter zitting van de wrakingskamer worden gehoord. in de rechtspraak en in de relevante literatuur is echter aanvaard dat hiervan kan worden afgeweken op grond van in wrakingsprotocollen beschreven situaties (vgl. ECLI:NL:TAHVD:2019:208). Het hof wijst in dit verband op de protocollen bij de rechtbanken, de hoven en de hoge raad. Anders dan volgt uit de stellingen van verzoeker, is een (tucht)rechtelijk orgaan bevoegd om op basis van de discretionaire bevoegdheid ervan regels op te stellen over de wijze waarop de behandeling van zaken plaatsvindt, zoals een procesreglement of een wrakingsprotocol.  Verzoeker tot wraking kan aan artikel 6 EVRM geen rechten ontlenen op een openbare en mondelinge behandeling. Er is immers geen sprake van een zaak die betreft het vaststellen van burgerlijke rechten en verplichtingen of het bepalen van de gegrondheid van een tegen de betrokkene ingestelde vervolging (ECLI:NL:TAHVD:2012:YA2965)’. 

2.12 Het voorgaande betekent dat het hof, mede ook om redenen van efficiency, effectiviteit en doelmatigheid en ter voorkoming van onnodige vertraging van de hoofdprocedure, de procedurele beslissing mag nemen dat, na de schriftelijke reactie van degene wiens wraking is verzocht, het onderzoek wordt gesloten en zonder mondelinge behandeling of een tweede schriftelijke ronde van repliek en dupliek, op het wrakingsverzoek wordt beslist. Dat is ook in lijn met de rechtspraak van de Hoge Raad (HR 25 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1770) 

2.13 De wrakingskamer stelt vast dat verzoeker in zijn tweede wrakingsverzoek geen feiten of omstandigheden heeft gesteld, waaruit enige vooringenomenheid van een of meer leden van de door verzoeker gewraakte wrakingskamer zou kunnen blijken. Verzoeker heeft zich er uitsluitend op beroepen dat de wrakingskamer niet zonder mondelinge behandeling of een tweede schriftelijke ronde op zijn eerdere wrakingsverzoek mag beslissen. De beslissing om het eerste wrakingsverzoek af te doen zonder mondelinge behandeling of een tweede schriftelijke ronde is een processuele beslissing, die geen grond voor wraking kan zijn. Daarmee voldoet het tweede wrakingsverzoek niet aan het in artikel 1.1 van het wrakingsprotocol gestelde vereiste. 

2.14  Het verzoek tot wraking van de wrakingskamer van 12 oktober 2026 wordt op grond van artikel 3.1 onder g en onder h van het wrakingsprotocol buiten behandeling gesteld.

Wrakingsgronden van het verzoek tot wraking van de tuchtrechter  

2.15 Samengevat, en voor zover relevant voor de beoordeling van het wrakingsverzoek, heeft verzoeker de navolgende wrakingsgronden aangevoerd. 

2.16     Het wrakingsverzoek is volgens verzoeker het gevolg van een persoonlijke voorgeschiedenis tussen hem en de tuchtrechter. Nadat in een eerdere beklagprocedure (met zaaknummer 200252) eind 2020/begin 2021 verzoeker bekend werd dat de tuchtrechter de voorzitter was van de behandelend kamer van zijn beklagprocedure, heeft verzoeker om een vervanger van de tuchtrechter verzocht omdat de tuchtrechter in september 2019 een voor verzoeker ongunstige beslissing had genomen in een procedure van verzoeker bij het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs. Dat verzoek is als een wrakingsverzoek behandeld en door het hof afgewezen. In die wrakingsprocedure heeft de tuchtrechter een opmerking gemaakt over de bejegening door verzoeker waarmee er volgens verzoeker tussen hem en de tuchtrechter een rechtstreeks, persoonlijk en gedocumenteerd conflict is ontstaan. Nu de tuchtrechter opnieuw als voorzitter is aangewezen om te beslissen op een door verzoeker in september 2026 bij het hof ingediend beklag, is er volgens verzoeker geen sprake van behandeling door een onafhankelijke en onpartijdige tuchtrechter.  

2.17 Uit de Leidraad onpartijdigheid en integriteit van het hof en aanbeveling 16 van de Leidraad onpartijdigheid en nevenfuncties in de rechtspraak volgt volgens verzoeker dat, tezamen met bijkomende omstandigheden, de onpartijdigheid van een tuchtrechter kan worden beïnvloed als een tuchtrechter herhaaldelijk zaken van dezelfde procespartij behandelt. Die bijkomende omstandigheden zijn in dit wrakingsverzoek volgens verzoeker: zijn eerdere wrakingsverzoek van de tuchtrechter, de kwalificaties van verzoeker over de tuchtrechter (geuit in de vorige wrakingsprocedure en de hoofdzaak (met zaaknummer 200252) en de aanwijzing van de tuchtrechter in de nieuwe beklagprocedure van verzoeker (met zaaknummer 260420). 

2.18  Onder verwijzing naar jurisprudentie van het EHRM voert verzoeker verder aan dat een eigen, expliciete uiting van de tuchtrechter waaruit persoonlijke geraaktheid of afkeuring blijkt, een objectief gegeven is bij de beoordeling van de professionele standaard. Onpartijdigheid vereist het bewaren van een gelijke afstand tot de procespartijen en hun belangen. 

2.19  Ook verwijst verzoeker naar het Bestuursreglement van het hof waarin is opgenomen dat leden vooraf kenbaar moeten maken of zij vrijstaan in nieuw ingekomen zaken. Gelet op de persoonlijke voorgeschiedenis tussen verzoeker en de tuchtrechter, stond het de tuchtrechter volgens verzoeker niet vrij om zijn nieuwe beklagprocedure te behandelen. Er is volgens verzoeker naar objectieve maatstaven sprake van onvoldoende professionele distantie van de tuchtrechter. 

2.20 Ten slotte heeft verzoeker gevraagd om een mondelinge behandeling als zijn verzoek tot wraking niet aanstonds wordt toegewezen. 

Schriftelijke reactie van de tuchtrechter

2.21 Volgens de tuchtrechter staan er in het wrakingsverzoek geen zwaarwegende redenen op basis waarvan de vrees voor vooringenomenheid bij verzoeker objectief gerechtvaardigd zou zijn. Verder is volgens de tuchtrechter geen sprake geweest van rechtstreekse communicatie zoals verzoeker in 4.1 van zijn wrakingsverzoek stelt. De tuchtrechter is van mening dat het wrakingsverzoek als (kennelijk) ongegrond moet worden afgewezen. 

Beoordeling van het verzoek tot wraking van de tuchtrechter

2.22 Naar het oordeel van het hof zijn door verzoeker geen feiten of omstandigheden aangevoerd die ertoe leiden dat de twijfel van verzoeker aan de onpartijdigheid van de tuchtrechter naar objectieve maatstaven gerechtvaardigd is. De aanwijzing van de tuchtrechter als voorzitter van de kamer van het hof die de beklagprocedure van verzoeker met zaaknummer 260420 gaat behandelen, is niet in strijd met de Leidraad onpartijdigheid en integriteit van het hof en/of de Leidraad onpartijdigheid en nevenfuncties in de rechtspraak (in het bijzonder aanbeveling 16) en evenmin met het Bestuursreglement van het hof. Dat de tuchtrechter als voorzitter van de behandelend kamer van een eerder door verzoeker ingesteld beklag (met zaaknummer 200252) is aangewezen, doet namelijk niet de situatie ontstaan dat de tuchtrechter herhaaldelijk een zaak van verzoeker behandelt of heeft behandeld. Verder gaat de opmerking van de tuchtrechter in zijn verweer op het wrakingsverzoek van verzoeker met zaaknummer 200252W over de door verzoeker gebruikte woordkeuze en betreft die niet de persoon van verzoeker. 

2.23 Het voorgaande leidt tot het oordeel van het hof dat het wrakingsverzoek van verzoeker kennelijk ongegrond is. Onder verwijzing naar randnummers 2.11 en 2.12 van deze beslissing mag het hof aldus beslissen zonder dat eerst een mondelinge behandeling of een tweede schriftelijke ronde plaatsvindt. Met het geven van deze beslissing op 5 november 2026 is tevens voldaan aan het vereiste in artikel 7.2 van het wrakingsprotocol dat zo spoedig mogelijk op het wrakingsverzoek wordt beslist. De (inmiddels niet meer geldende) beslistermijn van 30 dagen stond opgenomen in het wrakingprotocol zoals dit gold tot 7 april 2026. 

3    BESLISSING

Het Hof van Discipline:

3.1    stelt het wrakingsverzoek van 12 oktober 2026 buiten behandeling;

3.2    verklaart het wrakingsverzoek van 21 september 2026 van verzoeker kennelijk ongegrond;

3.3    bepaalt dat de beklagprocedure wordt voortgezet in de stand waarin deze zich bevond ten tijde van het indienen van het wrakingsverzoek van 21 september 2026.

Deze beslissing is genomen door mr. drs. P. Fortuin, plaatsvervangend voorzitter, mrs. B.J.R. van Tongeren en J.M. Frons, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.P.D. van Grondelle, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 5 november 2026.

griffier    voorzitter    

De beslissing is verzonden op 5 november 2026.