Naar boven ↑

Rechtspraak

Uitspraakdatum

09-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TADRARL:2026:209

Zaaknummer

26-191/AL/GLD

Inhoudsindicatie

Klaagster en verweerder zijn advocaten die hun cliënten bijstaan in verschillende procedures. Door de raad kan niet worden vastgesteld dat verweerder met zijn door handelwijze de onderlinge verhouding met klaagster dusdanig heeft verstoord dat hem daarvan tuchtrechtelijk een verwijt kan worden gemaakt. Gelet op de inhoud van de berichten van verweerder aan de gerechtelijke instanties waren deze naar het oordeel van de raad toegestaan. Verweerder kon en mocht in februari 2024 de berichten aan het Bewindsbureau sturen met vragen over de uitvoering van de curatele van zijn cliënte. Die berichten waren uitdrukkelijk niet bedoeld voor de kantonrechter in de lopende procedure, zodat daarover geen verwarring kon bestaan voor de kantonrechter of voor klaagster en haar cliënten. In de berichten van verweerder van december 2024 aan het gerechtshof is van ontoelaatbaar napleiten door verweerder geen sprake geweest. Verweerder heeft daarin aan de griffie van het gerechtshof gevraagd om onderzoek te doen naar zijn verdwenen producties. Gebleken is dat deze berichten ertoe hebben geleid dat het gerechtshof de gemaakte vergissing heeft ontdekt en in het belang van de cliënte van verweerder heeft hersteld. Klacht ongegrond.

Uitspraak

Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Arnhem‑Leeuwarden

van 9 november 2026

in de zaak 26-191/AL/GLD

naar aanleiding van de klacht van:

 

klaagster

 

over

 

verweerder

gemachtigde: mr. R. Sanders, advocaat te Den Haag

 

1 VERLOOP VAN DE PROCEDURE 

1.1 Op 16 januari 2025 heeft klaagster bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Gelderland (hierna: de deken) een klacht ingediend over verweerder.

1.2 Op 9 maart 2026 heeft de raad het klachtdossier met kenmerk K 25/06 van de deken ontvangen.

1.3 De klacht is behandeld op de zitting van de raad van 21 september 2026. Daarbij waren klaagster en verweerder, die werd bijgestaan door zijn gemachtigde, aanwezig. Van de behandeling is proces-verbaal opgemaakt.

1.4 De raad heeft kennisgenomen van het in 1.2 genoemde klachtdossier. Ook heeft de raad kennisgenomen van de e-mail met bijlagen van 25 maart 2026 van klaagster, de e-mail met bijlagen van 6 september 2026 namens verweerder en van de e-mail met bijlagen van 7 september 2026 van klaagster.

 

2 FEITEN

2.1 Voor de beoordeling van de klacht gaat de raad, gelet op het klachtdossier en de op de zitting afgelegde verklaringen, uit van de volgende feiten. Voor de leesbaarheid worden de feiten na een algemene inleiding niet in chronologische volgorde maar per gevoerde procedure opgenomen.

Inleiding

2.2 De heren [H] zijn de enige zoons van mevrouw J.

2.3 Bij beschikking van de kantonrechter van 18 november 2019 is mevrouw J onder curatele gesteld en zijn de heren [H] (hierna: de zoons) benoemd tot curatoren.

2.4 Tussen de zoons en mevrouw J zijn over de (invulling van de) curatelestelling conflicten ontstaan waaruit procedures zijn gevolgd.

2.5 Vanaf september 2023 heeft verweerder mevrouw J bijgestaan. De zoons worden bijgestaan door klaagster. 

Verzoek tot opheffing ondercuratelestelling

2.6 Op 4 december 2023 heeft verweerder namens mevrouw J een verzoekschrift tot opheffing van de ondercuratelestelling bij de rechtbank ingediend.

2.7 Op 11 januari 2024 is aan partijen bericht dat de mondelinge behandeling bij de kantonrechter op 8 februari 2024 om 13:15 uur zal plaatsvinden.

2.8 In een e-mail van 6 februari 2024 heeft klaagster aan verweerder gevraagd wanneer hij het door hem al aangekondigde - subsidiaire - verzoek tot vervanging van de curatoren gaat indienen. Verweerder heeft hierop niet gereageerd.

2.9 Op 8 februari 2024 om 9.55 uur heeft verweerder namens mevrouw J. een gewijzigd verzoek en producties van 45 bladzijden bij de rechtbank ingediend en in CC aan klaagster gestuurd. Dezelfde dag, om 13.15 uur, heeft de mondelinge behandeling bij de kantonrechter plaatsgevonden. Omdat de kantonrechter en klaagster van de nadere stukken van verweerder geen kennis hebben kunnen nemen, is de mondelinge behandeling voor een leespauze geschorst. De kantonrechter heeft tijdens de mondelinge behandeling uitspraak bepaald op (uiterlijk) 7 maart 2024.

2.10 Op 12 februari 2024 heeft verweerder namens mevrouw J aan Bewindsbureau Unit C van de rechtbank en aan klaagster onder meer geschreven:

Op 8 februari jl. heeft een zitting plaatsgevonden tot primair opheffing van de curatele en subsidiair vervangen van de curatoren (…). Daar gaat dit bericht niet over. Dit bericht is een verzoek aan de kantonrechter die toezicht houdt op de curatoren.

Curatoren weigeren zorg te dragen voor schoon ondergoed en schone kleding en dergelijke. De rechtbank Gelderland, locatie Arnhem heeft inmiddels in dat kader een datum bepaald voor een kort geding: 6 maart a.s. 13.00 uur.

Cliënte belde mij zojuist dat aan de opname bij GGNet (op de overigens open afdeling) een einde komt en zij het weekeinde naar huis mag. Maandag a.s. zal dan nog een afrondend gesprek plaatsvinden. Dat betekent echter dat zij voordien dient te beschikken over de sleutel van haar woning. Anders zal het slot waarschijnlijk moeten worden uitgeboord, met alle problemen en kosten van dien. Wellicht is het een optie dat namens de toezichthoudend kantonrechter contact wordt gezocht met de (advocaat van de) wederpartij met het verzoek de sleutel aan cliënte te verstrekken. Ik ben zondig bereikbaar voor overleg. Alvast dank.

2.11 Op 16 februari 2024 heeft verweerder namens mevrouw J een e-mail aan Bewindsbureau Unit C van de rechtbank en aan klaagster gestuurd en daarin onder meer geschreven:

Zoals u weet heeft op 8 februari jl. heeft een zitting plaatsgevonden tot primair opheffing van de curatele en subsidiair vervanging van de curatoren (…). Daar gaat dit bericht niet over. Dit bericht is een verzoek aan de kantonrechter die toezicht houdt op curatoren.

Inmiddels hebben curatoren aan cliënte onder druk van het kort geding de sleutel van haarwoning (terug) gegeven. Ook hebben curatoren de auto van cliënte - die na een (in mijn ogen valse) aangifte van diefstal in opdracht van de politie was afgesleept - weer laten afgeven aan cliënte. Over deze laatste kwestie heb ik zodadelijk een afspraak op het politiebureau Arnhem, om aangifte tegen curatoren te doen.

Maar curatoren weten kennelijk niet van ophouden. (…)

lk verzoek u in uw hoedanigheid van toezichthouder te bewerkstelligen dat curatoren worden geschorst althans dat zijn "pas op de plaats maken" in afwachting van de uitspraak van de kantonrechter in de procedure met nummer (…). Wellicht is het ook een optie dat namens de toezichthoudend kantonrechter contact wordt gezocht met de (advocaat van) curatoren. lk ben zonodig bereikbaar voor overleg. Alvast dank.

2.12 In een e-mail van 19 februari 2024 aan de Bewindsbureau Unit C van de rechtbank, met verweerder in de CC, heeft klaagster namens de zoons inhoudelijk gereageerd op de e‑mails van verweerder van 12 en 16 februari 2024.

2.13 Bij beschikking van 20 februari 2024 heeft de kantonrechter het verzoek van mevrouw J tot opheffing van de ondercuratelestelling afgewezen. Verweerder heeft daartegen namens mevrouw J hoger beroep ingesteld.

2.14 Op 19 december 2024 om 11:00 uur heeft de mondelinge behandeling bij het gerechtshof plaatsgevonden. Verweerder heeft pleitaantekeningen van zestien bladzijden overgelegd. Tijdens de behandeling heeft het gerechtshof geconstateerd dat van verweerder geen stukken per post waren ontvangen zodat de door verweerder namens mevrouw J ingediende producties geen deel konden uitmaken van het procesdossier. Het gerechtshof heeft uitspraak bepaald op 30 januari 2025.

Na de mondelinge behandeling heeft verweerder om 23:18 uur aan het gerechtshof en klaagster onder meer het volgende geschreven:

Op 11 december jl. circa 09.50 uur zijn de stukken die door mij eerder per Ziver zijn ingediend (en fysiek in kopie per post verzonden aan [klaagster]), door mij persoonlijk afgegeven bij de infobalie, gelijktijdig met stukken voor de rechtbank. Tijdens de zitting van vandaag bleek dat die stukken niet bekend zijn bij het hof. De stukken zijn echter van groot belang voor de beoordeling.

Naar aanleiding van de mail van 13 december 07.50 uur van mevrouw [G] heb ik in de ochtend van (volgens mij) 13 december jl. telefonisch contact gehad met de griffie (volgens mij met mevrouw [G]), om te verifiëren of de door mij afgegeven stukken inmiddels waren aangekomen bij de griffie. Mij werd medegedeeld dat het wel enige tijd kon duren voor de stukken aan het dossier werden toegevoegd. Ik heb daarop verder geen actie ondernomen.

Ik kan mij overigens niet herinneren of ik van de infobalie een ontvangstbevestiging heb ontvangen, maar de stukken voor de rechtbank zijn (wel) gewoon aangekomen bij de juiste griffie.

Zonodig kan ik de stukken nogmaals fysiek indienen, maar dat heeft niet mijn voorkeur. Het betreft een groot aantal producties, met de omvang van een pak kopieerpapier, met uitstekende kartonnen tabbladen. Wellicht zijn de stukken toch ergens op de griffie terecht gekomen?

2.15 Op 30 december 2024 heeft verweerder een V8 formulier (niet geregeld verzoek) digitaal ingediend bij het gerechtshof, met kopie aan klaagster. Verweerder heeft in de toelichting onder meer geschreven:

Op 8 december jl. 23.47 uur zijn door mij per Zivver (…) ingediend en (…). Op 9 december 2024 10.37 uur zijn door mij per Zivver (…) ingediend. Deze per Zivver ingediende stukken zijn door mij persoonlijk op 11 december jl. circa 09.50 uur bij de infobalie afgegeven.

Op 16 december (…). Op 18 december (…) Deze per Zivver ingediende stukken zijn door mij persoonlijk op 18 december jl. circa 02.00 uur achtergelaten in de buitenpostbus van het hof.

Er was aanvankelijk onduidelijkheid over het nazenden van de per Zivver ingediende producties. Ik begrijp inmiddels dat (een deel van de) de nagezonden (nadere) producties kennelijk bij het inscannen op het hof abusievelijk zijn gevoegd achter het “aanvullend beroepschrift/wijziging beroepschrift/reactie op het verweerschrift”. Mogelijk heeft dat er toe geleid dat tijdens de mondelinge behandeling de indruk is ontstaan dat deze nadere producties niet zijn nagezonden althans niet bij de griffie zijn binnengekomen en waren zoekgeraakt. Inmiddels is duidelijk dat de nadere producties aanwezig zijn in het griffiedossier.

2.16 Bij tussenbeschikkingen van 25 februari 2025 heeft het gerechtshof het verzoek van mevrouw J om een deskundige te benoemen om haar geestelijke gezondheid te onderzoeken, toegewezen, en op 5 juni 2025 een deskundige benoemd.

2.17 Bij eindbeschikking van 9 juli 2026 heeft het gerechtshof de beschikking van de kantonrechter van 20 februari 2024 vernietigd en de ondercuratelestelling van mevrouw J opgeheven.

Kort geding 1: afgifte sleutel en auto aan mevrouw J

2.18 In een e-mail van donderdag 8 februari 2024 om 19:25 uur heeft verweerder aan klaagster bericht dat hij namens mevrouw J een kort geding zal starten indien niet de volgende dag voor 12:00 uur de auto en de huissleutel van mevrouw J worden afgeleverd.

2.19 Klaagster heeft op vrijdag 9 februari 2024 aan verweerder bericht zij die dag en de maandag erna niet werkt en pas op dinsdag 13 februari 2024 in de gelegenheid is om de verzoeken met haar cliënten te bespreken.

2.20 Op maandag 12 februari 2024 heeft verweerder met (alleen) de kort geding griffie van de rechtbank gemaild. Verweerder heeft in zijn bericht onder meer toegelicht dat zijn cliënte het weekeind erna naar huis mag en dat zij dan over haar huissleutel moet kunnen beschikken die nog bij de curatoren is. Om die reden verzoekt verweerder de kortgedingzitting alsnog daarvóór te plannen en schrijft ook nog:

Ik ga er van uit dat de sleutel dan ook wel komt en dan kan de zitting op 6 maart a.s. zonodig beperkt blijven tot de kosten – als dat dan nog aan de orde is.

2.21 De kortgedingdagvaardingen zijn voordat klaagster op dinsdag 13 februari 2024 op kantoor kwam, betekend aan de zoons. De kortgedingzitting is bepaald op woensdag 6 maart 2024 om 13:00 uur.

2.22 Op 15 februari 2024 hebben de zoons aan mevrouw J een huissleutel ter beschikking gesteld en geregeld dat mevrouw J haar auto bij de berger kan ophalen.

2.23 In een e-mail van 4 maart 2024 heeft verweerder via Zivver aan de kort geding griffie van de rechtbank en aan klaagster gemaild:

Ik ga er van uit dat het kort geding geen doorgang vindt. De sleutel van de woning en de auto zijn inmiddels weer in het bezit van cliënt. Weliswaar is dat gebeurd na het uitbrengen van de dagvaarding, maar het doorzetten van deze zaak zal gepaard gaan met onnodige extra kosten. Ik zal proberen u daarover vanavond definitief te berichten.(…)

2.24 In een e-mail van 5 maart 2024 heeft verweerder aan klaagster gevraagd of haar cliënten bereid zijn om de proceskosten van verweerder conform het liquidatietarief te vergoeden omdat zij pas na betekening van de dagvaarding aan de vordering hebben voldaan.

2.25 Tijdens de kortgedingzitting op 6 maart 2024 heeft verweerder de hoofdvorderingen ingetrokken en de voorzieningenrechter verzocht om de zoons in de proceskosten te veroordelen.

Kort geding 2: meewerken aan medisch onderzoek van mevrouw J

2.26 Verweerder heeft namens mevrouw J medio 2024 een kort geding gestart en daarin gevorderd de zoons te verplichten om mee te werken aan een medisch onderzoek van mevrouw J.

2.27 Op 18 juli 2024 heeft verweerder alle 30 producties (175 bladzijden) binnen de 24 uur termijn bij de rechtbank ingediend, zowel via Zivver als door het uploaden in het digitale systeem bij de rechtbank. Om 9:25 uur heeft verweerder de producties aan klaagster gemaild.

2.28 De mondelinge behandeling heeft op 19 juli 2024 om 9.30 uur plaatsgevonden.

Verzoekschrift van mevrouw J met betrekking tot de invulling van de curatele

2.29 Bij beschikking van 21 oktober 2024 heeft de kantonrechter mevrouw J vanwege haar ondercuratelestelling niet procesbevoegd verklaard in haar 25 verzoeken die verband houden met die curatele, behalve terzake de verzoeken betreffende de curatele en is mevrouw J voor het overige niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder is namens mevrouw J in hoger beroep gegaan.

2.30 Bij beschikking van 16 juli 2026 heeft het gerechtshof de beschikking van de kantonrechter van 21 oktober 2024 bekrachtigd en mevrouw J, bijgestaan door haar opvolgend advocaat, niet-ontvankelijk verklaard in haar verzoeken vanaf 9 juli 2025 vanwege de opheffing van de ondercuratelestelling van mevrouw J. sinds die datum.

Kort geding 3: eis van zoons tot contactverbod van verweerder met mevrouw J

2.31 Op 6 november 2024 heeft klaagster namens de zoons verweerder in kort geding gedagvaard. Volgens de zoons heeft de bijstand van verweerder een ongunstige uitwerking op de gezondheidstoestand van mevrouw J. Zij hebben gevorderd - kort gezegd - verweerder te verbieden gedurende twee jaar na de datum van de uitspraak op enigerlei wijze contact met mevrouw J te mogen hebben, onder verbeurte van een dwangsom van € 5.000,- per overtreding.

2.32 Tussen 14 november 2024 tot in de nacht van 18 november 2024 heeft verweerder producties in het digitale portaal van de rechtbank geüpload.

2.33 Op 18 november 2024 om 15:00 uur heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden. Verweerder heeft pleitaantekeningen van 23 bladzijden overgelegd.  

2.34 Bij vonnis van 4 december 2024 heeft de voorzieningenrechter de vorderingen van de zoons afgewezen. Klaagster heeft namens de zoons hoger beroep ingesteld. 

2.35 Bij arrest van 18 november 2025 heeft het gerechtshof de vorderingen van de zoons toegewezen. Aan verweerder is vanaf 18 november 2025 voor één jaar een contactverbod met mevrouw J opgelegd, onder verbeurte van een dwangsom van € 5.000,- per overtreding.

Tuchtklachten:

2.36 Op 27 mei 2024 hebben de zoons een tuchtklacht over verweerder ingediend, bij de raad bekend onder zaaknummer 25-395/AL/GLD. Aan verweerder is een voorwaardelijke schorsing van zes weken opgelegd. Tegen de uitspraak van de raad van 13 april 2026 is hoger beroep ingesteld. Deze procedure loopt nog.

2.37 Op 19 november 2024 heeft verweerder een tuchtklacht over klaagster ingediend, bij de raad Den Bosch bekend onder zaaknummer 25-698/DB/OB. De klacht is op 23 maart 2026 door die raad ongegrond verklaard. Tegen de uitspraak is hoger beroep ingesteld. Deze procedure loopt nog.

2.38 Op 16 januari 2025 heeft klaagster onderhavige klacht over verweerder bij de raad ingediend.

 

3 KLACHT

De klacht houdt in, zakelijk weergegeven, dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet door:

geen doelmatige behandeling na te streven, onvoldoende rekening te houden met de belangen van zijn wederpartij en niet de welwillendheid te betrachten die advocaten onderling dienen na te streven; zich nadat uitspraak is bepaald zonder toestemming van klaagster of van haar cliënten meermaals rechtstreeks tot de rechter te wenden.

 

4 VERWEER

De raad zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.

 

5 BEOORDELING

Maatstaf

5.1 De tuchtrechter dient bij de beoordeling van een tegen een advocaat ingediende klacht het aan de advocaat verweten handelen of nalaten te toetsen aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen wel van belang zijn, gezien ook het open karakter van de behoorlijkheidsnorm in artikel 46 Advocatenwet.

5.2 Gedragsregel 21 lid 3 bepaalt dat het de advocaat niet geoorloofd is om zich zonder toestemming van de wederpartij tot de rechter te wenden nadat uitspraak is bepaald. De ratio hiervan is dat voorkomen moet worden dat een partij nog een poging doet om de rechter te beïnvloeden als de uitwisseling van de wederzijdse standpunten is afgerond. Handelen in strijd met deze gedragsregel is in beginsel handelen dat een behoorlijk advocaat niet betaamt in de zin van artikel 46 Advocatenwet.

5.3 In het belang van de rechtzoekenden en van de advocatuur in het algemeen dienen advocaten te streven naar een onderlinge verhouding die berust op welwillendheid en vertrouwen (zie ook gedragsregel 24). Welwillendheid en vertrouwen houdt ook in dat de advocaat rekening houdt met de andere advocaat bij het bepalen van het tijdstip van het overleggen van stukken in juridische procedures en ‘equality of arms’ bij het geven van informatie aan de rechter. Ook wordt van een advocaat verwacht dat hij een doelmatig optreden in de procedure nastreeft en dat hij voor ogen dient te houden dat geen onnodige kosten worden gemaakt ten laste van de wederpartij of andere betrokkenen. Een advocaat dient zich ook niet onnodig grievend uit te laten. Advocaten worden daarom geacht zich te onthouden van al wat hun onderlinge verhouding zou kunnen verstoren.

5.4 Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld.

Klachtonderdeel a)

geen doelmatige behandeling na te streven, onvoldoende rekening te houden met de belangen van zijn wederpartij en niet de welwillendheid te betrachten die advocaten onderling dienen na te streven;

Toelichting van klaagster

5.5 Volgens klaagster overlegt verweerder structureel vaak pas op een zeer laat moment onredelijk veel producties. Klaagster betwist dat die producties grotendeels al bekend waren. Dat stukken tijdig door verweerder zijn ingediend maakt nog niet dat het structureel laat indienen niet in strijd is of kan zijn met gedragsregels.

5.6 Ter onderbouwing van haar verwijt wijst klaagster op de volgende voorbeelden:

In de procedure bij de kantonrechter tot opheffing van de ondercuratelestelling van mevrouw J heeft verweerder op 8 februari 2024 om 9.55 uur een gewijzigd verzoek met producties van 45 bladzijden namens zijn cliënte ingediend. Dit was ruim anderhalf uur voor de vertrektijd van klaagster naar de zitting die om 13.15 uur zou plaatsvinden.

Diezelfde avond heeft verweerder om 19.25 uur, buiten kantooruren, kort geding 1 via e‑mail bij klaagster aangekondigd met een termijn tot vrijdag 9 februari 2024 vóór 12.00 uur. Volgens klaagster was deze termijn niet redelijk, al helemaal niet omdat verweerder weet, dan wel uit haar e-mails kan weten, dat klaagster op vrijdag niet werkt. Dat heeft klaagster verweerder op haar vrije vrijdag 9 februari 2024 gemeld, evenals dat zij niet op maandag 12 februari 2024 zou werken. Op dinsdagochtend 13 februari 2024, voordat klaagster op kantoor was, was de dagvaarding al aan haar cliënten betekend.

Verweerder heeft daarnaast ten behoeve van de zitting van 19 juli 2024 in kort geding 2 op 18 juli 2024 in één keer alle producties van 175 bladzijden bij de rechtbank ingediend en deze om 09:25 uur aan klaagster gemaild.

Tot anderhalve werkdag voor de mondelinge behandeling in kort geding 3, die op 18 november 2024 om 15:00 uur plaatsvond, heeft verweerder zeer veel producties ingediend, en ook nog nadien.

Op 19 december 2024 heeft de mondelinge behandeling bij het gerechtshof plaatsgehad in de procedure tot opheffing van de ondercuratelestelling van mevrouw J. Verweerder had voorafgaand daaraan vele producties via Zivver aan de rechtbank toegestuurd, wat uitdrukkelijk niet was toegestaan. Tijdens de mondelinge behandeling heeft het gerechtshof laten weten niet op de hoogte te zijn van toezending door verweerder van producties per post zodat die producties ook geen deel van het procesdossier zouden zijn. Uitspraak is toen bepaald op 30 januari 2025. Desondanks heeft verweerder diezelfde avond en herhaald op 30 december 2025 inhoudelijk over die producties nog gemaild met het gerechtshof, zonder daarvoor verkregen toestemming van klaagster of haar cliënten.

Volgens klaagster gaat verweerder zelfs nog na het indienen van deze klacht door met het op een zeer laat moment indienen van producties in procedures.

5.7 Klaagster verwijt verweerder ook dat hij tijdens mondelinge behandelingen, zoals op 18 november 2024 in kort geding 3 en op 19 december 2024 in hoger beroep tot opheffing van de ondercuratelestelling, zijn pleitaantekeningen niet geheel heeft voorgedragen.

5.8 Volgens klaagster maakt verweerder haar onderdeel van het geschil en vereenzelvigt hij haar met haar cliënten. Dit blijkt uit meerdere overgelegde correspondentie van verweerder aan haar. Ook in de tuchtklacht die haar cliënten over verweerder hebben ingediend, heeft verweerder beschuldigingen over klaagster geuit. Daarnaast gebruikt verweerder herhaaldelijk het dreigen met indiening van een tuchtklacht als intimiderend pressiemiddel.

Verweer van verweerder

5.9 Verweerder betwist de verwijten. Hij stelt dat hij wel een doelmatige behandeling nastreeft, rekening heeft gehouden met de belangen van de wederpartij en de welwillendheid heeft betracht die advocaten onderling dienen na te streven.

5.10 Met betrekking tot de aankondiging van het kort geding op 8 februari 2024 geldt dat hij niet dagelijks bezig is met wanneer klaagster al dan niet aanwezig is. Dat zij onbereikbaar was kan hem niet worden tegengeworpen. Daar komt bij dat de situatie voor zijn cliënte spoedeisend was.

5.11 Verweerder stelt dat hij de stukken ten behoeve van de zittingen van 19 juli 2024 en 18 november 2024 conform het geldende procesreglement tijdig heeft ingediend. Het grootste deel van daarvan was al bekend bij klaagster en haar cliënten. Het belang van zijn cliënte bepaalt welke stukken en hoeveel stukken er worden ingediend. Of klaagster stukken relevant of ‘’te veel’’ vindt, is in dat kader niet relevant.

5.12 Door tijdsgebrek kon hij tijdens genoemde zittingen zijn pleitnota’s niet volledig voorlezen. Hij heeft uitdrukkelijk aangegeven welke delen door hem niet werden voorgedragen.

5.13 Verweerder betwist dat hij klaagster met haar cliënten vereenzelvigt. Het feit dat hij zich in de door klaagster overgelegde correspondentie soms tot klaagster richt betekent natuurlijk niet dat hij vindt dat zij persoonlijk gevolg moet geven aan verzoeken of sommaties. Als zij die indruk had, wil verweerder daarvoor nog wel zijn excuses aanbieden.

5.14 Het stond verweerder vrij om een klacht over klaagster in te dienen evenals het haar cliënten en klaagster vrij staat om dat over hem te doen. Van intimidatie van klaagster is geen sprake geweest.  

Beoordeling van de raad

5.15 De raad is uit de stukken niet gebleken dat verweerder aanvullende stukken heeft ingediend buiten de in het toepasselijke procesreglement gestelde termijnen. In de drie kortgedingprocedures die tussen de cliënten van klaagster en de cliënte van verweerder hebben plaatsgevonden kon verweerder bovendien nog tot een laat moment aanvullende stukken indienen vanwege het spoedeisende karakter daarvan.

5.16 Evenmin is de raad gebleken dat verweerder moedwillig kort voor een mondelinge behandeling onredelijk veel stukken heeft ingediend om klaagster en haar cliënten te frustreren in een goede voorbereiding. Of aanvullende stukken van een partij aan het procesdossier worden toegevoegd is uitsluitend een (processuele) beslissing van de behandelend rechter. De kantonrechter heeft tijdens de mondelinge behandeling op 8 februari 2024 geoordeeld dat een leespauze volstond om de producties van verweerder van die ochtend door te nemen. Wat betreft de toelaatbaarheid van de ontbrekende aanvullende stukken van verweerder, daarover heeft verweerder meteen na de mondelinge behandeling op 19 en 30 december 2024 met het gerechtshof gecorrespondeerd, met het doel om te laten zien dat hij deze stukken wel degelijk voor de mondelinge behandeling had ingediend (zie hierna bij de bespreking van klachtonderdeel b). Het is de raad niet gebleken dat deze stukken niet tijdig zijn ingediend, maar in ieder geval is het niet tuchtrechtelijk verwijtbaar dat verweerder de stukken waarvan hij gemotiveerd heeft gesteld dat hij ze al eerder had ingediend, alsnog aan het hof heeft toegezonden.

5.17 Tijdens een mondelinge behandeling voert de rechter de regie. Verweerder erkent dat hij een deel van zijn pleitaantekeningen door tijdsgebrek tijdens de door klaagster genoemde mondelinge behandelingen niet heeft voorgedragen maar dat hij daarvan toen ook melding bij de rechters heeft gemaakt. De processen-verbaal van die mondelinge behandelingen zitten niet bij het klachtdossier, zodat de raad niet kan vaststellen wat er met die pleitaantekeningen van verweerder is gebeurd. Los daarvan lag het ook op de weg van klaagster om tijdens die mondelinge behandelingen tegen de nu aan verweerder verweten werkwijze bezwaar te maken.

5.18 Dat verweerder bij de aankondiging en reactietermijn in aanloop naar kort geding 1 geen rekening heeft gehouden met de - hem bekende - afwezigheid van klaagster op de vrijdag en maandag erna, maakt nog niet dat verweerder daarmee tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Voor zijn cliënte was haast geboden bij ofwel vrijwillige afgifte van de huissleutel en auto door de zoons dan wel bij een gedwongen afgifte via een kort geding. Naar het oordeel van de raad diende verweerder hierbij de belangen van zijn cliënte voorop te stellen en is niet gebleken dat hij daarbij de gerechtvaardigde belangen van de wederpartij of klaagster uit het oog heeft verloren. Naar het oordeel van de raad had verweerder ervoor kunnen kiezen om het kort geding in te trekken na afgifte van de spullen door de zoons. Die keuze had mogelijk een positief effect gehad op de toch al gespannen onderlinge verhoudingen tussen moeder en zoons, maar dat verweerder die keuze niet heeft gemaakt kan hem tuchtrechtelijk niet worden aangerekend. Het stond hem vrij om in het belang van zijn cliënte nog over de door haar gemaakte kosten in kort geding een beslissing te krijgen.

5.19 In een situatie met hoogopgelopen spanningen, zoals het geval was tussen moeder en zoons en hun vele procedures, is van groot belang dat de advocaten hun toonzetting in correspondentie extra zorgvuldig kiezen. Als klaagster het gevoel heeft gehad dat zij door de manier waarop verweerder haar direct aanschreef onderdeel werd gemaakt van het onderliggende geschil, dan is dat nog niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. Alhoewel verweerder in zijn berichten klaagster niet direct had moeten aanspreken om acties van haar cliënten te bewerkstelligen en daarin sprake was van een weinig constructieve houding van verweerder, was dat niet zodanig dat dit tuchtrechtelijk verwijtbaar is geweest.

5.20 Klaagster verwijt verweerder tot slot nog dat hij haar onder druk heeft gezet en geïntimideerd door te dreigen met het indienen van klachten over haar. Uit de stukken is de raad gebleken dat verweerder in maart, juni en augustus 2024 al heeft gemeld dat hij over klaagster een klacht wil indienen. Dat heeft verweerder feitelijk in november 2024 ook gedaan. Niet is gebleken dat verweerder klaagster daarmee ontoelaatbaar onder druk heeft gezet of dat daarbij van tuchtrechtelijk ontoelaatbare intimidatie sprake is geweest. Klaagster heeft op haar beurt, evenals haar cliënten, ook klachten over verweerder ingediend.

5.21 Gelet op al het vorenstaande kan door de raad niet worden vastgesteld dat verweerder met zijn handelwijze de onderlinge verhouding met klaagster dusdanig heeft verstoord dat hem daarvan tuchtrechtelijk een verwijt kan worden gemaakt. Klachtonderdeel a) wordt ongegrond verklaard.

Klachtonderdeel b)

zich nadat uitspraak is bepaald zonder toestemming van klaagster of van haar cliënten meermaals rechtstreeks tot de rechter te wenden;

Toelichting van klaagster

5.22 Klaagster verwijst naar de berichten van verweerder van 12 en 16 februari 2024 en van 19 en 30 december 2024.

Verweer van verweerder

5.23 Volgens verweerder mocht hij genoemde berichten aan de gerechten versturen. Hij heeft in die berichten niet het inhoudelijk debat heropend en klaagster daarvan op de hoogte gehouden. De beide berichten van februari 2024 waren gericht aan het Bewindsbureau van de rechtbank en bedoeld voor de toezichthoudende kantonrechter, uitdrukkelijk niet voor de kantonrechter in de lopende zaak. Zijn beide berichten van december 2024 aan het gerechtshof gingen over producties die tijdens de mondelinge behandeling op 19 december 2024 bij het gerechtshof onbekend bleken terwijl verweerder die tijdig bij de balie van het gerecht had afgegeven. Na intern onderzoek heeft de griffie van het gerechtshof laten weten dat zij die stukken achter het verkeerde processtuk hadden gevoegd en heeft de griffie de fout ook hersteld. 

Beoordeling van de raad

5.24 Gelet op de inhoud van de berichten van verweerder aan de gerechtelijke instanties waren deze naar het oordeel van de raad toegestaan. Verweerder kon en mocht in februari 2024 de berichten aan het Bewindsbureau sturen met vragen over de uitvoering van de curatele van zijn cliënte. Die berichten waren uitdrukkelijk niet bedoeld voor de kantonrechter in de lopende procedure, zodat daarover geen verwarring kon bestaan voor de kantonrechter of voor klaagster en haar cliënten. In de berichten van verweerder van december 2024 aan het gerechtshof is van ontoelaatbaar napleiten door verweerder geen sprake geweest. Verweerder heeft daarin aan de griffie van het gerechtshof gevraagd om onderzoek te doen naar zijn verdwenen producties. Gebleken is dat deze berichten ertoe hebben geleid dat het gerechtshof de gemaakte vergissing heeft ontdekt en in het belang van de cliënte van verweerder heeft hersteld.

5.25 Deze handelwijze kan verweerder tuchtrechtelijk niet worden aangerekend. De raad zal ook klachtonderdeel b) ongegrond verklaren.

 

BESLISSING

De raad van discipline:

-    verklaart de klacht ongegrond.

 

Aldus beslist door mr. O.P. van Tricht, voorzitter, mrs. S.M. Bosch-Koopmans, M.H. Pluymen, M.M. Strengers en L.S. Wachters, leden, bijgestaan door mr. M.M. Goldhoorn als griffier en uitgesproken in het openbaar op 9 november 2026.

 

Griffier                                                                             Voorzitter

 

Verzonden op: 9 november 2026