Rechtspraak
Uitspraakdatum
02-11-2026
ECLI
ECLI:NL:TADRSGR:2026:257
Zaaknummer
26-310/DH/RO
Inhoudsindicatie
Klacht tegen de eigen advocaat. Klager is slachtoffer van de toeslagenaffaire. Hij heeft verweerster ingeschakeld voor bijstand in het kader van het herstel. Verweerster is de zaak van klager uit het oog verloren. Zij heeft onvoldoende met hem gecommuniceerd over de behandeling van de zaak en is onvoldoende voortvarend geweest. Zacht uitgedrukt is het hoogst ongelukkig dat een slachtoffer van het toeslagenschandaal een advocaat treft die zijn zaak uit het oog verliest en hem niet ‘meeneemt’ in de voortgang en afwegingen. De raad heeft echter oog voor de omstandigheden waaronder verweerster destijds haar praktijk moest voeren, namelijk met een forse toestroom van zaken van andere cliënten die bijstand zochten in verband met de chaotische en trage hersteloperatie van de toeslagenaffaire. Haar kantoor was daar destijds niet op toegerust, maar verweerster heeft inmiddels met haar kantoor geïnvesteerd in ondersteuning om meer grip te houden op de zaken. Minstens zo belangrijk is dat verweerster haar fouten heeft erkend, haar excuses heeft gemaakt en ervoor heeft gekozen om de van de Raad voor Rechtsbijstand op grond van de aan klager verleende toevoeging al ontvangen vergoeding terug te betalen. Daar komt nog bij dat verweerster geen tuchtrechtelijke antecedenten heeft. Hoewel het gezien de context van de toeslagenaffaire gaat om een ernstig nalaten, acht de raad de voornoemde omstandigheden in aanmerking genomen, een waarschuwing de passende maatregel.
Uitspraak
Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag van 2 november 2026 in de zaak 26-310/DH/RO naar aanleiding van de klacht van:
klager gemachtigde: (…)
over
verweerster gemachtigde: (…)
1 VERLOOP VAN DE PROCEDURE 1.1 Op 3 september 2025 heeft klager bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Rotterdam (hierna: de deken) een klacht ingediend over verweerster. 1.2 Op 13 april 2026 heeft de raad het klachtdossier met kenmerk R 2026/031 van de deken ontvangen. 1.3 De klacht is behandeld op de zitting van de raad van 24 augustus 2026. Daarbij waren de gemachtigde van klager en verweerster, bijgestaan door haar gemachtigde, aanwezig. Van de behandeling is proces-verbaal opgemaakt. 1.4 De raad heeft kennisgenomen van het in 1.2 genoemde klachtdossier en van de op de inventarislijst genoemde bijlagen 1 tot en met 23. Ook heeft de raad kennisgenomen van de e-mail van 16 juli 2026, met bijlagen, van de gemachtigde van verweerster. 1.5 Op de zitting is afgesproken dat verweerster aanvullende informatie mag aanleveren. Dit heeft zij gedaan met de brief van 7 september 2026, met bijlagen 4 tot en met 6. 1.6 Op 16 september 2026 heeft de gemachtigde van klager per e-mail op de nieuw ingekomen stukken gereageerd.
2 FEITEN 2.1 Voor de beoordeling van de klacht gaat de raad, gelet op het klachtdossier en de op de zitting afgelegde verklaringen, uit van de volgende feiten. 2.2 Op 19 december 2022 heeft de raad voor rechtsbijstand het volgende aan verweerster geschreven: “De Raad voor Rechtsbijstand heeft een aanvraag W013 in het kader van de Herstelregeling Kinderopvangtoeslag van [klager] ontvangen. Klant heeft u gekozen als advocaat. Heeft u tijd en ruimte om deze gedupeerde ouder bij te staan? Meneer zit in de integrale herbeoordeling. Zodra ik van u een akkoord heb ontvangen, stuur ik u de stukken en zal ik de toevoeging in orde maken.” Verweerster heeft dezelfde dag aan de raad voor rechtsbijstand laten weten dat zij de zaak van klager kan aannemen. Aan klager heeft zij voorgesteld om een afspraak en een plan van aanpak te maken. 2.3 In januari 2023 hebben klager en verweerster elkaar gesproken. 2.4 Op 11 april 2023 is definitief beslist op de integrale beoordeling (hierna: de definitieve beslissing). 2.5 Op 28 april 2023 heeft verweerster het volgende geschreven aan klager: “Aangezien de UHT niet binnen de wettelijke termijn een besluit heeft genomen gaan wij de UHT in gebreke stellen en zullen wij de dwangsom van € 1.442,- opvragen. Na 2 weken kan ik een beroep niet tijdig beslissen indienen en bij de rechtbank een hogere dwangsom opvragen. Mocht u aan de hand van bovenstaande informatie nog vragen hebben hoor ik dat natuurlijk graag!” 2.6 Op 10 juli 2023 heeft verweerster bij de rechtbank een beroepschrift niet tijdig beslissen ingediend. Op 12 juli heeft de rechtbank de ontvangst bevestigd en griffierecht in rekening gebracht. 2.7 Het dossier bevat een deel van verweerschrift van de Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen (hierna: de UHT). Uit het dossier blijkt niet wanneer dat verweer is ingediend. In het verweerschrift staat onder meer het volgende: “2.2 De feiten Het beroep is niet-ontvankelijk en ongegrond. Dat blijkt uit de feiten in dit overzicht: Productie 1: op 17 juni 2020, vraagt [klager] aan Belastingdienst/Toeslagen zijn kinderopvangtoeslag te herbeoordelen. Productie 2: B/T moet de integrale herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag op 17 juni 2021 uitgevoerd hebben. Op 3 december 2020 en op 16 juli 2021 stuurt B/T [klager] een brief waarin staat B/T zijn zaak nog niet heeft bekeken en dat het B/T spijt dat zij daarmee te laat is. [Klager] kan B/T in gebreke stellen als hij vindt dat de beoordeling te lang duurt. Productie 3: op 21 november 2020 stuurt B/T [klager] een brief waarin staat dat hij een bedrag krijgt van € 750,== omdat hij heeft moeten wachten. Productie 4: op 21 april 2021 stuurt B/T [klager] een brief waarin staat dat hij een bedrag krijgt van € 30.000,=. Dat bedrag krijgt hij op básis van de zo genaamde Catshuisregeling. De integrale beoordeling moet nog steeds uitgevoerd worden. Productie 5: op 19 juli 2022 stuurt B/T [klager] een brief vooraankondiging compensatie kinderopvangtoeslag waarin staat dat hij in totaal een bedrag krijgt van € 104.839,== als compensatie op zijn kinderopvangtoeslag. De ouder heeft al een bedrag ontvangen van € 30.000,= en daarom krijgt de ouder nog een bedrag van € 74.839,=. Productie 6: op 11 april 2023 stuurt B/T [klager] een brief UHT-DCH, definitieve beschikking herbeoordeling kinderopvangtoeslag waarin staat dat hij in totaal een bedrag krijgt van € 117.750,= als totale compensatie op zijn kinderopvangtoeslag. De ouder heeft al een bedrag ontvangen van€ 105.530,= en daarom krijgt de ouder nog een bedrag van € 12.220,=. Productie 7: op 6 juni 2023 ontvangt B/T een ingebrekestelling van [klager] en op 25 juli 2023 sturen wij een brief waarin we aangeven dat de ingebrekestelling niet terecht was omdat er al een integrale herbeoordeling was uitgevoerd en een definitieve beslissing was verstuurd. [Klager] krijgt daarom ook geen dwangsom. Het beroepschrift werd op 10 juli 2023 naar de rechtbank gestuurd en op 13 juli 2023 naar de Belastingdienst/Toeslagen.” 2.8 Op 16 mei 2024 heeft klager het volgende aan verweerster gestuurd: “(…) Mevrouw ik heb niks meer van u gehoord. Krijg ik nog wat tehoren van u.(…)” 2.9 Op 22 mei 2024 heeft verweerster als volgt gereageerd: “Vorig jaar heb ik u een e-mail toegestuurd met de afhandeling van uw zaak over de kinderopvangtoeslagaffaire. Heeft u deze e-mail niet ontvangen? Op 11 april 2023 heeft de Belastingdienst een besluit genomen over de definitieve beschikking herbeoordeling kinderopvangtoeslag. De Belastingdienst heeft besloten dat u in totaal aan compensatie € 117.750,- dient te ontvangen. Aangezien u al € 105.530,- zou hebben ontvangen, heeft u nog recht op € 12.220,-. Dit bedrag zou uiterlijk 4 april 2023 op uw rekening moeten staan. Heeft u dit bedrag ontvangen? De Belastingdienst heeft u in de jaren 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, april t/m december 2015, 2017 en 2018 aangemerkt als gedupeerde. Over deze jaren heeft u dus recht op een compensatieregeling. U kunt voor de vervolgschade nog verder procederen. Ik kan voor u een verzoekschrift indienen bij de Commissie Werkelijke Schade om uw aanvullende schade vergoed te krijgen. Voornoemd besluit van de Belastingdienst ziet enkel op de kinderopvangtoeslag. Uiteraard heeft u meer schade geleden dan enkel het terugbetalen van de kinderopvangtoeslag. Deze aanvullende schade kunnen wij verhalen bij de Commissie Werkelijke Schade. Wilt u dat ik deze procedure ook voor u in gang zet?” 2.10 Op 24 mei 2024 heeft klager als volgt geantwoord: “Graag alles in gang zetten want mijn schade is groter heb ik uitgelegd heb een tia werkloos schade alles te danken aan de belastingdienst dat ik zo ben geworden, bij de brandweer had ik goed werk en blij mee nu kan ik niet meer werken, kan niet tegen spanning enz,u kunt mijn medische rapport na gaan” 2.11 Op 2 januari 2025 heeft verweerster namens klager een verzoek, op nader aan te vullen gronden, ingediend voor het vergoeden van aanvullende schade. Op 22 januari 2025 heeft verweerster het verzoek naar klager gestuurd. 2.12 Op 7 januari 2025 heeft de gemachtigde van klager het volgende geschreven aan verweerster: “(…) [Klager] is gedupeerd door het toeslagenschandaal. Van meneer begrijp ik dat u hem ondersteunt bij de bezwaarprocedure van de Belastingdienst tegen de integrale beoordeling. Hij heeft gevraagd of ik contact met u wil opnemen over zijn situatie. Voor meneer is onduidelijk wat nu de stand van zaken is van zijn bezwaarprocedure. Kunt u ons hierover informeren? (…)” 2.13 Op 10 januari 2025 heeft verweerster als volgt geantwoord: “In de zaak van [klager] is inmiddels een besluit genomen op de integrale beoordeling. Hierin is een totaal compensatiebedrag vastgesteld à € 117.750,-. De Belastingdienst heeft in de jaren 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, april tot en met december 2015, 2017 en 2018 fouten gemaakt. [Klager] heeft per e-mail d.d. 24 mei 2024 aangegeven dat hij aanvullende schade heeft geleden naar aanleiding van de gemaakte fouten door de Belastingdienst destijds. Hij gaf aan dat ik de procedure moest starten voor vergoeding van de aanvullende schade. Destijds heeft [klager] stukken op mijn kantoor achtergelaten. [Klager] gaf aan dat hij voor de volgende punten schadevergoeding wenst te ontvangen: - heb een tia - werkloos schade alles te danken aan de belastingdienst dat ik zo ben geworden, - bij de brandweer had ik goed werk en blij mee nu kan ik niet meer werken, kan niet tegen spanning enz.
Naar aanleiding hiervan heb ik namens [klager] een procedure gestart bij de CommissieWerkelijkeSchade ter vergoeding van de genoemde aanvullende schade. Deze procedures duren helaas erg lang. De beslistermijn van de CWS is een jaar. In de meeste zaken haalt de CWS deze beslistermijn niet. Nadat de wettelijke beslistermijn is verstreken, zal ik een ingebrekestelling indienen. Twee weken nadat de ingebrekestelling is ingediend zal ik een beroep niet tijdig beslissen indienen. Dan kan ik aan de rechtbank vragen om een hogere dwangsom op te leggen, mocht de CWS nog steeds geen besluit nemen op de aanvraag voor de aanvullende schade. Daarnaast heb ik het dossier opgevraagd van [klager] bij de CWS. Zodra ik het dossier heb ontvangen, kan ik de schadeposten en het totale compensatiebedrag in de zaak van [klager] berekenen. Uiteraard zal ik een concept toesturen naar [klager] (en het ontvangen dossier), voordat ik de schadeposten en bedragen indien bij de CWS.” 2.14 Op 15 januari 2025 heeft de gemachtigde van klager als volgt gereageerd: “Dank voor uw reactie. Hieruit begrijp ik dat u een procedure heeft gestart voor [klager] bij de Commissie Werkelijke Schade(CWS). Hierover heb ik nog een aantal vragen: - Wanneer heeft [klager] voor het eerst contact met u/uw kantoor gezocht voor juridisch ondersteuning? - In hoeverre heeft u bezwaar tegen de integrale beoordeling overwogen? - Wanneer heeft u de procedure gestart bij CWS? - Wanneer heeft u het persoonlijk dossier van [klager] opgevraagd bij de Belastingdienst? - U geeft in uw mail aan dat CWS een beslistermijn heeft van 1 jaar. Waar moet CWS over beslissen als u nog geen schade heeft kunnen berekenen adhv het dossier van [klager]? - De Belastingdienst heeft [klager] over de jaren 2010 en 2016 niet als gedupeerde aangemerkt. Terwijl meneer denkt dat hij in die periode wel gedupeerd is. In hoeverre wordt dit meegenomen richting CWS? - In hoeverre heeft u andere schadeherstel routes overwogen dan CWS?”
2.15 Verweerster heeft dezelfde dag verzocht om een telefonisch overleg. Ze heeft geschreven dat uit “de wijze van bevraging” niet blijkt van een vertrouwensrelatie. 2.16 De gemachtigde van klager heeft daarop het volgende geantwoord: “Al een lange tijd ben ik betrokken bij [klager]. Er is veel gebeurd tijdens de jaren van het toeslagenschandaal en daarna. Mijn reactie op uw mail was tekort door de bocht, het komt over als een ondervraging. Excuus hiervoor. Dit was overigens niet de bedoeling. De (financiële) afwikkeling van het toeslagenschandaal vanuit het Rijk verloopt traag en moeizaam. In situatie van [klager] is (nog) niet helemaal helder wat nu precies de stand van zaken is, daar wil [klager] graag duidelijkheid over. Misschien een idee om een belafspraak in te plannen, zodat we de situatie kunnen bespreken? Als u graag wilt dat [klager] hier ook bij is dan vragen we of hij ook kan/wil aansluiten.” 2.17 In haar antwoord heeft verweerster geschreven dat het contact met klager “vrij beperkt is geweest” en dat zij begrijpt dat er nog veel vragen en onduidelijkheden zijn. 2.18 Op 22 januari 2025 hebben klager, zijn gemachtigde en verweerster telefonisch met elkaar gesproken. 2.19 Op 29 januari 2025 heeft verweerster het volgende aan klager en zijn gemachtigde geschreven: “De afgelopen weken heb ik op contact gehad met [gemachtigde klager]. U heeft via [gemachtigde klager] aangegeven dat u informatie zou willen over de stand van zaken in uw dossier. [Gemachtigde klager] heeft mij via e-mail en tweemaal telefonisch op zeer insinuerende en voor mij onprettige wijze bevraagd, over zaken die veel verder gaan dan de actuele stand van zaken in uw dossier. [Gemachtigde klager] heb ik hierop aangesproken. Aangegeven is dat zij dit zou aanpassen. Dat is niet gebeurd. De hoeveelheid en type vragen die u mij via [gemachtigde klager] heeft gesteld, leiden mij tot de conclusie dat u vermoedt dat ik u niet goed genoeg zou hebben bijgestaan. Uw vragen heb ik beantwoord. [Gemachtigde klager] heeft meerdere malen aangegeven dat u zich zou moeten beraden op de vraag “hoe nu verder” gegaan zou moeten worden. Het is begrijpelijk dat u de stand van zaken over uw dossier wilt weten. Hiertoe ben ik ook steeds bereid geweest. Voor mij is een keerpunt geweest dat na beantwoording van onderstaande vragen en een uitgebreid overleg daarover u klaarblijkelijk nog niet tevreden was. U had weer een vraag, ditmaal over het tijdstip waarop ik een procedure bij de Commissie Werkelijke Schade ben begonnen. Weer ik heb ik uitleg gegeven. Weer was het antwoord dat u – althans [gemachtigde klager] - erop terug zou komen “hoe nu verder gegaan” zou moeten worden. Ik heb u tweemaal verzocht om contact met mij op te nemen. Graag had ik de ontstane situatie met u besproken. U heeft echter geen contact met mij opgenomen. Gelet op het voornoemde kom ik tot de afweging dat u onvoldoende vertrouwen heeft in mijn bijstand als uw advocaat. In ieder geval heb ik geen vertrouwen erin dat ik u nog in de toekomst goed kan bijstaan. Een vertrouwensband tussen een advocaat en een cliënt is van groot belang. Als die band er niet (meer) is, kan er geen goede bijstand worden geboden. Gelet op het bovenstaande zal ik de Raad voor Rechtsbijstand verzoeken om de aan u verleende toevoegingen tussentijds te beëindigen. De Raad voor Rechtsbijstand zal u binnen enkele weken benaderen om uw visie op mijn besluit te geven, waarna zij een besluit zal nemen. Uiteraard ben ik bereid om uw dossier aan een opvolgend advocaat of gemachtigde te overhandigen. U kunt zijn of haar contactgegevens aan mij doorgeven, waarna ik voor doorzending zal zorgen. Als u uw dossier persoonlijk wenst te ontvangen, verneem ik dat ook graag. Deze kan ik dan per email aan u toesturen.”
3 KLACHT 3.1 De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerster tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klager verwijt verweerster het volgende: a) Verweerster heeft onvoldoende met klager gecommuniceerd en heeft pas na 1,5 jaar een verzoek ingediend bij de commissie werkelijke schade (verder: CWS). Klager heeft na het contact van januari 2023 niets meer van verweerster vernomen. Pas toen hij in mei 2024 om een update vroeg, ontving hij een reactie. Daarbij werd gesteld dat verweerster hem in 2023 een mail had gestuurd en werd geïnformeerd of klager die niet heeft ontvangen. Eerst op dat moment vroeg verweerster klager of hij een verzoek bij de CWS in wilde dienen. Op 24 mei 2024 heeft klager gevraagd dit op te pakken. Pas in januari 2025 is een onvolledig verzoek, zonder onderbouwing, ingediend bij de CWS. b) Verweerster heeft geen bezwaar ingediend tegen de beschikking van 11 april 2023. 3.2 De raad zal hierna ingaan op de klachtonderdelen en de onderbouwing ervan.
4 VERWEER 4.1 Verweerster heeft tegen de klacht verweer gevoerd. De raad zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.
5 BEOORDELING Toetsingskader 5.1 Deze klacht gaat over de kwaliteit van de dienstverlening van de advocaat. Er is pas sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen als de kwaliteit duidelijk onder de maat is geweest. De tuchtrechter houdt bij de beoordeling rekening met de vrijheid die een advocaat heeft bij de wijze waarop hij een zaak behandelt. Ook houdt de tuchtrechter rekening met de keuzes waar een advocaat bij de behandeling van de zaak voor kan komen te staan. Die (keuze)vrijheid is niet onbeperkt, maar wordt begrensd door bepaalde eisen die aan het werk van de advocaat worden gesteld. Als algemene professionele standaard geldt dat de advocaat te werk moet gaan zoals van een redelijk bekwame en redelijk handelende beroepsgenoot mag worden verwacht. Klachtonderdeel a) 5.2 Klachtonderdeel a valt uiteen in twee onderdelen, namelijk communicatie en traagheid. De raad is van oordeel dat verweerster jegens klager op beide punten is tekortgeschoten. Verweerster heeft dat ook erkend. De raad zal zijn oordeel niettemin toelichten. Communicatie 5.3 Uit de feiten blijkt dat verweerster op 10 juli 2023 een beroep niet tijdig beslissen heeft ingediend bij de rechtbank. De raad begrijpt uit het dossier dat verweerster dit beroepschrift niet in kopie aan klager heeft gestuurd of hem anderszins hiervan in kennis heeft gesteld. Dit had wel gemoeten. Klager is daardoor meer dan een jaar onwetend gebleven over de voortgang in zijn zaak. Hij heeft actief bij verweerster navraag moeten doen over de stand van zaken voordat hij van haar vernam dat er inmiddels een definitieve beschikking was genomen. Zij is op dit punt ernstig tekortgeschoten in de communicatie met klager. 5.4 Het beroep niet tijdig beslissen werd ingediend op een moment dat de definitieve beslissing over de herbeoordeling kinderopvangtoeslag al bleek te zijn genomen door de UHT. Verweerster heeft verklaard dat zij op dat moment niet op de hoogte was van die definitieve beslissing en de raad heeft geen grond om aan die verklaring te twijfelen. De raad kan op grond van de informatie in het klachtdossier niet vaststellen waardoor verweerster niet eerder van die beslissing op de hoogte was. Volgens de onweersproken stelling van verweerster heeft zij zich op 27 februari 2023 bij de UHT bekend gemaakt als de advocaat van klager. Het lijkt erop dat de UHT heeft verzuimd om haar een afschrift van de definitieve beschikking toe te sturen. De raad heeft hoe dan ook geen grond om aan te nemen dat het aan verweerster te wijten is dat zij niet meteen op de hoogte is geraakt van de definitieve beslissing. 5.5 Eind juli 2023 ontving verweerster het verweerschrift van de UHT. Hierin staat de gang van zaken in het dossier van klager uiteengezet, waaronder de datum en de uitkomst van de herbeoordeling (definitieve beschikking). Verweerster had na ontvangst van dit verweerschrift contact moeten opnemen met klager. Verweerster stelt dat zij tevergeefs telefonisch contact heeft gezocht met klager. Ongeacht of deze stelling juist is, de raad kan dat niet vaststellen, was dat niet voldoende. Verweerster had gelet op haar plicht om belangrijke informatie schriftelijk te bevestigen (gedragsregel 16) klager ook schriftelijk moeten informeren over (in ieder geval) de mogelijkheid van het instellen van bezwaar tegen de definitieve beslissing en de kansen in die procedure, de termijn die daarvoor gold en van de kans van slagen van het reeds ingestelde beroep niet tijdig beslissen. Verweerster heeft dit nagelaten en is op dit punt tekortgeschoten. De raad gaat voorbij aan de stelling van verweerster dat zij klager na ontvangst van het verweerschrift van de UHT een e-mail heeft gestuurd. Verweerster heeft dit namelijk niet aangetoond. 5.6 Pas toen klager in mei 2024 zelf contact met verweerster opnam, heeft zij klager enige voorlichting gegeven over zijn zaak en hem gevraagd of het klagers wens was om een aanvullende schadevergoeding te vragen bij de Commissie Werkelijke Schade. 5.7 De raad is dan ook van oordeel dat verweerster ernstig is tekortgeschoten in de communicatie met klager. Dit is onzorgvuldig en onbetamelijk en klachtonderdeel a is in zoverre gegrond. Traagheid 5.8 Klager heeft in mei 2024 aan verweerster laten weten dat hij wenste dat zij een aanvullende schadevergoeding zou vragen. Vervolgens heeft het nog ruim zeven maanden, tot 2 januari 2025, geduurd voordat verweerster het verzoek heeft ingediend. Dat deed zij bovendien op nader aan te voeren gronden, zodat in een eventueel gebrek aan stukken ter onderbouwing geen verklaring kan worden gevonden voor deze te lange termijn. Ook in dit opzicht heeft verweerster jegens klager dus niet de voortvarendheid in acht genomen die van haar had mogen worden verwacht. Klachtonderdeel a is ook in zoverre gegrond. Klachtonderdeel b) 5.9 Het verwijt dat verweerster is tekortgeschoten, omdat zij geen bezwaar tegen de definitieve beschikking heeft ingesteld slaagt niet. Uit het dossier en de stellingen van verweerster blijkt dat haar inschatting was dat dit bezwaar onvoldoende kans van slagen had. De raad heeft geen grond om aan te nemen dat deze inschatting zonder enige grond was. Het behoort tot de taken van een advocaat om af te wegen of een rechtsmiddel, zoals bezwaar, moet worden ingesteld. Verweerster was niet verplicht om bezwaar in te stellen. Natuurlijk had verweerster klager op dat punt en over die afweging wel moeten informeren en adviseren, maar dat is bij de beoordeling van klachtonderdeel a al aan de orde gesteld. Klachtonderdeel b heeft na het oordeel van de raad over klachtonderdeel a geen zelfstandige betekenis meer en is daarom ongegrond.
6 MAATREGEL 6.1 Uit het voorgaande volgt dat verweerster is tekortgeschoten in haar bijstand aan een cliënt die zich in een feitelijk en juridisch kwetsbare positie bevond. Zacht uitgedrukt is het hoogst ongelukkig dat een slachtoffer van het toeslagenschandaal een advocaat treft die zijn zaak uit het oog verliest en hem niet ‘meeneemt’ in de voortgang en afwegingen. De raad heeft echter oog voor de omstandigheden waaronder verweerster destijds haar praktijk moest voeren, namelijk met een forse toestroom van zaken van andere cliënten die bijstand zochten in verband met de chaotische en trage hersteloperatie van de toeslagenaffaire. Haar kantoor was daar destijds niet op toegerust, maar verweerster heeft inmiddels met haar kantoor geïnvesteerd in ondersteuning om meer grip te houden op de zaken. Minstens zo belangrijk is dat verweerster haar fouten heeft erkend, haar excuses heeft gemaakt en ervoor heeft gekozen om de van de Raad voor Rechtsbijstand op grond van de aan klager verleende toevoeging al ontvangen vergoeding terug te betalen. Daar komt nog bij dat verweerster geen tuchtrechtelijke antecedenten heeft. Hoewel het gezien de context van de toeslagenaffaire gaat om een ernstig nalaten, acht de raad de voornoemde omstandigheden in aanmerking genomen, een waarschuwing de passende maatregel.
7 GRIFFIERECHT EN KOSTENVEROORDELING 7.1 Omdat de raad de klacht gegrond verklaart, moet verweerster op grond van artikel 46e lid 5 Advocatenwet het door klager betaalde griffierecht van € 50,- aan hem vergoeden binnen vier weken nadat deze beslissing onherroepelijk is geworden. Klager geeft binnen twee weken na de datum van deze beslissing zijn rekeningnummer schriftelijk aan verweerster door. 7.2 Omdat de raad een maatregel oplegt, zal de raad verweerster daarnaast op grond van artikel 48ac lid 1 Advocatenwet veroordelen in de volgende proceskosten: a) € 750,- kosten van de Nederlandse Orde van Advocaten en b) € 500,- kosten van de Staat.
7.3 Verweerster moet het bedrag van € 1.250,- (het totaal van de in 7.2 onder a en b genoemde kosten) binnen vier weken nadat deze beslissing onherroepelijk is geworden, overmaken naar rekeningnummer lBAN: NL85 lNGB 0000 079000, BIC: INGBNL2A, Nederlandse Orde van Advocaten, Den Haag, onder vermelding van “kostenveroordeling raad van discipline" en het zaaknummer.
BESLISSING De raad van discipline: - verklaart klachtonderdeel a gegrond; - verklaart klachtonderdeel b ongegrond; - legt aan verweerster de maatregel van waarschuwing op; - veroordeelt verweerster tot betaling van het griffierecht van € 50,- aan klager; - veroordeelt verweerster tot betaling van de proceskosten van € 1.250,- aan de Nederlandse Orde van Advocaten, op de manier en binnen de termijn als hiervóór bepaald in 7.3.
Aldus beslist door mr. A.E.A.M. van Waesberghe, voorzitter, mrs. F.G.L. van Ardenne en M. van Eck, leden, bijgestaan door mr. A. Tijs als griffier en uitgesproken in het openbaar op 2 november 2026.