Uitspraakdatum

28-10-2026

ECLI

ECLI:NL:TADRSGR:2026:263

Zaaknummer

26-749/DH/DH

Inhoudsindicatie

Voorzittersbeslissing. Klacht over klachtenfunctionaris. Klager verwijt verweerster moedwillige ontkenning van medische feiten, inperking van het wettelijk klachtrecht, schending zorgplicht bij medische urgentie en onzorgvuldige omgang met medische gegevens. Klager lijkt zich onvoldoende te realiseren dat zijn onredelijke en dwingende communicatie de oorzaak is geweest van de beslissing om geen (verdere) rechtshulp te verlenen. Niet onbegrijpelijk dat verweerster geen mogelijkheden meer zag om verder samen te werken en rechtshulp aan klager te verlenen. Anders dan klager stelt, is een advocaat bij een medisch kwetsbare cliënt niet verplicht om bijstand te (blijven) verlenen. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Uitspraak

Beslissing van de voorzitter van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag van 28 oktober 2026 in de zaak 26-749/DH/DH naar aanleiding van de klacht van:

klager

over:

verweerster

De plaatsvervangend voorzitter van de raad van discipline (hierna ook: de voorzitter) heeft kennisgenomen van de brief van 21 augustus 2026 van de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Den Haag (hierna: de deken) met kenmerk K110 2026 en van de op de bijbehorende inventarislijsten genoemde bijlagen. Ook heeft de voorzitter kennisgenomen van de aanvullende toelichting van klager (bij e-mail van 8 september 2026).  

1    FEITEN Voor de beoordeling van de klacht gaat de voorzitter, gelet op het klachtdossier, uit van de volgende feiten. 1.1    Klager is voor rechtsbijstand verzekerd bij De Goudse Verzekeringen. BrandMR voert de rechtsbijstand uit voor De Goudse. Verweerster is advocaat en manager bij BrandMR.  1.2    Op 16 februari 2026 is klagers dossier (een kwestie met het UWV) aangemeld. Op dat moment was de bezwaartermijn (net) verstreken. Op 19, 20, 21 en 24 februari 2026 heeft contact plaatsgevonden tussen klager en een medewerker intake (dhr. R) van BrandMR. 1.3    Op 26 februari 2026 om 10.40 uur heeft klager een e-mail gestuurd naar De Goudse en aan de klachtenafdeling van BrandMr met als onderwerp “LAATSTE SOMMATIE: Activering geschillenregeling & Aansprakelijkstelling – dossier [nummer]”. In zijn bericht schrijft klager: “Sinds dinsdag heb ik geen reactie ontvangen op mijn formele vaststellen van de opdracht (herstel Dagloonbesluit en noodzakelijke dossieropbouw ASS/Depressie). Gezien het grote financiële belang van ca. € 38.000,- en de naderende keuringen, accepteer ik dit uitblijven van actie niet langer.  1.    Onmiddellijke uitvoering Punt 1 (Dagloonbesluit) De bezwaartermijn bij het UWV is inmiddels verlopen. Er is sprake van een feitelijke misslag (€ 5.402,73 gemist SV-loon). Ik eis dat u per direct een verzoek tot ambtshalve herziening indient. Elke dag verdere vertraging door uw stilzwijgen vergroot de kans dat herstel onmogelijk wordt. Ik stel De Goudse hierbij formeel aansprakelijk voor alle financiële schade die voortvloeit uit het niet tijdig handelen van BrandMR.  2.    Punt 2 en de Geschillenregeling Indien ik niet uiterlijk morgen, vrijdag 27 februari, voor 12:00 uur een schriftelijke bevestiging heb dat beide punten volledig in behandeling worden genomen, activeer ik direct de geschillenregeling.  Ik zal in dat geval op uw kosten een externe deskundige/advocaat aanwijzen om de weigering van punt 2 (bewijsvoering medische onbelastbaarheid) te laten toetsen. Het feit dat ik momenteel nog geen specifieke advocaat heb aangewezen, doet niets af aan mijn recht op deze procedure conform uw polisvoorwaarden. Ik verwacht morgen voor 12:00 uur uw definitieve besluit, bij gebreke waarvan ik de zaak direct escaleer naar het Kifid.” 1.4    Op 26 februari 2026 om 12:31 uur heeft verweerster op het bericht van klager gereageerd en onder meer geschreven: “Korte bestudering van de twee bij BrandMR lopende dossiers leert mij dat u uw geschil(len) heeft aangemeld op 16 februari jl. waarna de intake en dekking vanaf 19 februari j.l. voortvarend ter hand is genomen door [X]. Uw zaak is nu doorgezet naar de inhoudelijk rechtshulpverlener, deze heeft even tijd nodig om de stukken te bekijken en contact met u op te nemen. Er is geen enkele reden tot de door u geëiste spoed of dreiging met klachten. Er is geen sprake van een termijn die binnenkort komt te vervallen. Een eerdere termijn heeft u juist zelf laten verstrijken. Wij zullen eerst beoordelen of de door u gewenste juridische aanpak van de zaak wel haalbaar is. De behandelaar zal vervolgens samen met u bepalen wat de beste strategie is.  Rechtshulpverlening is een vaak langdurig en complex traject waarbij wederzijds vertrouwen en respect tussen klant en verzekerde een noodzakelijke voorwaarde is. Ik verzoek u dan ook u opstelling en vooral toon van uw berichten te matigen.” 1.5    Op 26 februari 2026 om 12:47 uur heeft klager gereageerd en aan verweerster geschreven dat zij de ernst en de feiten van de zaak onderschat. Klager schrijft: “1. Financieel belang en spoed: U stelt dat er geen reden is tot spoed. Dat is onjuist. Mijn huidige dagloon is vastgesteld op € 203,23. Er is echter aantoonbaar € 5.402,73 aan SV-loon niet meegenomen in de berekening door het UWV. Dit betekent dat mijn feitelijke recht aanzienlijk hoger ligt. Het cumulatieve belang over de gehele looptijd van de uitkering wordt geschat op € 38.000,-. Elke dag vertraging bij het indienen van het verzoek tot ambtshalve herziening vergroot het risico op weigering door het UWV en daarmee mijn financiële schade.  2. Geschillenregeling (Art. 4.4): Ik handhaaf onverkort mijn beroep op de geschillenregeling conform artikel 4.4. van de voorwaarden (RNP-2601). Er is een fundamenteel verschil van inzicht over de noodzakelijke juridische aanpak, specifiek de dossieropbouw voor de medische onbelastbaarheid (…). Volgens uw eigen polisvoorwaarden dient er nu een externe, onafhankelijke advocaat te worden aangewezen voor een bindend advies over de te volgen strategie.  3. Communicatie: Vanwege mijn ADHD en huidige depressieve klachten, in combinatie met de noodzaak voor een zuivere schriftelijke dossieropbouw, wenst ik uitsluitend schriftelijk te communiceren. (…) Ik verwacht uiterlijk morgen, vrijdag 27 februari om 12:00 uur, een schriftelijke bevestiging dat: Het verzoek tot ambtshalve herziening (punt 1) per direct wordt ingediend; De medische dossieropbouw (punt 2) conform mijn eerdere instructies wordt gestart; OF dat de procedure voor de geschillenregeling (Art. 4.4) per direct in gang is gezet. Bij gebreke hiervan stel ik De Goudse definitief aansprakelijk voor alle voortvloeiende financiële schade door het missen van de noodzakelijke hersteltermijnen.” 1.6    Op 26 februari 2026 om 14:11 uur heeft verweerster aan klager onder meer geschreven: “U heeft geen recht op de Geschillenregeling, BrandMR heeft uw rechtspositie en de wijze van aanpak van uw zaak nog niet inhoudelijk kunnen beoordelen, dus hier kan ook nog geen geschil over bestaan.  Uw wijze van communicatie is voor BrandMR echter onaanvaardbaar en vormt geen basis om uw belangen goed te kunnen behartigen.  Ik zal overleg plegen met de behandelaar van uw zaak en u daarna verder berichten over de voorwaarden waarop BrandMR u – indien noodzakelijk – rechtshulp zal verlenen.” 1.7    Op 28 februari 2026 om 17:27 uur heeft klager een e-mail gestuurd naar De Goudse en aan de klachtenafdeling van BrandMR (met cc aan verweerster) met als onderwerp: “T.A.V. DE DIRECTIE – FORMALISERING VERZUIM & INGEBREKESTELLING”. Klager schrijft in die e-mail onder meer: “De door mij aan u  gestelde termijn van 48 uur om mijn dossier alsnog inhoudelijk vlot te trekken is ongebruik verstreken. Uw organisatie verkeert thans in verzuim. Terwijl ik medisch onbelastbaar ben, heeft u de afgelopen 12 dagen nagelaten de noodzakelijke stappen te ondernemen om mijn financiële en medische belangen te beschermen. (…) 3. Tuchtrechtelijk laakbaar handelen en obstructie (…) Ik reken [verweerster] haar schriftelijke reactie zeer ernstig aan. Zij stelt dat er “geen enkele reden tot spoed” is. Dit getuigt van een gebrek aan expertise (…). Daarnaast ontzegt zij mij ten onrechte de Geschillenregeling (…). Het geschil gaat over de wijze van aanpak en de trage uitvoering (…). Ik eis daarom per direct een bindend advies van een onafhankelijke externe advocaat. (…) Hierbij stel ik De Goudse en BrandMR integraal aansprakelijk voor alle voortvloeiende schade: (…) Kosten: (…) Gezien uw verzuim en de noodzaak tot het inroepen van de Geschillenregeling, eis ik dat ook de kosten van de externe bindend adviseur/advocaat volledig door u worden gedragen, zonder de eigen bijdrage van € 50,- per uur, daar deze noodzaak enkel is ontstaan door uw eigen toerekenbaar tekortschieten.  EISEN (Uiterlijk maandag 2 maart vóór 12:00 uur): (…) AVG-verzoek & Privacy-restrictie:  Conform de AVG eis ik per ommegaande inzage in alle logbestanden en dossiernotities vanaf 16 februari jl. Gezien de aanwezigheid van zeer privacygevoelige medische gegevens (o.a. POH-GGZ rapportages), ontzeg ik u uitdrukkelijk de toestemming om mijn gegevens te gebruiken voor trainingsdoeleinden of deze intern/extern te delen met personen die niet direct belast zijn met de inhoudelijke juridische afhandeling van deze zaak. Ik eis een overzicht van elke medewerker die tot op heden toegang heeft gehad tot mijn medische gegevens.” 1.8    Op 28 februari 2026 om 17:50 uur heeft klager nog een e-mail gestuurd naar De Goudse en de klachtenafdeling van BrandMR (met cc aan verweerster), waarin hij onder meer schrijft: “In aanvulling op mijn eerdere correspondentie van vandaag, specifieer ik hierbij mijn formele vervolgstappen en aanvullende eisen. Indien maandag 2 maart om 12:00 uur niet aan de gestelde eisen is voldaan, zal ik dit dossier onverwijld voorleggen aan:  Het Kifid (…).  De Autoriteit Persoonsgegevens (…).  De deken van de Orde van Advocaten (betreffende het handelen van [verweerster]). (…) Ik doe een beroep op mijn rechten onder de AVG en eis per ommegaande een kopie van alle audio-opnames van alle telefoongesprekken van de afgelopen 12 dagen (…).  Bewaarplicht: Ik verbied u uitdrukkelijk deze opnames te vernietigen of te overschrijven. Deze dienen als cruciaal bewijs in de bovengenoemde procedures. Het wissen van deze beelden na deze sommatie zal ik aanmerken als bewuste obstructie van de rechtsgang. Logbestanden: Ik eis inzage in de logbestanden om vast te stellen wie toegang heeft gehad tot mijn medische POH-GGZ gegevens (…).  Ik verwacht maandag vóór 12:00 uur uw bevestiging dat deze bewijslast is veiliggesteld en aan mijn eisen wordt voldaan.”  1.9    Op 2 maart 2026 om 12:10 uur heeft klager een e-mail gestuurd naar De Goudse en aan de klachtenafdeling van BrandMR (met cc aan verweerster), waarin hij vaststelt dat de door hem gestelde termijn is verstreken. Klager schrijft onder meer: “U verkeert thans officieel in verzuim met betrekking tot uw zorgplicht en de uitvoering van mijn rechtsbijstandsverzekering. (…) Het stelselmatig negeren van deze medische status en de overgelegde bewijslast, terwijl ik juist op basis hiervan herstel van mijn rechten bij het UWV claim, is verwijtbaar en schadelijk. Ook de gevraagde activering van de Geschillenregeling (…) is door u genegeerd. Ik staak bij dezen het directe overleg met u over de inhoud van mijn dossier. Zoals aangekondigd, leg ik de afwikkeling van dit geschil, de wanprestatie en de integrale aansprakelijkheid voor alle materiële en medische schade onverwijld voor aan: 1. Het Kifid: (…) 2. De Deken van de Orde van Advocaten: Betreffende het tuchtrechtelijk handelen van [verweerster] en het negeren van de medische status en bewijsstukken.  3. De Autoriteit Persoonsgegevens: (…). Ik verwacht van u enkel nog een bevestiging dat de gevraagde audio-opnames, logbestanden en dossierstukken (…) conform mijn AVG-verzoek gereedstaan voor overdracht.” 1.10    Op 3 maart 2026 heeft verweerster in een e-mail aan klager geschreven: “BrandMR betreurt uw opstelling en wijze van communiceren. Uit uw eerdere berichten begrijpen wij dat u geen telefonisch overleg met ons wil en uit onderstaand bericht maken wij op dat u bij diverste instanties klachten over BrandMR en haar medewerkers zult indienen. Dit is voor BrandMR geen basis voor het verlenen van rechtshulp. Daarvoor is immers een nauwe samenwerking nodig tussen u en de rechtshulpverlener en die samenwerking dient gebaseerd te zijn op wederzijds respect en vertrouwen. Uit uw opstelling en acties maken wij op dat dit vertrouwen bij u niet aanwezig is. Voor onze medewerkers is het onmogelijk om hun werk goed te doen indien zij daarbij onder voortdurende dreiging van mogelijke klachten moeten werken.  Het staat u vrij om zelf een rechtshulpverlener (…) buiten BrandMR in te schakelen. BrandMR zal de kosten daarvan echter niet vergoeden.  Zoals ik ook op 26 februari j.l. heb gedaan naar aanleiding van uw interne klachten en aandringen op spoed, heb ik ook naar aanleiding van uw onderstaande email aan de hand van de door u aan BrandMR toegezonden stukken beoordeeld of uw gerechtvaardigde belangen als verzekerde ernstig in gevaar komen, indien BrandMR uw zaak op dit moment niet inhoudelijk zal behandelen. Mijn juridisch oordeel is daarbij dat er op dit moment geen sprake is van juridische belangen die dringend actie vereisen. Wij zullen de door u aangemelde geschillen dan ook niet inhoudelijk in behandeling nemen.  Ik wil u graag nogmaals aanbieden om persoonlijk in gesprek te gaan. De insteek van BrandMR is daarbij dat we u uitleggen op welke wijze BrandMR rechtshulp verleent en welk vorm van samenwerking en communicatie daarvoor noodzakelijk is. BrandMR hoopt daarmee dat het onderlinge vertrouwen hersteld kan worden zodat wij alsnog uw juridische positie volledig kunnen beoordelen en samen met u kunnen bekijken welke juridische acties noodzakelijk zijn.” 1.11    Op 5 maart 2026 heeft klager bij de deken een klacht ingediend over verweerster. 

2    KLACHT 2.1    De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerster tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klager verwijt verweerster het volgende.  a)    Moedwillige ontkenning van medische feiten: verweerster stelt in haar schrijven dat er geen sprake is van juridische belangen die dringend actie vereisen, waarmee zij de officiële medische status van het UWV en de daaruit voortvloeiende financiële noodzaak ontkent. Klager stelt dat een advocaat de feitelijke realiteit niet mag verdraaien om onder de dekkingsplicht uit te komen. b)    Inperking wettelijk klachtrecht (chantage): verweerster heeft schriftelijk bevestigd de rechtshulp te staken, omdat klager klachten indient bij diverse toezichthouders. Dit is een ontoelaatbare inbreuk op de kernwaarde integriteit en het recht op toegang tot de toezichthouder.  c)    Schending zorgplicht bij medische urgentie: het stelselmatig negeren van bewijslast bij een cliënt die onbelastbaar is verklaard, getuigt van een ernstig gebrek aan zorgvuldigheid. d)    Onzorgvuldige omgang met medische gegevens: er is een gerede verdenking dat niet-medisch geschoold personeel ongeautoriseerd inzage heeft gehad in gevoelige GGZ-rapportages. Verweerster verzuimt hierover transparantie te bieden.  2.2    Klager stelt dat sprake is van schending van kernwaarden, in het bijzonder integriteit, deskundigheid en zorgvuldigheid. Verweersters beslissing om klagers rechtshulp te stoppen valt volledig onder haar verantwoordelijkheid. Het staken van hulp bij een medisch kwetsbare cliënt en het laten verlopen van een bestuursrechtelijke termijn vormen een directe schending van de beroepsplicht. Iedere dag vertraging door verweerster vergrootte het risico op weigering door het UWV en leidde tot directe financiële schade. Het is feitelijk onjuist dat er geen spoedeisend belang zou zijn. Klager stelt dat een advocaat hulp nooit afhankelijk mag maken van het opgeven van het wettelijk klachtrecht. BrandMR gijzelt het dossier: zij weigeren zelf te werken, maar blokken ook de weg naar een onafhankelijke oplossing. 

3    VERWEER 3.1    Verweerster heeft tegen de klacht verweer gevoerd. Zij heeft toegelicht dat zij bij het dossier is betrokken na klagers klacht van 26 februari 2026. Klager had die ochtend al twee keer boos en geagiteerd gebeld met de afdeling intake. Verweerster heeft de klacht als klachtenfunctionaris in behandeling genomen. Verweerster heeft beoordeeld in welke fase van behandeling het dossier zich bevond en of er sprake was van extreme spoed (bijvoorbeeld het verstrijken van fatale termijnen). Verweerster heeft intern contact opgenomen met de jurist die het dossier in behandeling had genomen, om te overleggen en om te kunnen beoordelen of de gerechtvaardigde belangen van klager ernstig geschaad zouden worden als de rechtshulp zou worden opgeschort of stopgezet. De conclusie daarvan was dat dit niet het geval was. Klager ging onverminderd door met zijn dwingende wijze van communiceren, waarop verweerster hem op 3 maart 2026 heeft geïnformeerd dat de door klager aangemelde geschillen niet in behandeling werden genomen vanwege klagers opstelling en wijze van communiceren. 3.2    Verweerster heeft tot tweemaal toe getoetst of gerechtvaardigde belangen van klager ernstig zouden worden geschaad bij opschorting en vervolgens stopzetting van de rechtshulpverlening aan hem. Daarbij heeft verweerster geconstateerd dat geen sprake was van een dreigende verjaring van vorderingen of het verstrijken van juridische termijnen. Klager heeft zelf een bestuursrechtelijke termijn met betrekking tot een formeel besluit van het UWV laten verstrijken, maar een beroep op verschoonbare termijnoverschrijding is, als het al voldoende kansrijk zou zijn, niet gebonden aan een termijn. 3.3    Verweerster stelt dat haar rol die van klachtenfunctionaris was en dat de klacht van klager was gericht tegen de organisatie van BrandMR en niet tegen een individuele advocaat. Dit zou reden kunnen zijn om klager niet-ontvankelijk te verklaren in zijn klacht. De uitvoering van verzekerde rechtsbijstand wordt beheerst door de Kwaliteitscode Rechtsbijstand 2026 en klachten over deze uitvoering worden behandeld en beoordeeld door het Kifid, waar klager inmiddels ook een klacht heeft ingediend.  3.4    Met betrekking tot de onzorgvuldige omgang met medische gegevens geldt dat alle stukken die klager zelf heeft toegezonden aan BrandMr zijn opgeslagen in zijn persoonlijk dossier. Dit dossier valt onder het privacyreglement van BrandMr en de verzoeken van klager met betrekking tot zijn gegevens worden behandeld door de Functionaris Gegevensbescherming van BrandMr.  3.5    De voorzitter zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.

4    BEOORDELING Ontvankelijkheid klacht 4.1    Verweerster heeft aangevoerd dat er reden zou kunnen zijn om klager niet-ontvankelijk te verklaren (zie hiervoor onder 3.3). De voorzitter volgt verweerster hierin niet. Klager heeft op 5 maart 2026 bij de deken een klacht ingediend, gericht tegen verweerster. Klager is dan ook ontvankelijk in zijn klacht. Toetsingskader 4.2    Het in de artikelen 46 en volgende van de Advocatenwet geregelde tuchtrecht heeft betrekking op het handelen en nalaten van advocaten als zodanig en beoogt een behoorlijke beroepsuitoefening te waarborgen. Ook wanneer een advocaat optreedt in een andere hoedanigheid, zoals in dit geval als klachtfunctionaris, blijft voor de advocaat het advocatentuchtrecht gelden. Als de advocaat zich in die andere hoedanigheid gedraagt op een wijze waardoor het vertrouwen in de advocatuur wordt geschaad, zal in het algemeen sprake zijn van handelen of nalaten in strijd met hetgeen een behoorlijk advocaat betaamt. De advocaat zal in dat geval een tuchtrechtelijk verwijt gemaakt kunnen worden.  Klachtonderdeel a) 4.3    Klager verwijt verweerster dat zij moedwillig de medische feiten (en de daaruit voortvloeiende financiële noodzaak) ontkent, door te stellen dat geen sprake is van juridische belangen die dringend actie vereisen. De voorzitter is van oordeel dat verweersters conclusie in haar bericht van 3 maart 2026 (dat geen sprake was van juridische belangen die onmiddellijke actie vereisten) geen ontkenning is van de door klager gestelde medische situatie. Verweerster heeft aan de hand van de door klager aan BrandMR toegezonden stukken een juridische beoordeling uitgevoerd. Klager is het met die beoordeling niet eens, maar dat betekent niet dat sprake is van een onjuiste beoordeling of tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Hierbij is relevant dat de bezwaartermijn tegen het UWV-besluit al was verstreken toen klager zich bij BrandMR meldde en dat verder niet is gebleken van enige andere op korte termijn aflopende juridische termijn die maakte dat onmiddellijke actie noodzakelijk was. Een volledige beoordeling van klagers juridische positie was op dat moment niet noodzakelijk. Het is de voorzitter niet gebleken dat verweerster met haar oordeel niet heeft gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend advocaat mag worden verwacht.  4.4    Voor zover klager verweerster hier ook verwijt dat zij de feitelijke realiteit verdraait om onder de dekkingsplicht uit te komen, geldt dat dit verwijt niet door klager is geconcretiseerd of onderbouwd. De juistheid van het verwijt is de voorzitter ook niet gebleken.  Klachtonderdeel b) 4.5    Klager verwijt verweerster inperking van zijn klachtrecht, doordat zij de rechtshulp heeft gestaakt omdat klager klachten indient bij diverse toezichthouders. Klager verwijt verweerster ook dat zij onder de dekkingsplicht uit wil komen. De voorzitter overweegt dat het besluit van 3 maart 2026 om klagers zaak niet (verder) in behandeling te nemen niet alleen is gebaseerd op klagers aankondiging of indiening van klachten, maar op zijn algehele opstelling en wijze van communiceren. Verweerster heeft klager al op 26 februari 2026 laten weten dat zijn manier van communiceren voor BrandMR onaanvaardbaar is en geen basis is om klagers belangen goed te kunnen behartigen. Klager is desondanks op dezelfde manier doorgegaan met het stellen van eisen, korte (reactie) termijnen en dwingende verzoeken in verschillende opvolgende e-mails. Op 3 maart 2026 heeft verweerster klager daarom bericht dat BrandMR klagers opstelling en wijze van communiceren betreurt, omdat die geen basis zijn voor het verlenen van rechtshulp. Zij heeft daarbij geschreven dat het voor medewerkers onmogelijk is om hun werk goed te doen als zij daarbij onder voortdurende dreiging van klachten moeten werken. Verweerster heeft in haar e-mail van 3 maart 2026 bovendien het voorstel gedaan om alsnog met elkaar in gesprek te gaan om het onderlinge vertrouwen te herstellen, zodat BrandMR mogelijk alsnog verder zou kunnen met klagers zaak. Van die mogelijkheid heeft klager geen gebruik gemaakt. Het is klagers keuze geweest om te kiezen voor alleen schriftelijke communicatie. Gelet op de hoeveelheid, inhoud en dwingende toon van klagers berichten aan BrandMR, De Goudse en verweerster is het niet onbegrijpelijk dat verweerster geen mogelijkheid meer zag om verder samen te werken en rechtshulp aan klager te verlenen. 4.6    De voorzitter ziet hierin niet dat verweerster klager heeft willen beperken in het gebruik maken van zijn recht om klachten in te dienen. Evenmin blijkt dat het besluit de bijstand te beëindigen alleen het gevolg is van klagers aankondiging klachten te zullen indienen. Klagers algehele opstelling en wijze van communiceren is daarvoor de aanleiding geweest. Van een inperking van klagers klachtrecht of toezicht tot de toezichthouder is geen sprake.  Klachtonderdeel c) 4.7    Klager verwijt verweerster dat zij stelselmatig de bewijslast dat klager onbelastbaar is verklaard, heeft genegeerd, wat getuigt van een ernstig gebrek aan zorgvuldigheid. De voorzitter begrijpt dat dit verwijt erop ziet dat verweerster de bijstand heeft beëindigd, ondanks dat zij bekend was met klagers medische beperkingen c.q. onbelastbaarheid. Anders dan klager stelt, is een advocaat bij een medisch kwetsbare cliënt niet verplicht om bijstand te blijven verlenen. De op een advocaat rustende zorgplicht strekt niet zover dat hij of zij, in het geval van het ontbreken van vertrouwen in een werkbare vertrouwensrelatie, gehouden is bijstand te (blijven) verlenen, zelfs niet bij een cliënt die om medische (of andere) redenen kwetsbaar is.  4.8    Als een advocaat besluit de bijstand te beëindigen, dan moet dit wel zorgvuldig gebeuren. Ook hier is relevant dat de bezwaartermijn al was verstreken toen klager zich bij BrandMR meldde en dat verder niet is gebleken van enige andere op korte termijn aflopende juridische termijn. Verweerster had bovendien al eerder aan klager laten weten dat zijn manier van communiceren onaanvaardbaar was en dus moest veranderen. Toen dat niet gebeurde, is de bijstand beëindigd, waarbij verweerster klager nog steeds de mogelijkheid heeft geboden om in gesprek te gaan, waarna de bijstand toch kon worden opgepakt. Dat verweerster bij de onttrekking c.q. beëindiging van de bijstand onzorgvuldig heeft gehandeld, blijkt dan ook niet.  Klachtonderdeel d) 4.9    Klaagster verwijt verweerster onzorgvuldige omgang met medische gegevens, waarbij hij stelt dat sprake is van een gerede verdenking dat niet-medisch geschoold personeel ongeautoriseerd inzage heeft gehad in gevoelige GGZ-rapportages. De enkele ‘gerede verdenking’ is op zichzelf onvoldoende om vast te stellen dat sprake is van onzorgvuldige omgang met medische gegevens. Het is aan klager om de juistheid van zijn verwijt voldoende te concretiseren. Dat heeft hij niet gedaan. Het is de voorzitter niet gebleken dat verweerster onzorgvuldig met die gegevens is omgegaan.  4.10    Voor zover dit verwijt betrekking heeft op klagers verzoeken op grond van de AVG, geldt dat de beoordeling daarvan aan de AP is.  Conclusie 4.11    Klagers klacht ziet in de kern op (de totstandkoming van) de beslissing om geen (verdere) rechtshulp te verlenen. Klager lijkt zich onvoldoende te realiseren dat zijn onredelijke en dwingende communicatie de oorzaak is geweest van deze beslissing. Zoals hiervoor overwogen is niet gebleken dat verweerster onzorgvuldig of anderszins tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. De klacht is in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

BESLISSING De voorzitter verklaart:  de klacht, met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk ongegrond.

Aldus beslist door mr. S.M. Krans, plaatsvervangend voorzitter, bijgestaan door mr. C.M. van de Kamp als griffier en uitgesproken in het openbaar op 28 oktober 2026.