Uitspraakdatum

02-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TADRSHE:2026:132

Zaaknummer

26-448/DB/LI

Inhoudsindicatie

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat over de kwaliteit van de dienstverlening ongegrond. 

Uitspraak

Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort ‘s-Hertogenbosch van 2 november 2026

in de zaak 26-448/DB/LI

naar aanleiding van de klacht van:

klaagster

over:

verweerder

1    VERLOOP VAN DE PROCEDURE

1.1    Op 28 oktober 2025 heeft klaagster tegen verweerder een klacht ingediend bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Limburg (hierna: “de deken”).

1.2    Op 28 mei 2026 heeft de raad het klachtdossier met kenmerk K25-107 van de deken ontvangen. 

1.3    De klacht is behandeld op de zitting van de raad van 21 september 2026. Verschenen is verweerder. Klaagster is niet verschenen.

1.4    De raad heeft kennisgenomen van het in 1.2 genoemde klachtdossier en van de volgende nagekomen stukken:  -  de brief van klaagster van 1 juli 2026, behoudens voor zover deze een uitbreiding van de klacht bevat.

2    FEITEN

2.1    Voor de beoordeling van de klacht gaat de raad, gelet op het klachtdossier en de op de zitting afgelegde verklaringen, uit van de volgende feiten.   2.2    Klaagster heeft een erfrechtelijk geschil (gehad) met haar moeder en zus. Klaagsters moeder en klaagsters zus hebben jegens klaagster een dagvaardingsprocedure aanhangig gemaakt. Klaagster is bij verstek veroordeeld. 

2.3    Klaagster heeft zich vervolgens voor rechtsbijstand gewend tot verweerders kantoor. Verweerder heeft klaagster vervolgens bijgestaan in de verzetprocedure. Ook in de verzetprocedure is klaagster in het ongelijk gesteld. 

2.4    Verweerder heeft namens klaagster hoger beroep ingesteld. In de appelprocedure is een deskundigenonderzoek gelast. Het deskundigenrapport dateert van 18 november 2021.  Op 31 mei 2022 heeft bij het Hof een zitting plaatsgevonden. Het Hof heeft bij klaagster bij arrest van 11 oktober 2022 in het ongelijk gesteld. 

2.5    Klaagster heeft zich in overleg met verweerder gewend tot een cassatieadvocaat, mr. V, die namens klaagster cassatieberoep heeft ingesteld. Gedurende de cassatieprocedure heeft verweerder klaagster op de hoogte gehouden van het verloop van de procedure en in dat verband berichten van de cassatieadvocaat aan klaagster doorgestuurd. Verweerder en mr. V hebben gedurende de cassatieprocedure de strategie en inhoud van de processtukken afgestemd. Verweerder en mr. V hebben ieder afzonderlijk hun werkzaamheden in rekening gebracht bij klaagster. De Hoge Raad heeft het cassatieberoep verworpen.

2.6    In 2025 heeft klaagster verweerder gevraagd om advies over een aantal zaken, onder meer omdat zij de indruk had dat klaagsters zus de erfbelasting dubbel wilde verrekenen. Verweerder heeft de opdracht bij e-mail van 22 mei 2025 aan klaagster bevestigd. Verweerder heeft de stukken bestudeerd en bij e-mail van 24 juni 2025 aan klaagster bericht: “(…) Inderdaad lijkt het erop dat Yola hier een vergissing begaat. (…)” .  Bij e-mail van 1 juli 2025 heeft verweerder klaagsters zus verzocht om helderheid te verschaffen over een – mogelijk – door haar gemaakte rekenfout. Verweerder heeft klaagster diezelfde dag een declaratie gestuurd voor de door hem verrichte werkzaamheden. Bij e-mail van 1 juli 2025 heeft klaagsters zus geantwoord.  Bij e-mail van 2 juli 2025 heeft verweerder de reactie van klaagsters zus aan klaagster doorgestuurd. Verweerder heeft daarbij aan klaagster bericht dat hij, gezien de door klaagsters zus gegeven informatie, de kwestie als opgelost beschouwde en dat hij bereid was om de van klaagsters zus ontvangen informatie kosteloos nader aan klaagster uit te leggen. 

2.7    Verweerder heeft zijn werkzaamheden periodiek aan klaagster gedeclareerd. Klaagster heeft verweerders declaraties steeds zonder protest voldaan. 

2.8    Op 28 oktober 2025 heeft klaagster tegen verweerder een klacht ingediend bij de deken.

3    KLACHT

3.1     De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klaagster verwijt verweerder het volgende:

Verweerder is tekort geschoten in de dienstverlening en is onzorgvuldig geweest in financiële aangelegenheden.

Toelichting : Verweerder heeft ernstige fouten gemaakt doordat hij is vergeten om een deskundigenrapport in te dienen bij het hof. Verweerder heeft klaagster op de hoogte gehouden van de berichten van de cassatieadvocaat en heeft daarvan elke minuut gedeclareerd, terwijl hij kon zien dat klaagster dezelfde berichten reeds in cc had ontvangen van de cassatieadvocaat en dat deze de berichten ook declareerde. Verweerder gaf aan dat klaagsters zus kosten dubbel had berekend, maar twee minuten later – nadat hij bericht ontving van klaagsters zus – draaide zijn advies en wist hij ook nog ergens onbetaalde uren te vinden. Klaagster heeft de indruk dat er een slaatje uit haar is geslagen.

4    VERWEER 

4.1    Verweerder heeft verweer gevoerd. De raad zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.

5    BEOORDELING 5.1        Ontvankelijkheid De raad overweegt dat een klacht over een advocaat moet worden ingediend binnen drie jaar nadat de klager op de hoogte was of redelijkerwijs kon zijn van de feiten waarover wordt geklaagd (artikel 46g lid 1 onder a Advocatenwet). Het moet gaan om kennis die de klager uit objectieve bronnen heeft verkregen. Als deze driejaarstermijn is verlopen zonder dat klager een klacht heeft ingediend, vervalt in principe het recht om te klagen. Dit is anders als klager pas na de driejaarstermijn over informatie beschikt (en ook daar niet eerder over kon beschikken), die gaat over de gevolgen van het handelen of nalaten waar de klacht op ziet. In dat geval vervalt het recht om te klagen één jaar nadat klager van de informatie kennis heeft genomen (artikel 46g lid 2 Advocatenwet). De achterliggende gedachte van deze regel is dat een advocaat niet tot in lengte van dagen rekening hoeft te houden met tuchtklachten over zijn doen en laten uit het verleden.

5.2    Klaagster heeft zich op 28 oktober 2025 met een klacht over verweerder tot de deken gewend. Dat klaagster niet in staat was om eerder te klagen dan zij heeft gedaan, is naar het oordeel van de raad niet gebleken. Dit betekent dat de klacht, voor zover deze ziet op het handelen of nalaten van verweerder van vóór 28 oktober 2022, met toepassing van artikel 46g lid 1 aanhef en sub a Advocatenwet niet-ontvankelijk is. Het verwijt van klaagster, dat verweerder heeft verzuimd om het deskundigenrapport in te dienen bij het Hof, ziet op het optreden van verweerder van vóór 28 oktober 2022. De procedure bij het Hof is immers geëindigd met het arrest van het Hof van 11 oktober 2022. Op grond van het bepaalde in artikel 46g Advocatenwet kan klaagster dan ook niet worden ontvangen in de klacht dat verweerder heeft verzuimd om het deskundigenrapport bij het Hof in te dienen.

5.3    BeoordelingToetsingskader Voor zover de klacht ziet op handelen of nalaten van verweerder vanaf 28 oktober 2022 kan klaagster wel in de klacht worden ontvangen. De klacht gaat over de kwaliteit van de dienstverlening van de advocaat. Er is pas sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen als de kwaliteit duidelijk onder de maat is geweest. De tuchtrechter houdt bij de beoordeling rekening met de vrijheid die een advocaat heeft bij de wijze waarop hij een zaak behandelt. Ook houdt de tuchtrechter rekening met de keuzes waar een advocaat bij de behandeling van de zaak voor kan komen te staan. Die (keuze)vrijheid is niet onbeperkt, maar wordt begrensd door bepaalde eisen die aan het werk van de advocaat worden gesteld. Als algemene professionele standaard geldt dat de advocaat te werk moet gaan zoals van een redelijk bekwame en redelijk handelende beroepsgenoot mag worden verwacht. 

5.4    Klaagster verwijt verweerder dat hij klaagster op de hoogte heeft gehouden van de berichten van de cassatie advocaat en daarvan elke minuut heeft gedeclareerd, terwijl hij kon zien dat klaagster dezelfde berichten reeds in cc had ontvangen van de cassatieadvocaat en dat deze de berichten ook declareerde. Verweerder heeft dit onderdeel van de klacht weersproken en in dat verband naar voren gebracht dat tussen hem en de cassatieadvocaat sprake was van een zeer intensief en vakinhoudelijk overleg, dat gericht was op de beste aanpak in de cassatieprocedure. Klaagster is van elke stap op de hoogte gehouden en dit was ook verweerders taak, aldus nog steeds verweerder. De raad volgt verweerder in dit verweer. De raad overweegt dat gedragsregel 16 bepaalt dat de advocaat zijn cliënt op de hoogte dient te brengen van belangrijke informatie, feiten en afspraken. Dit heeft verweerder ook gedaan. Voor het maken van een tuchtrechtelijk verwijt aan verweerder bestaat dan ook geen aanleiding. 

5.5    Klaagster verwijt verweerder voorts dat hij heeft aangegeven dat klaagsters zus kosten dubbel had berekend, maar dat zijn advies twee minuten later – nadat hij bericht had ontvangen van klaagsters zus – draaide en hij ook nog ergens onbetaalde uren wist te vinden. Verweerder heeft ook dit onderdeel van de klacht gemotiveerd weersproken. Als niet weersproken staat vast dat verweerder aanvankelijk, op basis van de hem op dat moment ter beschikking staande informatie, aan klaagster heeft geschreven: “het lijkt erop dat Yola hier een vergissing begaat” en dat hij vervolgens, op basis van de (nieuwe) informatie, die hij van klaagsters zus had ontvangen, gemotiveerd aan klaagster heeft toegelicht dat de verrekening (toch) correct was gebleken. De raad is van oordeel dat niet valt in te zien welk tuchtrechtelijk verwijt verweerder van zijn handelwijze kan worden gemaakt. Verweerder heeft gedaan wat hij moest doen. Het is immers de taak van een advocaat om de cliënt deugdelijk te adviseren en op de hoogte te brengen van nieuwe relevante informatie en dat kan betekenen dat een eerder geuit vermoeden of gegeven advies moet worden herzien. Voor het maken van een tuchtrechtelijk verwijt aan verweerder is geen aanleiding, zodat de raad ook dit klachtonderdeel ongegrond acht.  

5.6    Voor zover de klacht betrekking heeft op de declaraties van verweerder overweegt de raad dat de tuchtrechter niet bevoegd is om declaratiegeschillen te beslechten. De tuchtrechter oordeelt slechts of sprake is van excessief declareren. Daarvan is in deze zaak echter niet gebleken. Evenmin is uit de overgelegde stukken of hetgeen ter zitting naar voren is gebracht gebleken dat verweerder anderszins onzorgvuldig heeft gehandeld in financiële aangelegenheden. Ook in zoverre is de klacht dus ongegrond.

5.7    Klaagster heeft tot slot naar voren gebracht dat zij de indruk heeft dat er een slaatje uit haar is geslagen. Naar het oordeel van de raad heeft klaagster dit onderdeel van de klacht onvoldoende met concrete feiten en omstandigheden onderbouwd, zodat dit klachtonderdeel feitelijke grondslag mist en eveneens ongegrond moet worden verklaard.

5.8    De raad komt tot de slotsom dat de bijstand zoals geschetst, niet getuigt van een kwaliteit van dienstverlening die onder de maat blijft van wat van een redelijk handelend en redelijk bekwaam advocaat mag worden verwacht. De klacht, voor zover ontvankelijk, is op grond van het voorgaande ongegrond. 

BESLISSING

De raad van discipline:

-    verklaart de klacht, voor zover deze betrekking heeft op het optreden van verweerder van voor 28 oktober 2022, met toepassing van artikel 46g lid 1 aanhef en sub a Advocatenwet, niet-ontvankelijk;

-    verklaart de klacht voor het overige ontvankelijk en ongegrond. 

Aldus beslist door mr. E. Loesberg, voorzitter, mrs. M.M.C. van de Ven, J.A.J.A. Luijten, leden, bijgestaan door mr. T.H.G. Huber-van de Langenberg als griffier, en uitgesproken op 2 november 2026.

Griffier    Voorzitter

Verzonden op: 2 november 2026