Rechtspraak
Uitspraakdatum
28-10-2026
ECLI
ECLI:NL:TADRSGR:2026:262
Zaaknummer
26-752/DH/DH
Inhoudsindicatie
Voorzittersbeslissing. Klacht over de bijstand van de eigen (aangewezen) advocaat in een huurgeschil. Verweerster heeft klaagster als opvolgend advocaat bijgestaan in de hoger beroepsprocedure. De memorie van grieven was al ingediend, zodat van dat stuk moest worden uitgegaan. Verweerster heeft geprobeerd de bij de memorie van grieven behorende producties samen te stellen, maar zij heeft nooit akkoord van klaagster gekregen. Verweerster mocht zich onttrokken en heeft dat op voldoende zorgvuldige wijze gedaan. Niet gebleken is dat verweerster niet beschikbaar was voor telefonisch overleg op momenten dat dit nodig was. Klacht kennelijk ongegrond.
Uitspraak
Beslissing van de voorzitter van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag van 28 oktober 2026 in de zaak 26-752/DH/DH naar aanleiding van de klacht van:
klaagster
over:
verweerster
De plaatsvervangend voorzitter van de raad van discipline (hierna ook: de voorzitter) heeft kennisgenomen van de brief van de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Den Haag (hierna: de deken) van 24 augustus 2026 met kenmerk K064 2026 en van de op de bijbehorende inventarislijsten genoemde bijlagen.
1 FEITEN Voor de beoordeling van de klacht gaat de voorzitter, gelet op het klachtdossier, uit van de volgende feiten. 1.1 Klaagster is verwikkeld (geweest) in een procedure met haar verhuurder. Op 15 oktober 2024 heeft de rechtbank vonnis gewezen. Klaagster is voor het instellen van hoger beroep tegen dit vonnis eerst bijgestaan door mr. G. Mr. G. heeft begin 2025 de memorie van grieven, zonder producties, ingediend bij het gerechtshof. Mr. G. heeft kort daarna haar bijstand aan klaagster beëindigd. 1.2 Op 5 maart 2025 is verweerster door de deken aangewezen op grond van artikel 13 Advocatenwet om klaagster bij te staan. Op 19 maart 2025 heeft verweerster een opdrachtbevestiging aan klaagster gestuurd en aan klaagster laten weten dat zij zich heeft gesteld bij het gerechtshof, maar dat zij de originele memorie van grieven met producties nodig heeft om de procedure te kunnen laten hervatten. Deze heeft zij op 11 maart 2025 bij mr. G. opgevraagd. 1.3 Op 25 maart 2025 heeft verweerster klaagster geïnformeerd over haar contact met het gerechtshof en de instructie dat zij de originele memorie van grieven moet indienen bij het gerechtshof. Klaagster heeft diezelfde dag aan verweerster gemaild dat verweerster haar vorige week zou terugbellen. Zij heeft verweerster gevraagd of zij beschikbaar is voor telefonisch overleg. 1.4 Op 26 maart 2025 heeft verweerster klaagster gevraagd waar zij over zou terugbellen. Verweerster schrijft dat er sinds het laatste contact niets is gebeurd en dat zij nog in afwachting is van de originele memorie van grieven van mr. G. 1.5 Op 28 maart 2025 heeft klaagster verweerster gemaild over de ontruiming en de spullen die de deurwaarder in de woning heeft achtergelaten (waaronder een kluis). Klaagster vraagt onder meer welke vervolgstappen kunnen worden ondernomen tegen de advocaat van de verhuurder (mr. J). Op deze dag heeft verweerster mr. G. wederom gemaild dat zij nog geen stukken heeft ontvangen. 1.6 Op 29 maart 2025 heeft verweerster klaagster geïnformeerd dat zij nog in afwachting is van de memorie van grieven met producties en dat zij daarna zal bellen om de zaak met klaagster door te spreken. Verweerster schrijft daarbij dat haar opdracht alleen op het hoger beroep ziet en dat zij niets kan betekenen voor klaagster als zij een klacht wil indienen tegen mr. J. 1.7 Op 31 maart 2025 heeft verweerster aan klaagster geschreven dat zij meermaals heeft aangegeven dat zij zal bellen als zij de stukken van mr. G. heeft. 1.8 Verweerster heeft de memorie van grieven en de bijbehorende producties meermalen opgevraagd bij mr. G. Zij heeft wel de memorie van grieven, maar niet de producties gekregen. Verweerster heeft daarom begin april 2025 bemiddeling van de deken gevraagd. 1.9 Op 30 april 2025 heeft de Raad voor Rechtsbijstand de voor klaagster aangevraagde toevoeging afgewezen. Vervolgens hebben klaagster en verweerster gemaild over onder meer de (nieuwe) toevoeging en de mogelijkheid van peiljaarverlegging. 1.10 Op 2 mei 2025 heeft verweerster klaagster aangesproken op de vervelende toon die klaagster aanslaat in haar e-mails. 1.11 Op 2 mei 2025 is er vervolgens telefonisch contact geweest tussen klaagster en verweerster, waarna verweerster aan klaagster heeft laten weten dat zij de kans dat het hoger beroep zal slagen erg klein acht en dat er geen kans is dat zij terug zal kunnen naar de woning. Verweerster schrijft dat zij is gebonden aan wat mr. G. heeft geschreven in de memorie van grieven en dat zij geen nieuwe of andere vorderingen meer kan indienen. Verweerster schrijft ook dat zij de originele memorie heeft, maar dat zij de juiste producties nog nodig heeft en dat zij een lijst stuurt van wat zij voor de rechtszaak nodig heeft van klaagster. Verweerster heeft klaagster er op gewezen dat zij bij verlies in de proceskosten zal worden veroordeeld. 1.12 Op 27 mei 2025 heeft verweerster een herinnering aan klaagster gestuurd, waarop klaagster heeft laten weten dat zij door wil met het hoger beroep. Verweerster heeft klaagster vervolgens op 28 mei 2025 laten weten dat zij peiljaarverlegging dient aan te vragen, omdat de toevoeging is afgewezen. 1.13 Op 10 juni 2025 heeft verweerster aan klaagster geschreven dat zij op eerdere e-mails geen reactie heeft ontvangen en dat zij nog steeds de stukken en informatie op de eerder aan klaagster gestuurde lijst nodig heeft. 1.14 Op 26 juni 2025 heeft een jurist van verweerster kantoor (hierna: de jurist) klaagster er nogmaals op gewezen dat verweerster heeft verzocht om stukken en nadere informatie. 1.15 Op 4 september 2025 heeft een kantoorgenoot van verweerster, mr. U, gereageerd op de vraag van klaagster wanneer zij wordt teruggebeld. Mr. U heeft aan klaagster laten weten dat zij geen terugbelverzoek hebben ontvangen en dat zij tot op heden in afwachting zijn van de stukken en nadere informatie die klaagster zou toesturen. 1.16 Klaagster heeft diezelfde dag laten weten dat zij niet meer in haar oude mailbox kan, waardoor zij geen overzicht meer heeft. Mr. U heeft diezelfde dag het verzoek herhaald de stukken zoals opgevraagd door verweerster aan te leveren. Zij heeft daarbij vermeld dat zij zonder die stukken niet voor klaagster verder kunnen. 1.17 Op 17 september 2025 heeft de jurist aan klaagster gemaild dat zij de stukken moeten hebben voordat een volledige memorie van grieven met producties naar het gerechtshof kan en de zaak kan worden geactiveerd. De jurist heeft verwezen naar de lijst in de e-mail van verweerster van 10 juni 2026 en klaagster gevraagd deze binnen twee weken te sturen. 1.18 Op 18 september 2025 schrijft klaagster aan de jurist en verweerster onder meer: “Het is mij inmiddels duidelijk dat ik niet gebeld zal worden voor communicatie. Jammer dit maar goed ik zal vanaf nu maar doen wat u zegt aangezien dat blijkbaar de bedoeling is hier.” 1.19 Op 24 september 2025 heeft klaagster een e-mail aan verweerster gestuurd met daarna links naar dropbox, de dagvaarding en het verweerschrift. Klaagster maakt ook melding van andere belangrijke informatie betreffende de heer V. die voor de verhuurder werkte, maar is ontslagen. 1.20 Op 2 oktober 2025 heeft de jurist de ontvangst van de links aan klaagster bevestigd. Zij schrijft dat de stukken zijn doorgenomen, maar dat zij nog altijd niet alle stukken die als producties bij de memorie van grieven worden genoemd - en die dus nodig zijn - heeft. De jurist heeft in het bericht een lijst opgenomen van stukken die zij nog van klaagster wil ontvangen. Ook heeft zij een voorstel gedaan voor een belafspraak met verweerster. In een daaropvolgende e-mail heeft de jurist aan klaagster laten weten dat zij de stukken voor de belafspraak wil ontvangen. 1.21 Op 20 oktober 2025 stuurt klaagster enkele stukken toe, maar nog steeds niet alles waarom is gevraagd. 1.22 Op 30 oktober 2025 heeft de jurist de producties behorend bij de memorie van grieven aan klaagster gestuurd, met het verzoek aan klaagster om nog enkele stukken toe te sturen en om alles goed door te nemen. 1.23 Op 3 november 2025 heeft klaagster gevraagd om informatie aan het dossier toe te voegen. Op 4 november 2025 heeft de jurist aan klaagster laten weten dat zij geen wijzigingen kunnen aanbrengen in de memorie van grieven. De jurist schrijft dat de memorie van grieven al is ingediend en dat de zaak moet worden geactiveerd met de originele memorie van grieven met producties. De jurist heeft daarbij wederom vragen gesteld over door klaagster toegestuurde informatie. 1.24 Op 4 november 2025 schrijft klaagster aan verweerster en de jurist dat het voelt alsof zij in een vicieuze cirkel aan het draaien zijn en zij vraagt wie de memorie van grieven heeft ingediend. 1.25 Op 5 november 2025 heeft verweerster gereageerd en geschreven dat meermaals is uitgelegd dat de originele memorie van grieven van mr. G. opnieuw moet worden ingediend, vergezeld met de producties waarop in die memorie een beroep is gedaan. Verweerster schrijft dat er nu geen andere zaken kunnen worden ingediend. Ook schrijft zij dat al meermaals is aangegeven welke stukken er nodig zijn en dat zij die van klaagster niet ontvangen. Verweerster schrijft verder: “Nu is het zaak dat eerst die procedure wordt geactiveerd door de memorie met de juiste producties in te dienen. Wij kunnen dat doen als je akkoord ben met de producties die mijn collega je toezond. Aan ons ligt het niet. (…) We kunnen nu twee dingen doen: 1. we dienen het stuk nu in met de producties zoals die ontving (graag dus jouw akkoord), zodat de procedure weer activeert; 2. of we discussiëren verder waardoor de procedure niet weer wordt geactiveerd, waarbij ik dan opmerk dat wij dan niet meer weten wat we voor je kunnen betekenen en er voor ons (mij) een onwerkbare situatie ontstaat en ik niet weet hoe ik verder voor jou kan werken.” 1.26 Klaagster heeft diezelfde dag gereageerd en gevraagd of de stukken inzake de goede woning (DGW) elders kunnen worden ondergebracht. Verweerster heeft daarop aan klaagster laten weten dat dit op zich niet kan, maar dat ze wel achter een productie kunnen worden gestopt, zonder uitleg erbij. Verweerster heeft gevraagd over welke stukken klaagster het dan specifiek heeft en of klaagster voor het overige wel akkoord is. Verweerster heeft vermeld dat zij na ontvangst van klaagsters schriftelijk akkoord zal overgaan tot toezending aan het gerechtshof. 1.27 Op 12 november 2025 heeft klaagster gevraagd of er nog ruimte is om de aangifte over uit de woning verdwenen spullen in te brengen. Op 18 november 2025 heeft klaagster verweerster gemaild over buurtbemiddeling en gevraagd of die stukken ook kunnen worden toegevoegd. 1.28 Op 21 november 2025 heeft verweerster laten weten dat de aangifte niet kan worden toegevoegd, omdat dit niet binnen de procedure valt. Verweerster heeft laten weten dat stukken inzake buurtbemiddeling wel kunnen worden toegevoegd en dat ze die graag uiterlijk maandag (24 november 2025) ontvangt. 1.29 Diezelfde dag schrijft klaagster aan verweerster: “Ja, maar bijna niks kan. Bestaat er niet te procedure om de rechtbank te verzoeken opnieuw te starten?”. 1.30 Op 21 november 2025 heeft verweerster aan klaagster geschreven dat ze haar gevoel begrijpt, maar dat het helaas niet anders is. Verweerster schrijft dat ze gebonden zijn aan de memorie van grieven van mr. G. en dat ze geen nieuwe procedure kunnen starten, omdat de termijn van het hoger beroep nipt is gehaald door mr. G. en dat klaagster bij intrekking en het starten van een nieuwe procedure te laat zou zijn. Verweerster schrijft dat zij graag de memorie van grieven wil indienen en schrijft daarbij: “Als ik uiterlijk woensdag as geen akkoord heb om te morgen indienen met of zonder de stukken mbt de bemiddeling dan geef ik mijn opdracht terug. Onder deze omstandigheden is het voor mij onmogelijk om mijn werk te doen.” 1.31 Klaagster heeft diezelfde dag een aantal keer gemaild en daarbij onder meer geschreven dat de belangrijkste stukken niet in het verzoekschrift staan en dat ze met het stuk van mr. G. de zaak toch gaan verliezen. Klaagster heeft nogmaals gevraagd of er een andere methode bestaat om een nieuwe verzoekschrift in te dienen. 1.32 Op 27 november 2025 heeft verweerster gereageerd en onder meer geschreven: “Eerlijkheid gebied dat ik niet meer weet wat u van mij wilt horen. Ik heb u in divers mails uitgelegd dat het niet mogelijk is om de memorie van grieven aan te passen. Een nieuw verzoekschrift is in de hoger beroep procedure niet een optie. (….) Uw vragen leiden dan ook alleen maar tot een herhaling van zetten en bij gebrek aan uw instemming kan ik dan ook niet voor u verder. Als u een nieuwe rechtszaak wilt starten, dan zult u zich tot een andere advocaat moeten wenden. Ik behandeld alleen het onderhavige hoger beroep, de toevoeging is ook alleen daarvoor bedoeld. (…) Ik geef u hierdoor nog tot en met morgen om aan te geven dat u akkoord bent met het indienen van de memorie met producties, (…) als ik dan geen akkoord heb ontvangen, stop ik mijn opdracht en onttrek ik mij als uw advocaat. 1.33 Verweerster heeft diezelfde dag nog gereageerd op een aantal e-mails van klaagster. Verweerster heeft een toelichting op de procedure gegeven en daarbij onder meer geschreven: “Het hoger beroep dat u middels [mr. G.] heeft ingediend komt op tegen vrijwel alles in het vonnis. (…) Toegang tot een schadestaatprocedure wordt alleen gegeven als er sprake is van een vast gestelde schadeplichtigheid van de andere partij. Nu ik de kans bijzonder klein en nagenoeg nihil acht dat de ontruiming zal worden teruggedraaid (…), zal niet worden geoordeeld dat de ontruiming onrechtmatig was en dat de woningbouw schadeplichtig jegens u is. (…) Dit hebben wij allemaal al in mei telefonisch uitgebreid besproken. De stukken die u nog wil toevoegen maken dit naar mijn idee ook niet wezenlijk anders. (..) Uiterlijk morgen verneem ik graag wat u wenst te doen en of ik het stuk met producties kan geen indienen.” 1.34 Op 29 november 2025 heeft verweerster op een vraag van klaagster laten weten dat ze de stukken over V. niet zal toevoegen, omdat de memorie van grieven daar niets over zegt en omdat verweerster van mening is dat dat het hoger beroep geen goed doet. 1.35 Na reactie van klaagster heeft verweerster op 29 november 2025 aan klaagster geschreven : “Als u erop staat dat het ergens tussen de producties mee gezonden moet worden, dan verneem ik graag bij welke productie u het wil toevoegen én ik ontvang nog graag het stuk waarin staat dat hij is ontslagen” 1.36 Klaagster heeft daarop laten weten dat verweerster de stukken als het goed is al heeft. Verweerster heeft op 29 november 2025 aan klaagster laten weten dat zij tussen de 665 stukken en mails het niet zo snel kan terugvinden en klaagster gevraagd de stukken te mailen. 1.37 Op 2 december 2025 heeft verweerster aan klaagster, in reactie op een aantal mails van klaagster, laten weten dat zij het vonnis nodig heeft en dat zij de aangifte geen goed idee vindt. Verweerster schrijft dat zij het vonnis en de instructie (achter welke productie klaagster het wil toevoegen) tegemoet ziet. 1.38 Op 29 december 2025 schrijft klaagster aan verweerster dat zij al enige tijd niks meer heeft vernomen en dat zij de gevraagde stukken heeft toegestuurd. 1.39 Op 31 december 2025 heeft de jurist gereageerd en onder meer gevraagd naar klaagsters instructie voor het toevoegen van de stukken rondom V. 1.40 Op 31 december 2025, 2 januari 2026 en 11 januari 2026 heeft klaagster e-mails gestuurd aan de jurist en verweerster. Op 16 januari 2026 heeft de jurist gereageerd en geschreven dat klaagster zojuist met een collega heeft gesproken en heeft aangegeven akkoord te zijn met de indiening van de producties. De jurist heeft klaagster gevraagd om een schriftelijke bevestiging van haar akkoord, waarna de jurist de stukken zal klaarmaken en indienen bij het gerechtshof. 1.41 Klaagster laat diezelfde dag weten dat de stukken die zij na 30 oktober heeft gestuurd er niet tussen zitten. Verweerster heeft op 16 januari 2026 aan klaagster laten weten dat dit klopt, onder verwijzing naar de e-mail van 31 december 2025. Verweerster heeft klaagster gevraagd bij welke productie ze de stukken wil toevoegen. 1.42 Op 16 januari 2026 heeft klaagster gereageerd: “Mij is onduidelijk waarom ik die instructie zou moeten geven wanneer ik niet de juridisch specialist ben. Ik was onder veronderstelling dat u dat zou regelen, juist omdat dit al zo lang duurt.” 1.43 Op 21 januari 2026 heeft de jurist aan klaagster voorgesteld de informatie bij productie 9 te voegen, met de vraag of klaagster daarmee akkoord is. Op 27 januari 2026 heeft de jurist klaagster nogmaals om akkoord gevraagd. Klaagster heeft daarop laten weten dat ze niet kan zien waar de nieuwe stukken zijn toegevoegd. De jurist heeft daar op 27 januari 2026 op gereageerd. 1.44 Op 30 januari 2026 heeft de jurist aan klaagster geschreven dat zij geen antwoord van klaagster heeft ontvangen en dat verweerster, na klaagsters akkoord, de memorie van grieven en producties zal indienen bij het gerechtshof. 1.45 Klaagster heeft daarop gevraagd of ook de e-mail communicatie wordt ingediend. Op 30 januari 2026 heeft verweerster aan klaagster laten weten dat de correspondentie niet wordt toegevoegd. Verweerster heeft daarbij geschreven: “Bent u nu wel of niet akkoord met het indienen van de stukken? Alles ligt klaar en kan verzonden worden. (…) De manier waarop deze zaak gaat maakt het erg moeilijk voor mij om mijn werk goed te doen, als u nog steeds niet instemt met het indienen dan stel ik voor dat u een andere advocaat gaat zoeken die de zaak overneemt en deze procedure voor u gaat voeren.” 1.46 Op 4 februari 2026 heeft de jurist klaagster gemaild en verwezen naar de e-mail van verweerster van 30 januari 2026. Klaagster heeft daarop laten weten dat ze niet akkoord is, waarbij zij schrijft: “We hadden afgesproken dat alleen de laatste pagina van het vonnis mee zou gaan (vrijspraak inzake hun medewerker [V]) en niet het hele vonnis.” 1.47 Op 5 februari 2026 heeft de jurist aan klaagster geschreven dat zij de correspondentie heeft nagekeken, maar dat zij deze afspraak niet kan terugvinden. De jurist schrijft dat zij de eerste twee pagina’s van het vonnis heeft verwijderd en productie 9 opnieuw heeft gescand, met de vraag om akkoord van klaagster. 1.48 Op 5 februari 2026 heeft klaagster aan verweerster en de jurist geschreven: “Hebben jullie een aansprakelijkheidsverzekering? Ik vind deze gang van zaken een beetje raar worden. Zelfs de simpelste afspraken weet u niet van…” 1.49 In een daaropvolgende e-mail van diezelfde dag heeft klaagster diverse vragen gesteld over onder meer stukken die er niet bij zitten, waaronder: “Ik had eerder gemeld dat ik alleen de laatste pagina wilde bij [verweerster]. (…) In de stukken refereert u naar mij als zijnde “haar”. Dit vind ik niet een passende aanspreektitel. U kun beter naar mij refereren als “cliënt”.” 1.50 Op 5 februari 2026 heeft verweerster daarop aan klaagster onder meer geschreven: “Naar aanleiding van de gang van zaken, uw laatste emails en het feit dat u nog steeds geen akkoord geeft op het indienen van de (door vorige advocaat opgestelde) memorie van grieven met de producties ondanks de herhaalde uitleg, die is gegeven waarom geen andere stukken alsnog mee gezonden kunnen worden, kom ik tot de conclusie dat ik u niet verder kan helpen. De gegeven omstandigheden geven blijk dat wij niet op een lijn zitten en dat maakt het voor mij onmogelijk uw belangen op juiste wijze te kunnen vertegenwoordigen, hier ben ik u al eerder op gewezen. Er is dan ook sprake van een vertrouwensbreuk (art. 14 gedragsregels advocatuur) als gevolg waarvan ik mij dan ook dien terug te trekken.” Verweerster heeft in haar bericht aangegeven dat zij bereid is af te zien van haar recht op het deel van de toevoegingsvergoeding, waardoor de volledige toevoeging aan een nieuwe advocaat zal toekomen. 1.51 Op 5 februari 2026 heeft klaagster bij de deken een klacht ingediend over verweerster. 1.52 Het dossier bevat een screenshot van een pagina met de tekst: “Stukken die [klaagster] wil overleggen, hieruit blijkt volgens haar dat het een grote hetze is tegen haar, mede georganiseerd door [V] – alstoen behandelaar vanuit [verhuurder] in dit dossier – die niet alleen de buren van haar ophitste maar ook zijn tante. [Klaagster] had een situatie met deze tante, hiervan is zij – zo geeft [klaagster] aan – vrijgesproken. [V] is volgens [klaagster] bij [verhuurder] ontslagen vanwege zijn dubieuze rol.”
2 KLACHT 2.1 De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerster tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klaagster verwijt verweerster het volgende. a) Verweerster heeft zich op het laatste moment teruggetrokken uit klaagsters zaak, omdat verweerster vindt dat klaagster haar vertrouwen heeft geschaad door aan te geven dat de stukken incompleet zijn. Klaagster heeft toegelicht dat de zaak al een jaar loopt en dat alleen stukken moeten worden ingediend, maar dat de aan klaagster toegezonden stukken incompleet waren. Klaagster heeft meermaals met verweerster gesproken over de toe te voegen stukken. Er werd druk uitgeoefend om de onvolledige stukken in te dienen. In plaats van in overleg te herstellen of de ontbrekende stukken alsnog te verwerken, heeft verweerder zich eenzijdig aan de zaak onttrokken onder verwijzing naar een vermeende vertrouwensbreuk. Hiervan is geen sprake. In de concept-processtukken wordt naar klaagsters standpunten verwezen in subjectieve bewoordingen zoals “volgens cliënte”, terwijl deze waren gebaseerd op proces-verbaalstukken. Daarnaast wordt in de stukken naar klaagster verwezen met een onjuist persoonlijk voornaamwoord (“haar), wat klaagsters standpunt onjuist weergeeft en wijst op onvoldoende zorgvuldigheid. b) Verweerster was structureel niet beschikbaar voor telefonisch overleg. Klaagster heeft toegelicht dat terugbelverzoeken nooit werden nagebeld en in plaats van verweerster reageerde elke keer de jurist, die niet goed van de inhoud van de zaak afwist. 2.2 Klaagster is door verweersters handelwijze geconfronteerd met vertraging, onzekerheid en risico van benadeling van haar procespositie in hoger beroep. Dit terwijl de procedure zich in een cruciale fase bevond. Klaagster stelt dat in het dossier tevens de kwestie speelde van de kluis die zich nog in de woning bevond. Klaagster heeft van verweerster op geen enkel moment actieve belangenbehartiging gezien richting de betrokken persoon of richting de wederpartij. Tot op heden is onduidelijk waar de kluis zich bevindt. De verhuurder heeft aangegeven dat de communicatie via de advocaat moet verlopen, maar verweerster wil zich hier niet in mengen.
3 VERWEER 3.1 Verweerster heeft tegen de klacht verweer gevoerd. De voorzitter zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.
4 BEOORDELING Toetsingskader 4.1 Bij de beoordeling van een tegen een advocaat ingediende klacht toetst de tuchtrechter het aan de advocaat verweten handelen of nalaten aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen wel van belang zijn, gezien ook het open karakter van de behoorlijkheidsnorm in artikel 46 Advocatenwet. Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen, hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld. 4.2 Deze klacht gaat over de kwaliteit van de dienstverlening van de advocaat. Er is pas sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen als de kwaliteit duidelijk onder de maat is geweest. De tuchtrechter houdt bij de beoordeling rekening met de vrijheid die een advocaat heeft bij de wijze waarop hij een zaak behandelt. Ook houdt de tuchtrechter rekening met de keuzes waar een advocaat bij de behandeling van de zaak voor kan komen te staan. Die (keuze)vrijheid is niet onbeperkt, maar wordt begrensd door bepaalde eisen die aan het werk van de advocaat worden gesteld. Als algemene professionele standaard geldt dat de advocaat te werk moet gaan zoals van een redelijk bekwame en redelijk handelende beroepsgenoot mag worden verwacht. Klachtonderdeel a) – de onttrekking 4.3 De voorzitter overweegt dat verweerster klaagster alleen, als opvolgend advocaat van mr. G., heeft bijgestaan in de hoger beroepsprocedure tegen de verhuurder. Mr. G. had de memorie van grieven al ingediend bij het gerechtshof, zodat van dat stuk moest worden uitgegaan. Voor zover klaagster verwijten maakt over de inhoud van de memorie van grieven, geldt dat verweerster daarvan geen (tuchtrechtelijk) verwijt kan worden gemaakt. 4.4 Verweerster is door de deken aangewezen om de producties zoals vermeld op de productielijst bij de memorie van grieven in te dienen en klaagster verder bij te staan in de procedure in hoger beroep. Zo ver is het niet gekomen: tussen klaagster en verweerster (en haar jurist) is veelvuldig gecorrespondeerd over de in te dienen stukken. Verweerster heeft bij herhaling aan klaagster uitgelegd dat de memorie van grieven niet aangepast kon worden en als basis diende voor de in te dienen producties. Omdat verweerster de producties niet of maar gedeeltelijk, overigens pas na bemiddeling van de deken, van mr. G. ontving, heeft zij klaagster gevraagd stukken aan te leveren. Dat is zeker gelet op de niet erg meewerkende houding van mr. G. niet onbegrijpelijk. Verweerster en haar jurist hebben klaagster vervolgens herhaaldelijk om die stukken moeten vragen. Klaagster kwam met vragen, herhaling of (een grote hoeveelheid) andere stukken. Op het (herhaalde) concrete verzoek om akkoord op de producties kwam ook geen duidelijk akkoord of instructie. Verweerster heeft daarom meermaals aangekondigd dat zij, bij het uitblijven van akkoord, haar werkzaamheden zou neerleggen omdat zij op deze manier haar werk niet kan doen. Dat heeft zij uiteindelijk in februari 2026 gedaan. 4.5 Verweerster heeft zich beroepen op een vertrouwensbreuk. De voorzitter acht dat niet onbegrijpelijk. Klaagster heeft de vertrouwensbreuk niet betwist, maar de verantwoordelijkheid daarvoor bij verweerster neergelegd. De voorzitter kan haar daarin niet volgen. De voorzitter ziet in de stukken juist dat verweerster bovengemiddeld veel moeite heeft gedaan om de benodigde producties te verkrijgen, dat zij hier langere tijd intensief over heeft gecommuniceerd, dan wel heeft laten communiceren, met klaagster en dat zij meermalen aan klaagster heeft uitgelegd wat de (on)mogelijkheden van de procedure in hoger beroep waren. Het was daarbij klaagster die telkens niet (concreet) antwoordde, die bij herhaling dezelfde vragen stelde, die de benodigde stukken niet (allemaal) aanleverde, die uiteindelijk geen akkoord gaf voor het aanleveren van de stukken die verweerster wel had en die verweerster wel verwijten bleef maken. Verweerster mocht zich gelet op het voorgaande onttrekken op de wijze waarop zij dat heeft gedaan. Zij heeft zich hierbij zelfs bereid getoond om, ondanks al haar inspanningen, af te zien van de toevoegingsvergoeding zodat een nieuwe opvolgend advocaat deze zou kunnen declareren. Verweerster heeft zich ook niet ontijdig onttrokken. Klaagster stelt dat sprake was van een cruciale fase, maar niet blijkt van enige termijn of deadline. De voorzitter is dan ook van oordeel dat verweerster zich mocht onttrekken en dat op voldoende zorgvuldige wijze heeft gedaan. Van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen is geen sprake. 4.6 Voor zover klaagster verweerster verwijten maakt over de inhoud van de concept processtukken (met name de tekst op het tussenblad), geldt dat de voorzitter hierin geen tuchtrechtelijk verwijt ziet. Het betrof een concepttekst die niet aan het gerechtshof is voorgelegd. Pas op 5 februari 2026 heeft klaagster hier voor het eerst opmerkingen over gemaakt. Verweerster heeft direct daarna haar werkzaamheden neergelegd. Tot aanpassing van de tekst is het daarom niet gekomen. 4.7 Voor zover klaagster verweerster verwijt dat zij haar niet heeft geholpen bij (onder meer) de kwestie met de kluis, geldt dat verweerster die opdracht niet heeft aangenomen en dat zij daartoe ook niet verplicht was. Verweerster is immers uitsluitend aangewezen om klaagster bij te staan in het hoger beroep en heeft klaagster er meermalen op gewezen dat de procedure door de door mr. G. ingediende memorie van grieven beperkt was. Klaagster had voor verdere bijstand een andere advocaat kunnen zoeken. De voorzitter is ook op dit punt dan ook niet gebleken van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Dit klachtonderdeel is kennelijk ongegrond. Klachtonderdeel b) - bereikbaarheid 4.8 De voorzitter overweegt dat op een aantal momenten telefonisch contact heeft plaatsgevonden tussen (medewerkers van het kantoor van) verweerster en klaagster. Uit de correspondentie blijkt dat klaagster regelmatig de verwachting had dat verweerster haar zou bellen, onder meer in maart 2025. Verweerster heeft echter duidelijk laten weten dat zij nog in afwachting was van de memorie van grieven en dat er tot die tijd niets te bespreken viel. Klaagster heeft ook op latere momenten kennelijk de verwachting gehad dat zij zou worden gebeld, terwijl daar niet direct een aanleiding toe was. Uit het klachtdossier blijkt niet dat verweerster niet beschikbaar was voor telefonisch overleg op momenten dat dit nodig was. De voorzitter kan ook niet vaststellen dat terugbelverzoeken niet werden nagebeld. Van een advocaat wordt overigens ook niet verwacht dat hij elk gemist telefoontje nabelt. Verder is veelvuldig per e-mail gecorrespondeerd tussen klaagster, verweerster en haar jurist. Van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen is de voorzitter niet gebleken. 4.9 Klaagster maakt ook nog het verwijt dat de jurist vaak reageerde in plaats van verweerster en dat de jurist niet goed van de inhoud van de zaak afwist. Het staat een advocaat vrij zich te laten bijstaan door ondersteunend personeel, zoals een jurist. Het is de voorzitter niet gebleken dat deze jurist niet voldoende wist over de inhoud van de zaak. Ook hier is van tuchtrechtelijk handelen van verweerster niet gebleken. Ook dit klachtonderdeel is daarom kennelijk ongegrond.
BESLISSING De voorzitter verklaart: de klacht, met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk ongegrond
Aldus beslist door mr. A.L. Pöll, plaatsvervangend voorzitter, bijgestaan door mr. C.M. van de Kamp als griffier en uitgesproken in het openbaar op 28 oktober 2026.