Uitspraakdatum

06-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TAHVD:2026:363

Zaaknummer

260087

Inhoudsindicatie

Klager heeft een klacht ingediend over de kwaliteit van de dienstverlening van de eigen advocaat. Volgens klager zijn door de advocaat niet alle stukken in de herzieningsprocedure ingebracht en heeft de advocaat tijdens de zitting een onjuiste voorstelling van zaken geschetst waardoor de standpunten van klager onvoldoende in het processuele debat terecht zijn gekomen. De raad van discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden heeft deze klachtonderdelen ongegrond verklaard. Het hof bekrachtigt dit oordeel van de raad. 

Uitspraak

Beslissing van 6 november 2026

in de zaak 260087

naar aanleiding van het hoger beroep van:

klager

tegen:

verweerster

1 INLEIDING

1.1 Klager heeft een klacht ingediend over de kwaliteit van de dienstverlening van de eigen advocaat. Volgens klager zijn door de advocaat niet alle stukken in de herzieningsprocedure ingebracht en heeft de advocaat tijdens de zitting een onjuiste voorstelling van zaken geschetst waardoor de standpunten van klager onvoldoende in het processuele debat terecht zijn gekomen. De raad van discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden (hierna: de raad) heeft deze klachtonderdelen ongegrond verklaard. Het hof bekrachtigt dit oordeel van de raad. 

1.2 Het hof zet eerst het verloop van de procedure bij de raad en het hof uiteen. Vervolgens zet het hof het volgende op een rij: de feiten, de klacht en de beoordeling van de raad. Daarna volgen de redenen waarom klager in beroep is gekomen en hoe het hof daarover oordeelt.  

2 DE PROCEDURE

Bij de raad van discipline

2.1 De raad heeft in de zaak tussen klager en verweerster (25-328/AL/NN) een beslissing genomen op 9 februari 2026. In deze beslissing is één klachtonderdeel gegrond verklaard en de overige klachtonderdelen zijn ongegrond verklaard. Aan verweerster is geen maatregel opgelegd. Verweerster is veroordeeld tot betaling van het griffierecht aan klager.  

2.2 Deze beslissing is onder ECLI:NL:TADRARL:2026:42 op tuchtrecht.nl gepubliceerd.

Bij het hof van discipline

2.3 Het beroepschrift van klager tegen de beslissing is op 10 maart 2026 ontvangen door de griffie van het hof.

2.4 Verder bevat het dossier van het hof:

2.5 Het hof heeft de zaak mondeling behandeld tijdens de openbare zitting van 11 september 2026. Daar zijn klager en verweerster verschenen. Partijen hebben hun standpunten toegelicht, klager aan de hand van spreekaantekeningen, die onderdeel uitmaken van het dossier van het hof.

3 FEITEN

3.1 Het hof stelt de volgende feiten vast.

3.2 Klager is in 2009 in privé aansprakelijk gesteld door onbetaald gebleven schuldeisers van de besloten vennootschap [X] B.V. De vennootschap is bij vonnis van 10 november 2009 in staat van faillissement verklaard. Klager zou feitelijk bestuurder zijn van de onderneming van deze vennootschap. De schuldeisers hebben klager gedagvaard. Op 27 januari 2010 heeft de rechtbank Noord-Nederland klager bij verstek veroordeeld de schuld, vermeerderd met de contractuele rente, te voldoen. In een vonnis in verzet van 7 december 2011 heeft de rechtbank het verstekvonnis bekrachtigd.

3.3 Klager is tegen het vonnis in hoger beroep gegaan. In een arrest van 1 april 2014 heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (hierna: het gerechtshof) het vonnis bekrachtigd.

3.4 Verweerster heeft klager bijgestaan in een verzoek tot herziening van dit arrest bij het gerechtshof. In die herzieningsprocedure heeft op 3 juli 2023 een zitting plaatsgevonden. Verweerster heeft op 16 mei 2023 stukken in het geding gebracht. Het hof heeft op 25 juli 2023 arrest gewezen en de vordering van klager afgewezen.

4 KLACHT De klacht houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang in beroep, in dat verweerster tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet doordat zij:

a) bij het laatste bezoek van klager op het kantoor van verweerster op 1 juni 2023 niet te reageren op zijn schriftelijke reactie van 26 maart 2023 op de conclusie van antwoord van de wederpartij;

(…)

c) te verzuimen belangrijke stukken naar het hof te sturen;

d) tijdens de zitting van 3 juli 2023 een onjuiste voorstelling van zaken te schetsen, waardoor het feitelijk bedrog, 'het verzwijgen van feiten' en de daarop rustende stelplicht en bewijsplicht, onvoldoende in het processuele debat terecht zijn gekomen;

e) niet correct te reageren op de klacht van klager.

5 BEOORDELING RAAD

Klachtonderdeel a)

5.1 De raad heeft geconstateerd dat klager en verweerster van mening verschillen over wat er in het gesprek op 1 juni 2023 is besproken. Gelet op de verklaringen van klager en verweerster en de andere stukken in het klachtdossier staat naar het oordeel van de raad vast dat klager en verweerster de zaak uitgebreid hebben voorbesproken en dat het waarschijnlijk is dat ook de reactie van klager toen ter sprake is gekomen. De raad is van oordeel dat in ieder geval niet is gebleken dat voor de zaak belangrijke en relevante punten onbesproken zijn gelaten. Van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen door verweerster is dan ook niet gebleken. De raad heeft dit klachtonderdeel ongegrond verklaard.

Klachtonderdelen c) en d)

5.2 Gelet op de gemotiveerde betwisting van deze verwijten door verweerster en de andere stukken in het klachtdossier is de raad niet gebleken dat verweerster relevante stukken niet naar het hof heeft gestuurd. Het staat vast dat verweerster stukken naar het hof heeft gestuurd en de raad heeft niet kunnen vaststellen dat daarbij belangrijke stukken ontbraken. Ook is niet gebleken dat verweerster op de zitting onjuistheden naar voren heeft gebracht of anderszins (inhoudelijk) steken heeft laten vallen. Dat betekent dat de juistheid van deze verwijten en daarmee de gegrondheid van deze klachtonderdelen niet vast is komen te staan. Deze klachtonderdelen zijn door de raad ongegrond verklaard.

Klachtonderdeel e)

5.3 De raad heeft overwogen dat het een advocaat vrij staat om zijn standpunt over een klacht kenbaar te maken en zich daartegen te verdedigen op een wijze die hem goeddunkt. Deze vrijheid is niet onbeperkt. De grenzen van de betamelijkheid mogen niet worden overschreden. Daarvan is in deze zaak echter geen sprake. Verweerster verwijst in de door klager genoemde brief naar een eerder gesprek, ze legt uit waarom ze niet schriftelijk op de klacht heeft gereageerd en zij geeft aan dat ze zo spoedig mogelijk op de aansprakelijkheidstelling terug zal komen. Van enig onbetamelijk handelen door verweerster is de raad niet gebleken. Ook dit klachtonderdeel is ongegrond verklaard.

6 BEROEPSGRONDEN EN VERWEER

Beroepsgronden klager

6.1 Volgens klager dienen alle klachtonderdelen alsnog gegrond te worden verklaard.

Ten aanzien van klachtonderdeel a)

6.2 Klager is van mening dat niet duidelijk is waarop de raad de overweging baseert dat het waarschijnlijk is dat ook de reactie van klager tijdens de bespreking ter sprake is gekomen (randnummer 5.3 van de beslissing van de raad). Zonder schriftelijke vastlegging kan dit niet zonder nadere motivering worden aangenomen. Verweerster had vanwege de beperkingen van klager juist extra zorgvuldigheid moeten betrachten.

Ten aanzien van klachtonderdeel c) en d)

6.3 Het oordeel van de raad dat uit het klachtdossier niet is gebleken dat relevante stukken ontbraken of verweerster onjuistheden naar voren heeft gebracht, is volgens klager gebaseerd op een onvolledig klachtdossier. Klager heeft met zijn beroepschrift twee bijlagen meegestuurd die niet door de deken aan de raad zijn doorgestuurd. Uit bijlage 1 volgt volgens klager dat verweerster had moeten vragen naar de datum van de bestelling bij bedrijf A. maar dat verweerster dat niet heeft gedaan. Bijlage 2 bevat de stukken die verweerster in de herroepingsprocedure niet heeft ingediend. Klager voert aan op 1 juni 2023 op het kantoor van verweerster te hebben besproken dat hij een verklaring van zijn zoon met bijlagen zou opsturen. Dat verweerster het standpunt van klager in de herroepingsprocedure (dat er sprake is van bedrog in de zin van artikel 382 Rv) onvoldoende naar voren heeft gebracht blijkt volgens klager ook uit het door hem gevraagde cassatieadvies.

Verweer verweerster

6.4 Verweerster heeft gemotiveerd verweer gevoerd in beroep. Waar dat relevant is, bespreekt het hof dit bij de beoordeling van het beroep.

7 BEOORDELING HOF

Maatstaf

7.1 De tuchtrechter dient bij de beoordeling van een over een advocaat ingediende klacht het aan de advocaat verweten handelen of nalaten te toetsen aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen wel van belang zijn, gezien ook het open karakter van de behoorlijkheidsnorm in artikel 46 Advocatenwet. Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld. Een advocaat moet zich onthouden van handelingen waardoor het vertrouwen in de advocatuur als zodanig wordt geschaad, en dient zich te allen tijde te onthouden van een handelen of nalaten dat een behoorlijk advocaat niet betaamt.

7.2 Bij de beantwoording van de vraag of een advocaat zich betamelijk heeft gedragen als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet hanteert het hof als uitgangspunt dat de tuchtrechter mede tot taak heeft de kwaliteit van de dienstverlening te beoordelen als daarover wordt geklaagd. Bij deze beoordeling geldt dat de tuchtrechter rekening houdt met de vrijheid die de advocaat heeft met betrekking tot de wijze waarop hij een zaak behandelt en met keuzes waar de advocaat bij de behandeling van de zaak voor kan komen te staan. Die vrijheid is niet onbeperkt, maar wordt begrensd door de eisen die aan de advocaat als opdrachtnemer in de uitvoering van die opdracht mogen worden gesteld en die met zich brengen dat zijn werk dient te voldoen aan datgene wat binnen de beroepsgroep als professionele standaard geldt. Het hof toetst of de advocaat heeft gehandeld met de zorgvuldigheid die van een redelijk bekwame en redelijk handelende advocaat in de gegeven omstandigheden mag worden verwacht. Deze toets geldt omdat er binnen de beroepsgroep wat betreft de vaktechnische kwaliteit geen sprake is van breed gedragen, schriftelijk vastgelegde professionele standaarden.

Overwegingen hof

Omvang hoger beroep

7.3 Ter zitting heeft klager zijn beroep tegen de klachtonderdelen a) en e) ingetrokken. Het hof behandelt om die reden alleen de beroepsgronden van klager voor zover gericht tegen de klachtonderdelen c) en d).

Ten aanzien van klachtonderdeel c)

7.4 Dit klachtonderdeel ziet op het verwijt van klager dat verweerster heeft verzuimd om belangrijke stukken in de herzieningsprocedure naar het gerechtshof te sturen. Op basis van het onderzoek ter zitting stelt het hof vast dat het klager daarbij gaat om de zeven documenten die hij op 7 juni 2023 aan verweerster heeft toegestuurd, in het bijzonder de verklaring van de zoon van klager, de reactie van klager op die verklaring van zijn zoon en de memorie na enquête van 3 februari 2014 van [naam tegenpartij van klager in de herzieningsprocedure].

7.5 Klager heeft tijdens de zitting bij het hof erkend dat verweerster de verklaring van zijn zoon heeft ingebracht in de herzieningsprocedure maar de andere documenten – in het bijzonder de hiervoor genoemde memorie na enquête van 3 februari 2014 en de reactie van klager op de verklaring van zijn zoon – niet.

7.6 Verweerster heeft dit verwijt van klager – ook in beroep – gemotiveerd betwist. Ter zitting heeft verweerster aanvullend aangevoerd dat zij in haar digitale dossier kon zien dat de memorie na enquête van 3 februari 2014 op 30 maart 2023 door haar is ingediend bij het gerechtshof en dat zij klager in de BCC heeft meegenomen. Gelet hierop kan ook het hof niet vaststellen dat het verwijt van klager klopt. Het hof ziet dan ook geen aanleiding om tot een andere beoordeling dan de raad te komen. Het beroep over dit klachtonderdeel slaagt dan ook niet.

Ten aanzien van klachtonderdeel d)

7.7 In dit klachtonderdeel verwijt klager verweerster dat zij tijdens de zitting in de herzieningsprocedure bij het gerechtshof op 3 juli 2023 (hierna: de zitting) een onjuiste voorstelling van zaken heeft geschetst waardoor het feitelijk bedrog onvoldoende in het processuele debat aan de orde is gekomen.

7.8 Uit het proces-verbaal van de bedoelde zitting leidt het hof af dat verweerster de kern van het standpunt van klager duidelijk heeft verwoord. Daarnaast heeft klager – zo blijkt uit ditzelfde proces-verbaal – ook zelf het woord gevoerd en daarbij onder meer expliciet benoemd dat alle bestellingen in juni 2009 of daarvoor zijn gedaan. Dit, volgens klager belangrijke, aspect is dus in de herzieningsprocedure tijdens de zitting aan de orde geweest. Dat het optreden van verweerster tijdens de zitting naar de maatstaf van artikel 46 Advocatenwet ondermaats zou zijn geweest of dat verweerster anderszins tuchtrechtelijk verwijtbaar zou hebben gehandeld, is het hof niet gebleken. Ook ten aanzien van dit klachtonderdeel slaagt het beroep niet.

Slotsom

7.9 Het voorgaande betekent dat het beroep van klager geen doel treft. Het hof zal de beslissing van de raad, voor zover in beroep aan het hof voorgelegd, bekrachtigen.

8 BESLISSING

Het Hof van Discipline:

- bekrachtigt de beslissing van 9 februari 2026 van de Raad van Discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden, genomen onder nummer 25-328/AL/NN, voor zover in beroep aan het oordeel van het hof onderworpen.

Deze beslissing is genomen door mr. J.D. Streefkerk, plaatsvervangend voorzitter, mrs. J.M. Atema en G.C. Endedijk, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.P.D. van Grondelle, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 6 november 2026.

griffier                                                                                                       voorzitter             

De beslissing is verzonden op 6 november 2026.