Rechtspraak
Uitspraakdatum
02-11-2026
ECLI
ECLI:NL:TADRARL:2026:204
Zaaknummer
26-707/AL/GLD
Inhoudsindicatie
Voorzittersbeslissing. De voorzitter verklaart een klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond.
Uitspraak
Beslissing van de voorzitter van de Raad van Discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden van 2 november 2026 in de zaak 26-707/AL/GLD
naar aanleiding van de klacht van:
klaagster
over
verweerder
De voorzitter van de raad van discipline (hierna ook: de voorzitter) heeft kennisgenomen van de brief met bijlagen volgens de inventarislijst van de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Gelderland (hierna: de deken) van 11 augustus 2026 met kenmerk K26/31.
1 FEITEN
Voor de beoordeling van de klacht gaat de voorzitter, gelet op het klachtdossier, uit van de volgende feiten.
1.1 Verweerder staat een vennootschap bij in een civielrechtelijke procedure waarin zijn cliënte gedaagde is. Klaagster is eiseres.
1.2 Op 6 februari 2026 vond bij de rechtbank Rotterdam de mondelinge behandeling plaats van de zaak. Tijdens deze zitting stond onder meer de door klaagster gevorderde schadevergoeding ter discussie.
1.3 Tijdens deze mondelinge behandeling heeft verweerder namens zijn cliënte overeenkomstig zijn pleitnota verweer gevoerd. Die pleitnota luidt, voor zover relevant, als volgt:
Daar staat tegenover dat mevrouw S zich dus zelf schuldig heeft gemaakt aan iets wat verdacht veel weg heeft van smaad en laster jegens B & S. Onder meer aan EW Magazine heeft zij immers doen voorkomen alsof B & S ervoor zorgt dat werknemers zomaar kunnen worden ontslagen, terwijl uit de beschikkingen heel duidelijk blijkt dat dit anders ligt. Zij verspreidt aldus opzettelijk negatieve informatie (artikel 261 Sr), waarvan zij bovendien wéét dat die beschuldiging onwaar is (artikel 262 Sr). Bijvoorbeeld:
(…) Vanaf het eerste moment – zo blijkt later – spant het ziekenhuis samen met de onderzoekers om Iris zwart te maken en haar contract te ontbinden vanwege een ‘verstoorde arbeidsrelatie’. De rechter gaat daarin mee. Dit is aantoonbaar onwaar. Vast staat dat de arbeidsverhouding reeds voor de betrokkenheid van B & S verstoord was. Van samenspanning is geen sprake geweest en van ‘zwart maken’, dan wel betrokkenheid bij het verstoren van de arbeidsrelatie, evenmin.
1.4 Op 18 februari 2026 heeft klaagster een klacht over verweerder ingediend bij de deken.
2 KLACHT
De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet door zich tijdens de mondelinge behandeling - overeenkomstig zijn pleitnota - onnodig grievend over klaagster uit te laten.
3 VERWEER
Verweerder heeft tegen de klacht verweer gevoerd. De voorzitter zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.
4 BEOORDELING
4.1 De voorzitter stelt voorop dat de tuchtrechter bij de beoordeling van een over een advocaat ingediende klacht het aan de advocaat verweten handelen of nalaten toetst aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen wel van belang zijn, gezien ook het open karakter van de betamelijkheidsnorm in artikel 46 Advocatenwet. Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld.
4.2 Deze zaak betreft een klacht over de advocaat van de wederpartij. Voor alle advocaten geldt dat zij partijdig zijn en in principe alleen de belangen van hun eigen cliënt hoeven te behartigen. Zij hebben veel vrijheid om te doen wat in het belang van hun cliënt nodig is, maar die vrijheid is wel begrensd. Advocaten mogen de belangen van de wederpartij niet onnodig of op een ontoelaatbare manier schaden. Zij mogen zich bijvoorbeeld niet onnodig kwetsend uitlaten over de wederpartij. Ook mogen advocaten niet bewust onjuiste informatie verschaffen. Daarbij geldt dat advocaten er in beginsel van mogen uitgaan dat de informatie die zij van hun cliënt hebben gekregen juist is. Slechts in uitzonderingsgevallen zijn advocaten gehouden de juistheid van die informatie te controleren. Tot slot hoeven advocaten in het algemeen niet af te wegen of het voordeel dat zij voor hun cliënt willen bereiken, opweegt tegen het nadeel dat zij aan de wederpartij toebrengen.
4.3 Klaagster verwijt verweerder dat hij haar tijdens de mondelinge behandeling in een civielrechtelijke procedure zonder onderbouwing heeft beschuldigd van strafbare feiten. De voorzitter stelt vast dat verweerder het handelen van klaagster weliswaar in verband heeft gebracht met smaad en laster (en daarbij ook de artikelen 261 en 262 van het Wetboek van Strafrecht heeft genoemd), maar daarbij niet heeft gesteld dat zij wordt verdacht van of is veroordeeld voor die genoemde strafbare feiten. Ook heeft verweerder uitgelegd waarom hij deze uitlating heeft gedaan, namelijk als onderbouwing van het standpunt van zijn cliënte dat klaagster onjuiste en reputatieschadelijke beeldvorming over zijn cliënte had veroorzaakt of gevoed. Ten slotte heeft verweerder zijn stelling geconcretiseerd door specifieke informatie te citeren die (volgens zijn cliënte) door klaagster is verspreid en ook gemotiveerd waarom deze informatie in de ogen van zijn cliënte onwaar is.
4.4 De voorzitter is op grond van het voorgaande van oordeel dat van onnodig grievende bewoordingen of uitlatingen niet is gebleken. Ook kan niet worden vastgesteld dat verweerder uitlatingen heeft gedaan waarvan hij wist, of had moeten vermoeden, dat deze onjuist waren. Verweerder mocht het handelen van klaagster, de wederpartij van zijn cliënte, kwalificeren zoals hij dat in deze procedure heeft gedaan. Voor zover klaagster het niet eens was met dit standpunt, hebben klaagster en haar advocaat bovendien daartegen in die procedure verweer kunnen voeren. Het behoort niet tot de taak van de tuchtrechter om over de juistheid van standpunten in een civielrechtelijk geschil een oordeel te geven. Dat is voorbehouden aan de civiele rechter, tenzij duidelijk is dat de verwerende advocaat de hierboven in 4.1 en 4.2 genoemde maatstaf heeft overtreden. Daarvan is de voorzitter echter niet gebleken. De klacht wordt daarom kennelijk ongegrond verklaard.
BESLISSING
De voorzitter verklaart: de klacht, met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk ongegrond.
Aldus beslist door mr. J.U.M. van der Werff, voorzitter, bijgestaan door mr. W.B. Kok als griffier en uitgesproken in het openbaar op 2 november 2026.
Griffier Voorzitter
Verzonden op : 2 november 2026
