Rechtspraak
Uitspraakdatum
06-11-2026
ECLI
ECLI:NL:TAHVD:2026:362
Zaaknummer
260098
Inhoudsindicatie
Klacht tegen een advocaat in andere hoedanigheid. Klaagster is eigenaar van een zelfbouwkavel. Verweerder is voorzitter van de dorpsraad van klaagsters woonplaats. Verweerder heeft de gemeente, namens de dorpsraad, verzocht om handhavend op te treden omdat de woning volgens de dorpsraad niet voldeed aan de vergunning. De raad is van oordeel dat klaagster in haar klacht ontvankelijk is. Weliswaar trad verweerder niet op als advocaat van de dorpsraad, maar voor zijn werkzaamheden als voorzitter van de dorpsraad maakte hij wel gebruik van zijn zakelijke e-mailadres. Hij verrichtte bovendien juridische werkzaamheden. De raad is daarom van oordeel dat het tuchtrecht van toepassing is. De klachten van klaagster (rauwelijks procederen, ongepaste uitlatingen, onduidelijkheid over hoedanigheid van advocaat) zijn ongegrond.
Uitspraak
Beslissing van 6 november 2026
in de zaak 260098
naar aanleiding van het hoger beroep van:
klaagster
gemachtigde: mr. B.M.E. Drykoningen, advocaat te Utrecht
tegen:
verweerder
1 INLEIDING
1.1 Klaagster heeft een klacht ingediend over een advocaat optredend in een andere hoedanigheid (voorzitter van de Dorpsraad). In tegenstelling tot de raad van discipline in het ressort Amsterdam (hierna: de raad) heeft het hof geoordeeld dat verweerder op meerdere momenten onduidelijkheid heeft laten ontstaan over de hoedanigheid waarin hij optrad. Verweerder heeft onvoldoende oog voor de ratio en achterliggende bedoeling van gedragsregel 9. Het hof acht de handelwijze van verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar. Mede gelet op het ontbreken van zelfreflectie op zijn handelen en de houding van verweerder ter zitting acht het hof de maatregel van een berisping passend en geboden.
1.2 Het hof zet eerst het verloop van de procedure bij de raad en het hof uiteen. Vervolgens zet het hof het volgende op een rij: de feiten, de klacht en de beoordeling van de raad. Daarna volgen de redenen waarom klaagster in beroep is gekomen en hoe het hof daarover oordeelt.
2 DE PROCEDURE
Bij de raad van discipline
2.1 De raad heeft in de zaak tussen klaagster en verweerder (zaaknummer: 25-661/A/A) een beslissing genomen op 23 februari 2026. In deze beslissing is de klacht van klaagster in alle onderdelen ongegrond verklaard.
2.2 Deze beslissing is onder ECLI:NL:TADRAMS:2026:44 op tuchtrecht.nl gepubliceerd.
Bij het hof van discipline
2.3Het beroepschrift van klaagster tegen de beslissing is op 24 maart 2026 ontvangen door de griffie van het hof.
2.4 Verder bevat het dossier van het hof:
de stukken van de raad; het verweerschrift van verweerder; aanvullende stukken van klaagster.2.5 Het hof heeft de zaak mondeling behandeld tijdens de openbare zitting van 11 september 2026. Daar zijn klaagster met haar gemachtigde en verweerder verschenen. Partijen hebben hun standpunten toegelicht, klaagster aan de hand van spreekaantekeningen, die onderdeel uitmaken van het dossier van het hof.
3 FEITEN
3.1 Het hof stelt de volgende feiten vast.
3.2 Klaagster is eigenaar van een perceel/ zelfbouwkavel aan de (…)weg in [gemeente]. Het perceel bevindt zich op een cultuurhistorische locatie. De Dorpsraad (…) (hierna: Dorpsraad), waarvan verweerder de voorzitter is, hecht er waarde aan dat de (…)weg met zijn historisch karakter behouden blijft. De Dorpsraad vond het daarom belangrijk dat op de zelfbouwpercelen aan de (…)weg nieuwbouw zou komen met het karakter van de vroegere arbeiderswoningen.
3.3 De gemeente heeft klaagster een vergunning verleend voor het bouwen van een woning op het perceel. Medio 2023 is op de woning van klaagster een dakkapel/ dakopbouw geplaatst.
3.4 Op 18 augustus 2023 heeft verweerder vanaf zijn zakelijke e-mailadres, [verweerder]@[kantoornaam]advocaten.nl (hierna: het zakelijke e-mailadres) het volgende aan de gemeente Amsterdam (hierna: de gemeente) geschreven:
“Namens de Dorpsraad (…) hecht ik eraan u nader te informeren over onze visie in deze zaak. De Dorpsraad heeft zich, samen met anderen overigens, erg sterk gemaakt voor een huis op deze locatie dat enigszins verwant is met de voorheen daar aanwezige arbeiderswoningen. Wij hebben toen een compromis gesloten met het bestuur dat er wel nieuwbouw mocht komen maar dat deze enigszins in overeenstemming was met hetgeen er stond. Dan ging het vooral over de maatvoering en vorm van het nieuwe gebouw.
De welstandscommissie is hier ook erg kritisch op geweest en is dat nog steeds. Zoals u weet hebben ze de aanvragen om verdere uitbouwen/opbouwen ed te realiseren zeer gemotiveerd en met klem afgewezen. De eigenaren zijn hiervan zeker op de hoogte en het is dan ook hondsbrutaal en met lak aan kennelijk iedere regel dat men illegaal de uitbouw zo heeft verhoogd. Nu wordt iedereen weer met werk opgezadeld waarop niemand zit te wachten.
Ik kan u zeggen dat wij zeer strak in de wedstrijd zitten en het niet zullen accepteren als er toch besloten zou worden om deze illegale uitbouw te legaliseren.
Het hele aanzicht wordt hierdoor verpest. Er ontstaat nu toch een soort van muur terwijl het uitdrukkelijk in overeenstemming moest zijn met de vorm van en de uitstraling van de arbeiderswoningen. We moeten hiertegen optreden.
Ik ga er van uit dat u onze mening deelt en er alles aan zult doen de uitbreiding tegen te gaan en de vergunning in zijn oude vorm gaat handhaven.
Met klem verzoek ik u nogmaals een handhavingstraject op te starten nu een vergunning zeker niet voor de hand ligt. Kortom er is geen enkel concreet zicht op legalisering zodat er nu gehandhaafd kan gaan worden.
Mochten wij binnen twee weken geen bericht hebben ontvangen dat er gehandhaafd gaat worden dan zullen wij juridische stappen gaan ondernemen.
Met vriendelijke groet,
[Verweerder], voorzitter Dorpsraad”
3.5 Op 12 september 2023 heeft de gemeente laten weten dat het handhavingstraject door middel van een voornemen tot handhaving is gestart en dat een aanvraag tot vergunning in behandeling is genomen.
3.6 Op 28 september 2023 heeft verweerder namens de Dorpsraad en met gebruikmaking van zijn zakelijke e-mailadres, bij de gemeente geïnformeerd naar de stand van zaken in het handhavingstraject.
3.7 Op 10 oktober 2023 heeft klaagster verweerder uitgenodigd om samen koffie te drinken. Klaagster heeft het bericht verzonden vanaf haar zakelijke e-mailadres, [klaagster]@[advocatenkantoor].com, naar het zakelijke e-mailadres van verweerder.
3.8 Op 11 oktober 2023 heeft verweerder als volgt gereageerd, vanaf zijn zakelijke e-mailadres:
“U bent van harte welkom op onze eerstvolgende Dorpsraadsvergadering op 23 oktober om 20.00 uur in het Dorpshuis aan [adres]. De koffie en thee staan klaar.
Wij willen geen valse verwachtingen wekken en geven nu vast aan dat ons standpunt wat betreft de woning aan de (…)weg 711/715 ongewijzigd zal blijven. Er zijn door ons veel inspanningen geleverd om de oude huisjes te behouden . Wij zijn met erg veel pijn en moeite akkoord gegaan met nieuwbouw onder strikte voorwaarden. De gemeente heeft deze gehanteerd maar u heeft kennelijk besloten in afwijking van de vergunning aanpassingen te doen die niet passen in de afspraken die wij met de gemeente gemaakt hebben.
Ik hoop dat u onze positie begrijpt en respecteert
Met vriendelijke groet,
[verweerder], voorzitter Dorpsraad”
3.9 Klaagster is op 23 oktober 2023 bij de vergadering van de Dorpsraad aanwezig geweest.
3.10 De Dorpsraad heeft zich tegen de dakkapel/ dakopbouw verzet door middel van verschillende bestuursrechtelijke procedures. De exacte gang van zaken is op basis van de stukken die partijen in deze klachtzaak hebben overgelegd niet goed vast te stellen. Het volgende blijkt echter wel uit het dossier. Bij besluit van 4 april 2024 heeft de gemeente de aanvankelijk in afwijking van de vergunning gerealiseerde dakkapel/dakopbouw gelegaliseerd. Op 10 april 2024 heeft verweerder (namens de Dorpsraad) een bezwaarschrift ingediend tegen die legalisatie. Op 14 juni 2024 heeft verweerder namens de Dorpsraad een verzoek tot handhaving ingediend bij de gemeente in relatie tot de woning van klaagster. Op 8 juli 2024 is het bezwaar van de Dorpsraad ongegrond verklaard. Bij brief van 28 augustus 2024 heeft verweerder het verzoek tot handhaving van 14 juni 2024 herhaald. Op 5 november 2024 heeft de gemeente een voornemen tot handhaving bekend gemaakt bij klaagster. Op 19 november 2024 is de Dorpsraad van dat voornemen tot handhaving in kennis gesteld.
3.11 Op 30 januari 2025 heeft klaagster, via haar rechtsbijstandsverzekeraar, de Dorpsraad verzocht om een publicatie te verwijderen. De brief luidt onder meer als volgt:
“(…) Namens mijn cliënte wil ik formeel bezwaar maken tegen de onrechtmatige acties en uitlatingen die door u zijn gedaan. Cliënte is door u afgeschilderd als een "brutale" die haar zin wil doordrijven en als iemand die "hondsbrutaal" is en "lak heeft aan iedere regel". Zonder enige kennis van de feiten wordt cliënte publiekelijk beschuldigd van kwade opzet en het tonen van minachting voor de omgeving, het openbaar bestuur en de wet- en regelgeving. In verschillende berichten wordt cliënte verdacht gemaakt en negatief neergezet op basis van feitelijk onjuiste interpretaties en aannames van de Dorpsraad. Hiermee overschrijdt de Dorpsraad de grenzen van behoorlijke fatsoensnormen. Dit is des te kwalijker omdat cliënte de Dorpsraad juist heeft aangeboden om hen inzage en inspraak te geven in de oplossingen die zij samen met de Gemeente en Welstand aan het ontwikkelen was.
Het openbaar maken van persoonsgegevens van cliënte, zonder toestemming, wordt beschouwd als doxing en is zowel onethisch als illegaal. Persoonlijke gegevens van cliënte zijn zonder toestemming gedeeld en onware, schadelijke uitspraken zijn over cliënte verspreid. Deze handelingen vallen onder smaad en laster en zijn schadelijk voor cliënte haar persoonlijke reputatie als voor haar emotionele welzijn.
Als advocaat bent u vast op de hoogte van het feit dat het openbaar maken van privé-informatie zonder toestemming een inbreuk op privacy is en een strafbaar feit volgens de Wet bescherming persoonsgegevens (AVG). Bovendien zijn de valse en schadelijke beschuldigingen die over cliënte zijn geuit, smaad en lasterlijk, wat eveneens juridische gevolgen kan hebben.
Ik verzoek u met klem om onmiddellijk te stoppen met het delen van persoonlijke gegevens van cliënte en het verspreiden van valse of schadelijke informatie en om de gedane uitlatingen publiekelijk te rectificeren en om schriftelijk excuses aan te bieden voor de schade die u cliënte heeft berokkend. Vriendelijk verzoek ik u om dit binnen een redelijke termijn van 14 dagen na dagtekening van deze brief te doen. (…)”
3.12 In februari 2025 heeft de gemeente vastgesteld dat de (grote) dakopbouw aan de woning van klaagster is aangepast, conform de aanschrijving van de gemeente, en heeft dit op 13 februari 2025 aan verweerder bericht.
3.13 Op 1 maart 2025 heeft klaagster aangifte gedaan van doxing. De aangifte luidt onder meer als volgt:
“Ik doe aangifte voor doxing, ik heb niemand het recht gegeven en ik heb niemand toestemming verleend om mijn persoonlijke gegevens online te plaatsen. Ik wil dat mijn persoonlijke gegevens online worden verwijderd.
Sinds 1 december 2022 ben ik eigenaresse geworden van het perceel aan de (…)weg. Op 1 december 2022 is de bouw van de woning gestart.
Rond de zomer van 2023 heb ik vernomen dat er over mij en mijn huis een stuk is geschreven op de website van de Dorpsraad. In het stuk stond onjuiste informatie waaronder 'dat ik stiekem een dakkapel zou hebben gebouwd'.
Ik heb na aanleiding van online berichtgeving contact opgenomen met de voorzitter [verweerder] en ben toen naar de vergadering van 23 oktober 2023 gegaan.
Op 23 oktober 2023 ben ik naar de vergadering gegaan en er waren vijf leden aanwezig waaronder de voorzitter. Ze hebben mij aangehoord en ik had onder andere uitgelegd wat voor impact het heeft dat er online berichtgeving over mij wordt geplaats en of ze mijn persoonsgegevens van hun website konden afhalen, als reactie van de Dorpsraad kreeg ik te horen: 'Dat wij achter ons berichtgeving blijven staan'.
In de notulen van 23 oktober 2024 van de Dorpsraad vergadering wordt wederom mijn adres online geplaatst want de notulen worden online gepubliceerd, op de website.
Eind december 2024 waren de aanpassingen van mijn dakkapel klaar.
Op 30 januari 2025 heb ik via mijn rechtsbijstand verzekering een rectificatie brief gestuurd naar [verweerder] met het verzoek om te stoppen van het openbaren van persoonsgegevens en onjuiste informatie. Desondanks is mijn adres wederom online gepubliceerd met onjuistheden waaronder dat ik niks aan mijn woning heb veranderd.
Sinds online berichtgeving zijn er personen waaronder vermoedelijke leden van de Dorpsraad geweest die zichzelf zonder mijn toestemming en onbevoegd toegang verlenen tot privé terrein. Ik ken deze mensen niet, dit is waarschijnlijk het gevolg van de publicaties en omdat mijn adres online staat. Ik voel mij daarbij onveilig en geïntimideerd. Ik heb hiervan beelden mochten die nog nodig zijn voor in de toekomst.
De gegevens van de leden staan online op de website van de Dorpsraad De namen van de leden van de Dorpsraad zijn: [verweerder] (…)
De website van de Dorpsraad is: (…)
Aan niemand werd het recht of de toestemming gegeven tot het plegen van het feit.”
3.14 Op 9 december 2025 heeft verweerder, met gebruikmaking van zijn zakelijke e-mailadres, een reactie gestuurd naar (gemachtigde klaagster). In zijn bericht heeft verweerder niet expliciet zijn hoedanigheid van voorzitter van de Dorpsraad vermeld en evenmin heeft hij het logo en de contactgegevens van zijn kantoor verwijderd uit het bericht.
3.15 In of omstreeks december 2025 heeft klaagster, bijgestaan door (gemachtigde klaagster), een civiele procedure gestart tegen de Dorpsraad. Ook verweerder is in privé door klaagster gedagvaard. Op 30 oktober 2026 vindt in die procedure een mondelinge behandeling plaats.
4 KLACHT
4.1 De klacht houdt, zakelijk weergegeven en voor zover in beroep aan de orde, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet.
4.2 Klaagster verwijt verweerder het volgende:
(…)
(…)
3) Verweerder heeft ongepaste uitlatingen gedaan over klaagster als persoon en meegewerkt aan verspreiding van de persoonsgegevens van klaagster.
Volgens klaagster heeft verweerder onterecht ongepaste uitlatingen gedaan over haar. Hij is verder betrokken geweest bij “het verspreiden van persoonlijke gegevens, zoals (…) adres en geslacht”. Klaagster beschouwt dit als inbreukmakend en onethisch.
4) Verweerder heeft niet deugdelijk kenbaar gemaakt dat hij handelt in de hoedanigheid van advocaat.
5) Verweerder heeft feitelijk onjuiste informatie verspreid waarvan hij weet dat die onjuist is.
Klaagster heeft gesteld dat verweerder haar ervan heeft beschuldigd dat zij opzettelijke en met kwade wil de dakkapel/dakopbouw zou hebben gebouwd. Verweerder heeft klaagster als hondsbrutaal omschreven en hij heeft geschreven dat zij lak heeft aan wet- en regelgeving. Verweerder heeft gesteld dat er geen enkel concreet zich op legalisering van de niet vergunde dakkapel/opbouw was. De berichtgeving van de zijde van verweerder is heel eenzijdig.
6) Verweerder heeft meegewerkt aan het creëren van een onveilige sfeer voor klaagster en haar gezin.
Klaagster stelt dat de gedragingen van verweerder en het verspreiden van informatie ervoor hebben gezorgd dat klaagster en haar gezin zich onveilig voel(d)en.
5 BEOORDELING RAAD
Het tuchtrecht is van toepassing
5.1 Verweerder heeft in de procedures in verband met de woning van klaagster niet opgetreden als advocaat van de Dorpsraad, maar als voorzitter van de Dorpsraad wat volgens de raad ook niet tussen partijen in geschil is. De raad heeft niettemin geoordeeld dat het tuchtrecht van toepassing is op de gedragingen die verweerder worden verweten. Daarvoor heeft de raad redengevend geacht dat verweerder in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Dorpsraad telkens correspondeerde met gebruikmaking van zijn zakelijke e-mailadres. Verweerders stelling dat hij de e-mails meestal met “voorzitter van de Dorpsraad” afsloot en ook meestal zijn kantoorlogo verwijderde, maakte het oordeel van de raad niet anders. Uit het dossier is gebleken dat verweerder daarin niet consequent was en heeft verweerder met het gebruik van het zakelijke e-mailadres zelf een koppeling aangebracht tussen zijn hoedanigheid van advocaat en, in de woorden van verweerder, zijn vrijwilligerswerk voor de Dorpsraad. Daarnaast heeft verweerder zich in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Dorpsraad en in relatie tot de woning van klaagster beziggehouden met het verrichten van juridische werkzaamheden. Onder zijn aanvoering werden immers bestuursrechtelijke procedures gevoerd. De combinatie van een en ander, het zakelijke e-mailadres en de juridische zaken waarmee verweerder zich bezighield, maken dat het advocatentuchtrecht van toepassing is.
Klachtonderdelen 3) en 5) ongepaste en onjuiste uitlatingen en verspreiding van persoonsgegevens
5.2 Naar het oordeel van de raad zijn de publicaties van de Dorpsraad met betrekking tot de woning van klaagster niet ongepast. Daargelaten dat doxing, het delen van persoonlijke informatie met intimidatie tot doel, een strafrechtelijke kwalificatie is die niet ter beoordeling is van de tuchtrechter, was er volgens de raad ook geen grond om aan te nemen dat hiervan sprake is (geweest).
5.3 Dat verweerder klaagster “hondsbrutaal” heeft genoemd in een bericht aan de gemeente en dat hij heeft geschreven dat zij “lak heeft aan de regels” is naar het oordeel van de raad niet zodanig kwetsend of neerbuigend dat het als onnodig grievend kan worden aangemerkt. Verweerder gebruikte de woorden als voorzitter van de Dorpsraad en niet als advocaat van een betrokken partij. In dat laatste geval had verweerder voorzichtiger moeten zijn met zijn woordkeuze. Dit neemt niet weg dat de raad kan begrijpen dat klaagster door deze persoonlijke aantijgingen is geraakt. De raad heeft geoordeeld dat de klachtonderdelen 3 en 5 ongegrond zijn.
Klachtonderdeel 4) hoedanigheid niet kenbaar gemaakt
5.4 Op de zitting heeft klaagster verklaard dat het al snel na het eerste contact met verweerder voor haar duidelijk was dat hij optrad als voorzitter van de Dorpsraad en niet als advocaat van de Dorpsraad. De raad heeft, gelet op deze verklaring, niet kunnen vaststellen dat klaagster is benadeeld door de omstandigheid dat verweerder bij zijn communicatie als voorzitter van de Dorpsraad gebruik maakte van zijn zakelijke e-mailadres. De raad heeft daarbij in aanmerking genomen dat klaagster werkzaam is (geweest) als jurist bij een groot advocatenkantoor en dat het klaagster was die, met gebruikmaking van haar zakelijke e-mailadres van dat advocatenkantoor, het eerste contact legde met verweerder door middel van een e-mail naar zijn zakelijke e-mailadres. In die e-mail schreef klaagster: “Ik begrijp dat u voorzitter bent van de dorpsraad (…).”
5.5 Met klaagster is de raad van oordeel dat uit het bericht van verweerder van 9 december 2025 de hoedanigheid van verweerder niet goed blijkt. Verweerder heeft zijn hoedanigheid van voorzitter van de Dorpsraad niet vermeld en zijn kantoorlogo en de contactgegevens van zijn kantoor niet verwijderd. Het gaat bovendien om een civiele procedure, waarbij mogelijk bijstand van een advocaat verplicht is. Dit kan anders zijn als het gaat om een kantonprocedure, maar dat blijkt niet uit het dossier. Hoewel hier sprake kan zijn geweest van onduidelijkheid over de hoedanigheid van verweerder, is dit ene bericht onvoldoende om te concluderen dat verweerder onbetamelijk heeft gehandeld door onduidelijkheid over zijn hoedanigheid te laten ontstaan en voortbestaan. De raad heeft daarbij in aanmerking genomen dat niet is gebleken dat klaagster door een en ander in haar belangen is geschaad. De raad heeft op grond van het voorgaande geconcludeerd dat klachtonderdeel 4 ongegrond is.
5.6 De raad heeft verweerder aangeraden om voor zijn werkzaamheden voor de Dorpsraad gebruik te maken van zijn hotmailadres of van een ander ten behoeve van de Dorpsraad te gebruiken e-mailadres. Het ligt immers op de weg van verweerder om te voorkomen dat onduidelijkheid kan ontstaan bij derden over zijn hoedanigheid hetgeen eenvoudig kan worden bewerkstelligd door gebruikmaking van een ander e-mailadres dan zijn kantoor e-mailadres.
Klachtonderdeel 6) onveilige sfeer
5.7 Klaagster heeft volgens de raad nagelaten om feitelijk te onderbouwen dat een en ander is gebeurd door toedoen van verweerder of door verweerder zelf en heeft daarom klachtonderdeel 6 ongegrond verklaard.
6 BEROEPSGRONDEN EN VERWEER
Beroepsgronden klaagster
6.1 Het beroepschrift van klaagster is gericht tegen de door de raad ongegrond verklaarde klachtonderdelen 3, 4, 5 en 6.
Klachtonderdeel 4 (kenbaarheid hoedanigheid)
6.2 Volgens klaagster heeft verweerder wel onduidelijkheid over zijn hoedanigheid laten ontstaan doordat hij in hoedanigheid van voorzitter van de Dorpsraad zijn zakelijke e-mailadres gebruikte. De opmerking van klaagster ter zitting bij de raad dat het haar na het eerste contact duidelijk was dat verweerder als voorzitter van de Dorpsraad optrad, zag volgens klaagster alleen op dat eerste contact. De raad heeft deze opmerking van klaagster niet mogen zien als een algemene erkenning dat zij gedurende de gehele procedure wist in welke hoedanigheid verweerder optrad.
6.3 De onduidelijkheid is volgens klaagster na het eerste contact tussen klaagster en verweerder ontstaan doordat verweerder continue correspondeerde vanuit zijn zakelijke advocatenmailadres, in meerdere gevallen met gebruik van het logo en de kantoorgegevens van het advocatenkantoor van verweerder inclusief adres, telefoonnummer, faxnummer en afwezigheidsdag, onder zijn aanvoering namens de stichting bestuursrechtelijke procedures aanspande, de gemachtigde van klaagster in de civiele procedure rechtstreeks benaderde en in diezelfde procedure, ook namens andere gedaagden, rechtstreeks correspondeerde vanuit zijn advocatenemail met de gemachtigde van klaagster, en het zichzelf verlenen van een volmacht om de Dorpsraad in en buiten rechte te vertegenwoordigen. Het beperkt zich volgens klaagster niet tot het bericht van verweerder van 9 december 2025 maar het gaat volgens klaagster om een structureel patroon van vermenging van hoedanigheden.
6.4 Klaagster voert aan dat de raad een onjuist toetsingskader heeft toegepast omdat het op grond van gedragsregel 9 er niet toe doet of er daadwerkelijk een misverstand is ontstaan en evenmin of er is sprake is van enig nadeel bij klaagster. Dat de raad in zijn beslissing het ontbreken van nadeel bij klaagster als doorslaggevende factor heeft geïntroduceerd, is volgens klaagster niet juist. Klaagster voegt daar aan toe dat zij wel nadeel heeft ondervonden door de handelwijze van verweerder. Volgens klaagster heeft de gemeente daardoor aan de door de Dorpsraad aangevoerde bezwaren, die volgens klaagster feitelijk onjuist zijn gebleken, meer gezag en gewicht toegekend en daar heeft klaagster nadeel van ondervonden omdat zij als gevolg daarvan een gerechtelijke procedure moest voeren.
6.5 De omstandigheid dat de raad heeft vastgesteld dat het tuchtrecht van toepassing is omdat verweerder zijn zakelijke e-mailadres gebruikte en omdat verweerder bestuursrechtelijke procedures heeft gevoerd, maakt volgens klaagster dat bezwaarlijk kan worden volgehouden dat hierdoor bij klaagster geen gerechtvaardigde onduidelijkheid over de hoedanigheid van verweerder heeft kunnen ontstaan. Daarbij heeft de raad verweerder aangeraden om voor zijn werkzaamheden voor de Dorpsraad een ander e-mailadres te gebruiken en heeft de raad opgemerkt dat er met het bericht van 9 december 2025 sprake kan zijn geweest van onduidelijkheid over de hoedanigheid van verweerder. Dit maakt de beslissing van de raad innerlijk tegenstrijdig, aldus klaagster.
6.6 Klaagster voert verder nog aan dat de raad haar in de bestuursrechtelijke procedure ten onrechte niet als belanghebbende heeft gekwalificeerd, wat volgens klaagster de beslissing heeft beïnvloed. Volgens klaagster waren haar belangen rechtstreeks betrokken bij de bestuursrechtelijke procedure tussen de Dorpsraad en de gemeente omdat klaagster in die procedure als derde-belanghebbende is toegevoegd. De correspondentie van verweerder in die procedure is volgens klaagster niet openbaar geworden omdat zij volgens verweerder een WOO-verzoek zou hebben ingediend, maar omdat verweerder die correspondentie in de procedure heeft ingebracht. Klaagster betwist ook een WOO-verzoek te hebben gedaan.
Klachtonderdelen 3 en 5 (ongepaste uitlatingen en verspreiding persoonsgegevens)
6.7 Met het oordeel dat de door verweerder gedane uitlatingen niet onnodig grievend zijn omdat verweerder deze heeft gedaan als voorzitter van de Dorpsraad en niet als advocaat van een betrokken partij heeft de raad volgens klaagster miskend dat verweerder deze uitlatingen heeft gedaan vanaf zijn zakelijke e-mailadres. Volgens klaagster was de beschuldiging van verweerder verder onjuist, wat zij ook heeft aangetoond. De raad heeft volgens klaagster ten onrechte genoegen genomen met de toelichting van verweerder waarom het nodig was om het adres van klaagster te publiceren op de website van de Dorpsraad. Volgens klaagster is niet gemotiveerd waarom de adresgegevens moesten worden gepubliceerd op een openbare website en niet kon worden volstaan met het online anonimiseren van adresgegevens. Verder is de raad volgens klaagster ten onrechte voorbij gegaan aan het feit dat na haar aangifte van doxing een stopgesprek heeft plaatsgevonden met de politie. Dat verweerder rectificatie afhankelijk heeft gesteld van intrekking van de tuchtklacht is volgens klaagster een ontoelaatbare voorwaarde en kan gezien worden als chantage.
6.8 Verder is volgens klaagster niet juist dat de raad heeft geoordeeld dat de verslaglegging op de website van de Dorpsraad tamelijk feitelijk is. Zo heeft verweerder niet vermeld dat het ingediende beroep niet-ontvankelijk is verklaard door de rechtbank en dat het ingediende bezwaar tegen de verleende omgevingsvergunning ongegrond is verklaard. Daarom mocht verweerder volgens klaagster op de website niet meer spreken van een illegale situatie. De raad heeft met zijn oordeel miskend dat een advocaat, ook in een andere hoedanigheid, niet de vrijheid heeft om feitelijk onjuiste informatie te (blijven) verspreiden. Klaagster vindt het verweer van verweerder dat hij niet heeft gereageerd op de rectificatiebrief ongeloofwaardig gelet op de inhoud, de context en de verzending aan zijn eigen e-mailadres.
Klachtonderdeel 6 (onveilige sfeer)
6.9 Klaagster stelt dat de raad ten onrechte heeft geoordeeld dat klaagster dit klachtonderdeel niet feitelijk heeft onderbouwd. Volgens klaagster heeft verweerder ter zitting bij de raad erkend dat hij verantwoordelijk is voor de notulen. Deze notulen bevatten volgens klaagster haar adresgegevens en die zijn gepubliceerd op een publiek toegankelijke website. Verweerder heeft, volgens klaagster, ondanks haar herhaald verzoek, haar persoonsgegevens niet van de website gehaald. Hierdoor is volgens klaagster door verweerder de situatie in de hand gewerkt waarin derden haar adres konden achterhalen en die zonder haar toestemming op haar privéterrein verschenen. Verweerder had als advocaat behoren te weten wat de risico’s voor klaagster waren van het publiceren van haar adresgegevens op een voor het publiek toegankelijke website.
Verweer verweerder
6.10 Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd in beroep. Waar dat relevant is, bespreekt het hof dit bij de beoordeling van het beroep.
7 BEOORDELING HOF
Maatstaf
7.1 De tuchtrechter dient bij de beoordeling van een over een advocaat ingediende klacht het aan de advocaat verweten handelen of nalaten te toetsen aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen wel van belang zijn, gezien ook het open karakter van de behoorlijkheidsnorm in artikel 46 Advocatenwet. Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld.
7.2 Ook als een advocaat optreedt in een andere hoedanigheid, bijvoorbeeld in privé, blijft voor de advocaat het advocatentuchtrecht gelden. De tuchtrechter dient te bepalen of de verweten gedraging van de advocaat voldoende aanknopingspunten heeft met de praktijkuitoefening. Als dat zo is, vindt een volle toets aan de betamelijkheidsnorm van artikel 46 Advocatenwet plaats. Anders geldt de beperkte maatstaf die inhoudt of de betreffende privégedraging van de advocaat in het licht van zijn beroepsuitoefening absoluut ongeoorloofd moet worden geacht danwel het vertrouwen in de advocatuur ondermijnt (HvD 26 augustus 2022, ECLI:NL:TAHVD:2022:136).
Overwegingen hof
Ten aanzien van de klachtonderdelen 3, 5 en 6
7.3 De gedragingen en uitlatingen die klaagster in de klachtonderdelen 3, 5 en 6 verweerder verwijt hebben naar het oordeel van het hof onvoldoende aanknopingspunten met de praktijkuitoefening van verweerder. Deze zijn door verweerder als voorzitter van de Dorpsraad gedaan. Daarom toetst het hof deze klachtonderdelen aan de hiervoor in overweging 7.2 genoemde beperkte maatstaf.
7.4 Hoewel het hof kan begrijpen dat klaagster de gedragingen en uitlatingen van verweerder als ongepast heeft ervaren, acht het hof deze in het licht van de beroepsuitoefening van verweerder niet absoluut ongeoorloofd. Ook heeft verweerder daarmee niet het vertrouwen in de advocatuur ondermijnd.De aangifte van doxing door klaagster jegens verweerder maakt dit niet anders. Het is ook niet aan het hof maar aan de strafrechter om te bepalen of verweerder een strafbaar feit heeft gepleegd. Het hof deelt het oordeel van de raad dat de klachtonderdelen 3 en 5 ongegrond zijn en neemt de daaraan ten grondslag liggende overwegingen van de raad over.
7.5 Klaagster heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de volgens haar onveilige sfeer het gevolg is van de gedragingen en uitlatingen van verweerder. Het hof bekrachtigt daarom ook het oordeel van de raad dat klachtonderdeel 6 ongegrond is.
Ten aanzien van klachtonderdeel 4
7.6 Dit klachtonderdeel raakt aan de ratio en strekking van gedragsregel 9: de advocaat dient tegenover zijn cliënt en in zijn contacten met derden ervoor zorg te dragen dat geen misverstand kan bestaan over de hoedanigheid waarin hij in een gegeven situatie optreedt. Volgens klaagster heeft verweerder op meerdere momenten onduidelijkheid laten bestaan in welke hoedanigheid hij optrad: als voorzitter van de Dorpsraad of als advocaat van de Dorpsraad.
7.7 Gelet op de verwevenheid van het voorzitterschap van de Dorpsraad met de beroepsuitoefening van verweerder zal het hof bij dit klachtonderdeel de volle toets aan de betamelijkheidsnorm van artikel 46 Advocatenwet toepassen. Bij deze toets is – in tegenstelling tot wat de raad heeft overwogen – niet van belang of daadwerkelijk een misverstand is ontstaan over de hoedanigheid van verweerder en evenmin of klaagster, in het bevestigende geval, daarvan nadeel heeft ondervonden. Dit volgt uit jurisprudentie van het hof (zie bijvoorbeeld HvD 26 januari 2016, ECLI:NL:TAHVD:2018:16) en de toelichting op gedragsregel 9.
7.8 Verweerder heeft tijdens de zitting bij de raad benoemd dat hij in het bestuursrechtelijke traject als gemachtigde van de Dorpsraad heeft opgetreden. Het hof stelt op basis van de stukken in het dossier vast dat verweerder in de bestuursrechtelijke procedures onduidelijkheid heeft laten ontstaan of hij in persoon, als voorzitter, of als advocaat de gemachtigde van de Dorpsraad was. Op 10 april 2024 heeft de gemeente aan klaagster een brief gestuurd waarin staat ‘Onderwerp bezwaar van [naam advocatenkantoor verweerder]’. Hoewel verweerder ter zitting bij het hof heeft aangegeven dat hij nooit als advocaat van de Dorpsraad heeft opgetreden blijkt uit deze brief van de gemeente dat dit voor de gemeente – en klaagster – niet duidelijk is geweest. Anders dan de raad heeft overwogen, is het hof van oordeel dat ook klaagster ter onderbouwing van dit klachtonderdeel zich mag beroepen op deze brief van de gemeente, aangezien klaagster in de betreffende procedure derde-belanghebbende was. De gemeente benoemt dat ook expliciet in de brief van 10 april 2024.
7.9 Ook buiten het bestuursrechtelijke traject heeft verweerder situaties laten ontstaan waarin misverstand is ontstaan of kon ontstaan over zijn hoedanigheid. Op 9 december 2025 heeft verweerder een e-mailbericht gestuurd vanaf zijn zakelijke e-mailadres aan de advocaat van klaagster. Onderaan dit bericht staan het logo en de adresgegevens van het kantoor waar verweerder werkzaam is. Dat dit voor onduidelijkheid heeft gezorgd bij de advocaat van klaagster blijkt uit zijn reactie: verweerder wordt expliciet gevraagd of hij ook namens anderen reageert en of hij dat in hoedanigheid van advocaat doet. Verweerder heeft daartegen ingebracht dat onderaan de e-mail alleen zijn naam staat zonder vermelding ‘advocaat’. Dat argument baat verweerder niet. Verweerder heeft zijn kantoorgegevens laten staan in het e-mailbericht en verweerder spreekt in het bericht over ‘de ontvangen concept-dagvaarding’ en over ‘uw cliënte’. Hierdoor is het begrijpelijk dat bij (de advocaat van) klaagster onduidelijkheid is ontstaan over de hoedanigheid van verweerder.
7.10 Verweerder heeft aangevoerd dat hij zijn e-mails als voorzitter van de Dorpsraad met zijn naam en de toevoeging ‘voorzitter Dorpsraad’ ondertekent en zijn kantoorgegevens met disclaimer verwijdert. Het dossier toont een ander beeld: verweerder, die in de hoedanigheid van voorzitter van de Dorpsraad steeds zijn zakelijke e-mailadres gebruikte als hij met klaagster (of anderen) communiceerde, heeft in zijn berichten niet consequent zijn kantoorgegevens en kantoorlogo verwijderd en ook niet altijd ondertekend met ‘voorzitter Dorpsraad’. Dit blijkt niet alleen uit het hiervoor genoemde e-mailbericht van 9 december 2025, maar ook uit het e-mailbericht van verweerder van 28 september 2023 aan de gemeente in het bestuursrechtelijke traject. Die e-mail is verzonden vanaf het zakelijke e-mailadres van verweerder, inclusief kantooradres en -logo, en de e-mail is alleen ondertekend met de naam van verweerder. De toevoeging ‘voorzitter Dorpsraad’ ontbreekt. Door deze wijze van communiceren heeft verweerder onduidelijkheid over zijn hoedanigheid (kunnen) laten ontstaan. Het argument van verweerder dat het eerste e-mailbericht van klaagster aan hem (om over het ontstane bouwgeschil te praten) is verzonden vanaf het zakelijke e-mailadres van klaagster naar zijn zakelijke e-mailadres en klaagster daarmee volgens verweerder wist dat hij niet optrad als advocaat van de Dorpsraad, maakt het voorgaande niet anders. Verweerder gaat daarmee voorbij aan zijn eigen verantwoordelijkheid om te allen tijde geen onduidelijkheid te laten ontstaan over de hoedanigheid waarin hij optreedt (gedragsregel 9).
7.11 Het hof acht de hiervoor uiteengezette handelwijze van verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar. Dat betekent dat het beroep van klaagster tegen dit klachtonderdeel slaagt.
Slotsom
7.12 Het hof zal de beslissing van de raad bekrachtigen ten aanzien van de klachtonderdelen 3, 5 en 6. De beslissing van de raad zal ten aanzien van klachtonderdeel 4 worden vernietigd en het klachtonderdeel zal alsnog gegrond worden verklaard. Nu de klacht van klaagster gedeeltelijk gegrond is, zal het hof zich uitlaten over de maatregel.
8 MAATREGEL
Verweerder heeft in het bestuursrechtelijke traject en in zijn contacten met (de advocaat van) klaagster onduidelijkheid laten ontstaan over de hoedanigheid waarin hij optrad. Dat strookt niet met de betamelijkheidsnorm (artikel 46 Advocatenwet) en de ratio en strekking van gedragsregel 9. Verweerder gaat eraan voorbij dat het zijn eigen verantwoordelijkheid is om duidelijk te zijn over zijn hoedanigheid. Misverstanden daarover kan verweerder anderen niet tegenwerpen. Op basis van het onderzoek ter zitting is het hof verder gebleken dat verweerder onvoldoende oog heeft voor het belang van duidelijkheid over zijn hoedanigheid, namelijk de specifiek op de advocaat van toepassing zijnde kernwaarden en normen. Ook heeft het hof bij verweerder zelfreflectie gemist op zijn handelen en besef en inzicht dat hij duidelijker had moeten zijn over zijn hoedanigheid. De erkenning van verweerder, ter zitting bij het hof, dat hij het advies van de raad om een ander e-mailadres te gebruiken als voorzitter van de Dorpsraad begrijpt, acht het hof onvoldoende. Het hof acht de maatregel van een berisping passend en geboden.
9 PROCESKOSTEN
9.1 Omdat het hof de klacht alsnog gedeeltelijk gegrond verklaart, moet verweerder op grond van artikel 46e lid 5 Advocatenwet het door klaagster betaalde griffierecht van € 50,- aan haar vergoeden binnen vier weken na deze beslissing. Klaagster geeft binnen twee weken na de datum van deze beslissing het rekeningnummer schriftelijk aan verweerder door.
9.2 Omdat het hof een maatregel oplegt, zal het hof verweerder daarnaast op grond van artikel 48ac, eerste lid, Advocatenwet veroordelen in de kosten voor de procedure bij het hof conform de Richtlijn kostenveroordeling Hof van Discipline 2021:
a) € 50,- kosten van klaagster (forfaitair);
b) € 1.000,- kosten van de Nederlandse Orde van Advocaten;
c) € 1.000,- kosten van de Staat.
9.3 Verweerder moet op grond van artikel 48ac lid 4 Advocatenwet het bedrag van € 50,- aan kosten van klaagster binnen vier weken na deze beslissing betalen aan klaagster. Klaagster geeft binnen twee weken na de datum van deze beslissing haar rekeningnummer schriftelijk aan verweerder door.
9.4 Verweerder moet op grond van artikel 48ac lid 4 Advocatenwet het bedrag van € 2.000,- binnen vier weken na deze uitspraak overmaken naar rekeningnummer lBAN: NL85 lNGB 0000 079000, BIC: INGBNL2A, Nederlandse Orde van Advocaten, Den Haag, onder vermelding van “kostenveroordeling hof van discipline" en het zaaknummer.
10 BESLISSING
Het Hof van Discipline:
10.1 vernietigt de beslissing van 23 februari 2026 van de Raad van Discipline in het ressort Amsterdam, genomen onder nummer 25-661/A/A, voor zover klachtonderdeel 4 ongegrond is verklaard;
en doet in zoverre opnieuw recht:
10.2 verklaart klachtonderdeel 4 gegrond;
10.3 legt aan verweerder de maatregel van een berisping op;
10.4 bekrachtigt de beslissing van 23 februari 2026 van de Raad van Discipline in het ressort Amsterdam, genomen onder nummer 25-661/A/A, voor het overige voor zover onderworpen aan het oordeel van het hof;
10.5 veroordeelt verweerder tot betaling van het griffierecht van € 50,- aan klaagster;
10.6 veroordeelt verweerder tot betaling van de kosten in de procedure bij het hof van € 50,- op de manier en binnen de termijn zoals hiervóór bepaald;
10.7 veroordeelt verweerder tot betaling van de proceskosten in de procedure bij het hof van € 2.000,- aan de Nederlandse Orde van Advocaten, op de manier en binnen de termijn zoals hiervóór bepaald.
Deze beslissing is genomen door mr. J.D. Streefkerk, plaatsvervangend voorzitter, mrs. J.M. Atema G.C. Endedijk, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.P.D. van Grondelle, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 6 november 2026.
griffier voorzitter
De beslissing is verzonden op 6 november 2026 .
