Rechtspraak
Uitspraakdatum
02-11-2026
ECLI
ECLI:NL:TADRARL:2026:203
Zaaknummer
26-662/AL/MN
Inhoudsindicatie
Voorzittersbeslissing. Klacht over deken kennelijk ongegrond. Misbruik van klachtrecht.
Uitspraak
Beslissing van de voorzitter van de Raad van Discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden van 2 november 2026
in de zaak 26-662/AL/MN
naar aanleiding van de klacht van:
klaagster
over
verweerder
De voorzitter van de raad van discipline (hierna ook: de voorzitter) heeft kennisgenomen van de brief met bijlagen volgens de inventarislijst van de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Midden-Nederland (hierna: de deken) van 15 juli 2026 met kenmerk 2443089.
1 FEITEN
Voor de beoordeling van de klacht gaat de voorzitter, gelet op het klachtdossier, uit van de volgende feiten.
1.1 Verweerder was deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Zeeland West-Brabant. Klaagster heeft op 28 mei 2021 en 3 september 2021 klachten bij verweerder ingediend over mr. van E., die van medio 2010 tot 1 juli 2017 deken in dat arrondissement was. Die klachten zagen op het handelen van mr. van E. in haar hoedanigheid van deken. Verweerder heeft die klachten in zijn hoedanigheid van deken onderzocht.
1.2 Op 13 december 2024 heeft klaagster de onderhavige klacht ingediend tegen verweerder. In een beslissing van 16 januari 2025 van de voorzitter van het hof van discipline is de klacht voor onderzoek en afhandeling verwezen naar de deken in het arrondissement Midden-Nederland.
2 KLACHT
2.1 De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klaagster stelt dat verweerder klachtwaardig heeft gehandeld door:
a) de klachten die klaagster tegen mr. van E. heeft ingediend, in strijd met artikel 46 c lid 3 Advocatenwet, door te geleiden aan de Raad van Discipline zonder dat het wettelijk verplichte dekenonderzoek had plaatsgevonden;
b) te weigeren te trachten de klachten die klaagster tegen mr. Van E. op 28 mei 2021/03 september 2021 en op 13 oktober 2022 heeft ingediend, in der minne te schikken zoals bepaald is in artikel 46 lid 1 Advocatenwet;
c) tegen beter (kunnen) weten in te negeren en te verheimelijken dat mr. van E. in haar verweer in de brief van 05 september 2018 deken mr. H. heeft misleid;
d) in strijd met artikel 46 d lid 4 Advocatenwet het onderzoek en de behandeling van de klachten die klaagster tegen mr. van E. op 28 mei 2021/03 september 2021 en op 13 oktober 2022 heeft ingediend, niet over te dragen aan een lid van de Orde van het arrondissement, maar over te laten aan een stafjurist;
e) de klachten die klaagster tegen mr. van E. op 28 mei 2021/03 september 2021 en op 13 oktober 2022 heeft ingediend, niet op neutrale wijze te behandelen.
3 VERWEER
Verweerder heeft tegen de klacht verweer gevoerd. De voorzitter zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.
4 BEOORDELING
4.1 Het in artikel 46 en volgende van de Advocatenwet geregelde tuchtrecht heeft betrekking op het handelen en nalaten van advocaten als zodanig en beoogt een behoorlijke beroepsuitoefening te waarborgen. Ook wanneer een advocaat optreedt in een andere hoedanigheid dan die van advocaat, zoals die van deken, dan blijft voor hem het advocatentuchtrecht gelden.
4.2 De aard en functie van deken brengen met zich dat bij de tuchtrechtelijke controle de nodige terughoudendheid moet worden betracht vanwege de grote beleidsvrijheid die een advocaat in die functie toekomt. De manier waarop een deken uitvoering geeft aan een onderzoek naar een klacht valt binnen deze beleidsvrijheid. Uitsluitend als zou blijken van feiten waaruit kan worden afgeleid dat de deken door zijn handelwijze het vertrouwen in de advocatuur heeft geschaad, kan sprake zijn van klachtwaardig handelen. Dat betekent dat alleen in uitzonderlijke gevallen de raad van discipline tot het oordeel kan komen dat een deken een tuchtrechtelijk verwijt kan worden gemaakt.
4.3 Klaagster is advocaat geweest en door de toenmalige deken van de Orde van Advocaten in Zeeland-West Brabant, mr. van E., betrokken in een tuchtprocedure en een civiele procedure. Dit optreden van de deken heeft geleid tot meerdere klachten van klaagster in de periode dat verweerder deken was. En diens optreden heeft ook weer geleid tot klachten van de zijde van klaagster. De klachten tegen mr. van E. zijn uiteindelijk allemaal ongegrond gebleken en ook is vastgesteld dat klaagster meerdere keren geklaagd heeft over materieel hetzelfde geschil tussen klaagster en mr. van E., namelijk de door de laatste ingenomen standpunten in hoger beroep naar aanleiding van het dekenbezwaar van 7 september 2009 (!) en de bij de kantonrechter te Breda gevoerde procedure. En nu zet klaagster haar strijd door tegen de opvolgend deken. Inmiddels zijn we 17 jaar verder.
4.4 De voorzitter is van oordeel dat op grond van het klachtdossier de door klaagster gemaakte verwijten in het geheel niet vast zijn komen te staan. Verweerder heeft de klachten van klaagster wel degelijk onderzocht en het is ter beoordeling aan de deken of hij al dan niet zijn standpunt op een klacht geeft. Van het niet of onjuist behandelen van de door klaagster ingediende klachten, of van ander tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen door verweerder, is dan ook niet gebleken. De aanhoudende stroom van onterechte klachten van klaagster zijn naar het oordeel van de voorzitter te kwalificeren als misbruik van klachtrecht. De klacht wordt daarom kennelijk ongegrond verklaard en nieuwe klachten over hetzelfde feitencomplex zullen door de deken niet meer in behandeling genomen hoeven worden.
BESLISSING
De voorzitter:
- verklaart de klacht, met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk ongegrond;
- bepaalt dat een volgende klacht van klaagster over verweerder, zoals hiervoor is overwogen, niet in behandeling hoeft te worden genomen door de deken en de raad van discipline.
Aldus beslist door mr. J.U.M. van der Werff, voorzitter, bijgestaan door mr. W.B. Kok als griffier en uitgesproken in het openbaar op 2 november 2026.
Griffier Voorzitter
Verzonden op : 2 november 2026
