Uitspraakdatum

02-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TADRSGR:2026:259

Zaaknummer

26-062/DH/DH

Inhoudsindicatie

Verzet ongegrond.

Uitspraak

Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag van 2 november 2026 in de zaak 26-062/DH/DH naar aanleiding van het verzet tegen de beslissing van de plaatsvervangend voorzitter van de raad van discipline van 25 maart 2026 op de klacht van:

klager gemachtigden: mrs. E.G. Engwirda en V.S.T. Leenders

over:

verweerder gemachtigde: mr. M.L. Batting

1    VERLOOP VAN DE PROCEDURE 1.1    Op 23 juni 2025 heeft klager bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Den Haag (hierna: de deken) een klacht ingediend over verweerder. 1.2    Op 23 januari 2026 heeft de raad het klachtdossier met kenmerk K176 2025 van de deken ontvangen.  1.3    Bij beslissing van 25 maart 2026 heeft de plaatsvervangend voorzitter van de raad (hierna ook: de voorzitter) de klacht deels niet-ontvankelijk (op grond van artikel 46g lid 1, aanhef en onder a Advocatenwet) en voor het overige kennelijk ongegrond verklaard. Deze beslissing is op 25 maart 2026 verzonden aan partijen. 1.4    Op 15 april 2026 heeft klager verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter. 1.5    Het verzet is behandeld op de zitting van de raad van 21 september 2026. Daarbij waren de gemachtigden van klager en verweerder met zijn gemachtigde aanwezig.  1.6    De raad heeft kennisgenomen van de beslissing van de voorzitter waartegen het verzet is gericht, van de stukken waarop de voorzittersbeslissing is gebaseerd, van het verzetschrift en van de aanvullende brief (met bijlage) van 3 september 2026 van de gemachtigden van klager.

2    VERZET 2.1    De gronden van het verzet houden, zakelijk weergegeven, het volgende in. a)    De voorzitter heeft ten onrechte een doorlopende gedragslijn van verweerder opgeknipt in meerdere momenten, waardoor de voorzitter de klacht ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard wegens de termijnoverschrijding zoals bedoeld in artikel 46g, eerste lid, aanhef en onder a van de Advocatenwet. b)    De voorzitter heeft, vanwege de hiervoor genoemde niet-ontvankelijkheid, ten onrechte het klachtonderdeel over dat verweerder onnodig grievend zou zijn geweest niet inhoudelijk beoordeeld. c)    De voorzitter heeft miskend dat sprake is van een uitzonderingssituatie zoals bedoeld in artikel 46g, tweede lid, van de Advocatenwet. d)    De voorzitter heeft miskend dat de klacht over de hoedanigheid van verweerder geen nieuwe klacht is. e)    De voorzitter heeft de zaak ten onrechte als kennelijk ongegrond afgedaan, de lat is daarvoor te laag gelegd. 2.2    Ter zitting is door de gemachtigde van klager gewezen op een - volgens hen - innerlijke tegenstrijdigheid in de voorzittersbeslissing. Zo staat in r.o. 4.9 dat verweerder duidelijk heeft gemaakt dat zijn correspondentie kan worden gezien als een reactie namens de Staat. Vervolgens wordt in r.o. 4.11 de vraag of verweerder onduidelijk is geweest over zijn hoedanigheid buiten beschouwing gelaten. 2.3    Tegen de vaststaande feiten en de klachtomschrijving komt klager in verzet niet op.

3    FEITEN EN KLACHT 3.1    Voor de vaststaande feiten en de omschrijving van de klacht verwijst de raad naar de beslissing van de voorzitter. 

4    BEOORDELING

4.1    Voordat de raad de klacht inhoudelijk kan beoordelen moet sprake zijn van een gegrond verzet. Een verzet is alleen gegrond als in redelijkheid moet worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Twijfel kan bijvoorbeeld bestaan als de voorzitter een verkeerde maatstaf (toetsingsnorm) heeft toegepast of de beslissing heeft gebaseerd op onjuiste of onvolledige feiten. 4.2    De raad is van oordeel dat de door klager aangevoerde verzetgronden niet slagen; de voorzitter heeft bij de beoordeling de juiste maatstaf toegepast en heeft rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval.  4.3    De raad is met de voorzitter van oordeel dat de driejaarstermijn van artikel 46g lid 1 onder a Advocatenwet geldt vanaf elke individuele handeling c.q. brief. Een al dan niet doorlopende gedragslijn doet daaraan niet af. De raad kan de voorzitter ook volgen in het oordeel dat geen sprake is van een uitzondering zoals bedoeld in artikel 46g lid 2 Advocatenwet. Dit maakt dat de voorzitter terecht heeft geoordeeld dat ten aanzien van de brieven van 5 november 2021, 10 januari 2022 en 18 maart 2022, de klacht niet-ontvankelijk is. 4.4    De raad is verder met de voorzitter van oordeel dat de klacht over de hoedanigheid van verweerder een nieuwe klacht is, die pas voor het eerst in de brief van 9 februari 2026, dus na afronding van het dekenonderzoek, aan de orde is gesteld. Dat in de klacht en bijbehorende producties ook zijdelings is gesproken over de (vraag naar de) hoedanigheid van verweerder, betekent niet dat daarover ook daadwerkelijk een klacht is geformuleerd.  4.5    De raad heeft hoe dan ook, ook anderszins, in redelijkheid geen twijfel aan de juistheid van de beslissing van de voorzitter. Deze beslissing is ook niet innerlijk tegenstrijdig. Dat de voorzitter heeft overwogen dat verweerder de kernwaarden deskundigheid en onafhankelijkheid niet heeft geschonden - en daarbij onder meer verwijst naar de brief waarin verweerder laat weten dat zijn correspondentie kan worden gezien als een reactie namens de Staat – is niet strijdig met het oordeel dat de klacht over de hoedanigheid van klager pas op 9 februari 2026 is geformuleerd. Omdat het verzet tegen de beslissing van de voorzitter ook verder geen nieuwe gezichtspunten oplevert, is er geen plaats voor nader onderzoek naar de klacht. De raad zal het verzet daarom ongegrond verklaren.

BESLISSING De raad van discipline verklaart het verzet ongegrond.

Aldus beslist door mr. A.L. Pöll, voorzitter, mrs. M. van Eck, E.A.L. van Emden, W. Knoester en M.H. Janssen, leden, bijgestaan door mr. T.M. Helleman als griffier en uitgesproken ter openbare zitting van 2 november 2026.