Uitspraakdatum

02-11-2026

ECLI

ECLI:NL:TADRSGR:2026:258

Zaaknummer

26-399/DH/RO

Inhoudsindicatie

Verzet ongegrond. Verzoek van verweerster om klager in de kosten te veroordelen afgewezen. De Advocatenwet biedt daarvoor geen grond.

Uitspraak

Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag van 2 november 2026 in de zaak 26-399/DH/RO naar aanleiding van het verzet tegen de beslissing van de plaatsvervangend voorzitter van de raad van discipline van 22 juli 2026 op de klacht van:

klager

over:

verweerster gemachtigde: mr. E.M. Soerjatin

1    VERLOOP VAN DE PROCEDURE 1.1    Op 11 december 2025 heeft klager bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Rotterdam (hierna: de deken) een klacht ingediend over verweerster. 1.2    Op 11 mei 2026 heeft de raad het klachtdossier met kenmerk R 2026/039 van de deken ontvangen.  1.3    Bij beslissing van 22 juli 2026 heeft de plaatsvervangend voorzitter van de raad (hierna ook: de voorzitter) de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Deze beslissing is diezelfde dag verzonden aan partijen. 1.4    Op 21 augustus 2026 heeft klager verzet ingesteld tegen de beslissing van de voorzitter.  1.5    Het verzet is behandeld op de zitting van de raad van 21 september 2026. Daarbij waren verweerster en haar gemachtigde aanwezig. Klager is niet verschenen: hij zou via een videoverbinding aan de zitting deelnemen. Kort voor de zitting heeft klager per e-mail laten weten dat hij dit door persoonlijke omstandigheden mogelijk niet ging redden en dat de raad niet op hem hoefde te wachten. Klager heeft zich niet (digitaal) gemeld via de ter zitting gerealiseerde videoverbinding.  1.6    De raad heeft kennisgenomen van de beslissing van de voorzitter waartegen het verzet is gericht, van de stukken waarop de voorzittersbeslissing is gebaseerd en van het verzetschrift. Ook heeft de raad kennisgenomen van de e-mail (met bijlagen) van de gemachtigde van verweerster van 10 september 2026 en de reactie daarop (met bijlage) van klager van 10 september 2026.

2    VERZET 2.1    De gronden van het verzet houden, zakelijk weergegeven, in dat klager zich met de beslissing van de voorzitter en de gronden waarop deze berust, niet kan verenigen. Klager heeft aangevoerd dat de voorzitter de klacht niet heeft beoordeeld zoals die is ingediend, ten aanzien van onjuiste feitelijke informatie een te beperkte maatstaf toepast, de concrete gewraakte uitlatingen niet afzonderlijk heeft getoetst en heeft geweigerd de inhoudelijke vergelijking tussen uitlating en bronmateriaal te maken die noodzakelijk is om gedragsregels 7 en 8 toe te passen. Klager heeft toegelicht dat zijn klacht ziet op de manier waarop verweerster de betwiste conclusies van haar cliënte heeft verheven tot categorische feitelijke vaststellingen en deze heeft versterkt met persoonlijke kwalificaties.  2.2    Tegen de vaststaande feiten en de klachtomschrijving komt klager in verzet niet op.

3    FEITEN EN KLACHT 3.1    Voor de vaststaande feiten en de omschrijving van de klacht verwijst de raad naar de beslissing van de voorzitter. 

4    BEOORDELING

Beoordeling verzet 4.1    Voordat de raad de klacht inhoudelijk kan beoordelen moet sprake zijn van een gegrond verzet. Een verzet is alleen gegrond als in redelijkheid moet worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Twijfel kan bijvoorbeeld bestaan als de voorzitter een verkeerde maatstaf (toetsingsnorm) heeft toegepast of de beslissing heeft gebaseerd op onjuiste of onvolledige feiten. 4.2    De raad is van oordeel dat de door klager aangevoerde verzetgronden niet slagen; de voorzitter heeft bij de beoordeling de juiste maatstaf toegepast en heeft rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval. Klager is het in de kern niet eens met de door de voorzitter genomen beslissing, maar heeft in het verzetschrift geen gronden aangevoerd die leiden tot twijfel aan de juistheid van die beslissing. Dat de voorzitter de gewraakte bewoordingen niet per uitlating heeft beoordeeld, betekent niet dat deze niet uitputtend en in samenhang zijn beoordeeld. Gelet op het voorgaande hoeft in redelijkheid niet te worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is.  4.3    Omdat het verzet tegen de beslissing van de voorzitter ook verder geen nieuwe gezichtspunten oplevert, is er geen plaats voor nader onderzoek naar de klacht. De raad zal het verzet daarom ongegrond verklaren.  Beoordeling verzoek kostenveroordeling 4.4    Verweerster heeft ter zitting verzocht om het verzet ongegrond te verklaren en klager te veroordelen in de werkelijk door verweerster gemaakte verweerkosten, die zijn opgelopen tot ruim € 16.000,- exclusief btw. Verweerster heeft toegelicht dat de Richtlijn Kostenveroordeling Raden van Discipline 2021 (hierna: de Richtlijn) tot uitgangspunt heeft dat een klager niet in de kosten kan worden veroordeeld, maar dat de richtlijn ook de mogelijkheid biedt om daarvan af te wijken. Verweerster stelt dat de huidige omstandigheden daarvoor voldoende grond bieden. 4.5    Artikel 48ac van de Advocatenwet bepaalt dat als een klacht geheel of gedeeltelijk gegrond wordt verklaard en een maatregel wordt opgelegd, de uitspraak tevens kan inhouden een veroordeling van de advocaat in de (proces)kosten. De Advocatenwet biedt echter geen grond om de klager te veroordelen in de kosten, zoals ook in de Richtlijn is vermeld. Het verzoek wordt dan ook afgewezen. 

BESLISSING De raad van discipline: -    verklaart het verzet ongegrond; -    wijst het verzoek om veroordeling van klager in de kosten af.

Aldus beslist door mr. A.L. Pöll, voorzitter, mrs. E.A.L. van Emden, W. Knoester, M. van Eck en M.H. Janssen, leden, bijgestaan door mr. C.M. van de Kamp als griffier en uitgesproken ter openbare zitting van 2 november 2026.