Uitspraakdatum

30-03-2026

ECLI

ECLI:NL:TADRAMS:2026:76

Zaaknummer

26-112/A/A

Inhoudsindicatie

Voorzittersbeslissing over de advocaat van de wederpartij van klaagster. Naar het oordeel van de voorzitter mocht verweerder als partijdig advocaat in opdracht van zijn cliënte de procedure starten zoals hij heeft gedaan. Dat sprake is van een schijnprocedure is niet vast te stellen. Verweerder mocht afgaan op de van zijn cliënt verkregen informatie zonder nader onderzoek. Deels kennelijk ongegrond, deels kennelijk niet-ontvankelijk wegens ontbreken van een eigen belang.

Uitspraak

Beslissing van de voorzitter van de Raad van Discipline in het ressort  Amsterdam van 30 maart 2026 in de zaak 26-112/A/A

naar aanleiding van de klacht van:

klaagster gemachtigde: K. Mohasselzadeh, advocaat te Voorburg

over

verweerder 

De plaatsvervangend voorzitter van de raad van discipline (hierna ook: de voorzitter) heeft kennisgenomen van de brief van de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Amsterdam (hierna: de deken) van 11 februari 2026 met kenmerk 2497154/EvR/KV, door de raad ontvangen op dezelfde datum, en van de op de inventarislijst genoemde bijlagen 1 tot en met 4. 

1    FEITEN Voor de beoordeling van de klacht gaat de voorzitter, gelet op het klachtdossier, uit van de volgende feiten. 1.1    Klaagster en haar (ex-)echtgenoot zijn op 3 mei 2013 in Iran in het huwelijk getreden. In de door partijen ondertekende huwelijksakte is een bruidsgave van de (ex-)echtgenoot aan klaagster overeengekomen:  Bruidsschat en handtekening echtpaar: een exemplaar van het Woord van God (Koran) en een set spiegel en kandelaar en vijfhonderdveertien stuks hele, gouden ‘Bahar-e azadi’ munten. 1.2    Bij beschikking van 28 oktober 2022 heeft de rechtbank Noord-Nederland de echtscheiding tussen partijen uitgesproken.  1.3    Bij dagvaarding van 27 september 2023 heeft verweerder namens zijn cliënt, kort gezegd, een verklaring voor recht gevorderd dat zijn cliënt aan zijn verplichtingen uit hoofde van de bruidsgave heeft voldaan. In de dagvaarding heeft verweerder op dat punt onder meer vermeld: Eiser stelt dat hij overeenstemming met gedaagde heeft bereikt over de afwikkeling van de bruidsgave. In ruil voor de bruidsgave heeft eiser een appartement gelegen te [adres in Iran], met een oppervlakte van 94 m2 aan gedaagde overgedragen en een kwantiteit van 450 gram gouden juwelen aan gedaagde heeft overhandigd. 1.4    Bij tussenvonnis van 5 juni 2024 heeft de rechtbank Den Haag de cliënt van verweerder toegelaten om (getuigen)bewijs te leveren van zijn stelling dat partijen na de huwelijkssluiting zijn overeengekomen dat de man, in plaats van de in de huwelijksakte opgenomen bruidsgave, het appartement en 450 gram gouden juwelen aan klaagster zou (laten) schenken en dat deze goederen ook werkelijk aan de vrouw geschonken zijn. Iedere verdere beslissing is aangehouden.  1.5    Op 11 juni 2025 heeft klaagster bij de deken een klacht ingediend over verweerder. 

2    KLACHT De klacht houdt, zakelijk weergegeven, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Klaagster verwijt verweerder dat hij: a)    namens zijn cliënt (i) een schijnprocedure tegen haar voert en (ii) de rechter misleidt door onjuiste informatie in de dagvaarding te vermelden; b)    zich onnodig grievend over de advocaat van klaagster heeft uitgelaten. 

3    VERWEER Verweerder heeft tegen de klacht verweer gevoerd. De voorzitter zal hierna, waar nodig, op het verweer ingaan.

4    BEOORDELING Maatstaf  4.1    Alleen de persoon of de rechtspersoon die door het handelen of nalaten van een advocaat direct in zijn belang wordt of kan worden getroffen, heeft het recht om hierover een klacht in te dienen. Dit staat in de Advocatenwet. Als het in het algemeen belang is dat er een tuchtprocedure komt, dan heeft de deken het recht om te klagen. 4.2    Deze zaak betreft een klacht tegen de advocaat van de wederpartij van klaagster. Voor alle advocaten geldt dat zij in principe alleen de belangen van hun eigen cliënt hoeven te behartigen. Niet voor niets is partijdigheid een belangrijke kernwaarde voor advocaten (artikel 10a Advocatenwet). Zij hebben veel vrijheid om te doen wat in het belang van hun cliënt nodig is. Wel moeten zij voorkomen dat zij de belangen van de wederpartij onnodig en op ontoelaatbare wijze schaden. Advocaten mogen zich bijvoorbeeld niet onnodig kwetsend uitlaten over de wederpartij. Ook mogen zij niet bewust onjuiste informatie verschaffen om daarmee de rechter te misleiden. Verder geldt dat advocaten ervan mogen uitgaan dat de informatie die zij van hun cliënt hebben gekregen juist is. Tot slot hoeven zij in het algemeen niet af te wegen of het voordeel dat zij voor hun cliënt willen bereiken met de middelen waarvan zij zich bedienen, opweegt tegen het nadeel dat zij daarmee aan de wederpartij toebrengen. 4.3    De tuchtrechter toetst verder het aan de advocaat verweten handelen of nalaten aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen, waaronder de kernwaarden zoals omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De tuchtrechter is niet gebonden aan de gedragsregels, maar die regels kunnen, gezien ook het open karakter van de norm van de in artikel 46 Advocatenwet genoemde behoorlijkheidsnorm, wel van belang zijn. Of sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen hangt af van de feitelijke omstandigheden en wordt door de tuchtrechter per geval beoordeeld. 4.4    De voorzitter zal de klacht aan de hand van deze maatstaf beoordelen. Klachtonderdeel a) 4.5    Klaagster heeft subverwijt (i) als volgt toegelicht. Verweerder is zijn schijnprocedure alleen maar begonnen om te voorkomen dat klaagster haar bruidsgave in Nederland zal vorderen. Hij probeert daarmee zijn cliënt te beschermen maar schaadt daarmee de belangen van klaagster. Deze handelwijze van verweerder heeft klaagster ertoe aangezet om haar bruidsgave in Iran te vorderen. Inmiddels is daarover door de Iraanse rechter beslist met toewijzing van haar vordering. Alleen in zeer specifieke gevallen kan de Nederlandse rechter deze buitenlandse beslissing buiten beschouwing laten. Volgens klaagster is geen sprake van een uitzonderingsgeval zodat duidelijk is dat de door verweerder gestarte procedure en daarin nog te wijzen vonnis, zinloos is.  4.6    Verweerder betwist dat sprake is van een schijnprocedure. In opdracht van zijn cliënt heeft hij klaagster gedagvaard. Die vordering ligt nu ter beoordeling voor aan de civiele rechter. 4.7    Naar het oordeel van de voorzitter mocht verweerder als partijdig advocaat in opdracht van zijn cliënt de procedure tegen klaagster starten zoals hij dat heeft gedaan. Dat sprake is van een schijnprocedure kan de voorzitter, op grond van de stukken en gelet op de betwisting daarvan door verweerder, niet vaststellen.  4.8    Subverwijt (ii) heeft klaagster als volgt toegelicht. Zij stelt dat verweerder de rechter met onjuiste informatie heeft misleid. Zo heeft hij in de dagvaarding niet de volledig overeengekomen bruidsgave in de dagvaarding vermeld door te verzwijgen dat ook 514 Iraanse gouden munten deel van de bruidsgave uitmaken met een geschatte waarde van ruim € 400.000,-. Ook stelt verweerder in de dagvaarding, zonder daarvan enig bewijs te leveren, dat zijn cliënt aan zijn verplichting heeft voldaan door klaagster in Iran een appartement en 450 gram aan gouden juwelen te hebben gegeven. Dit terwijl de oorspronkelijke afspraak bestond uit 514 volledige Yek Bahar Azadi-munten. Door te stellen dat partijen nadien iets anders hebben afgesproken, heeft verweerder klaagster ook nog als leugenaar afgeschilderd. Verweerder heeft verder nagelaten in de dagvaarding te vermelden dat zijn cliënt kort na het uitbrengen van de dagvaarding in Nederland op 4 december 2023 eenzelfde vordering aan de Iraanse rechter heeft voorgelegd, die bij beslissing van 1 februari 2024 is afgewezen. Verweerder neemt bovendien in gelijksoortige zaken tegengestelde standpunten in over de inhoud van het Iraanse recht, afhankelijk van het geslacht van zijn cliënten. Klaagster acht dit in strijd met de zorgvuldigheid van een advocaat die de lijdelijke rechter, zonder kennis van het buitenlandse recht, op correcte wijze moet informeren. 4.9    Verweerder stelt dat als al geoordeeld zou worden dat zijn cliënt in de procedure onvoldoende bewijs heeft geleverd, daaruit niet de conclusie kan worden getrokken dat verweerder zich schuldig heeft gemaakt aan misleiding van de rechter. Hij betwist dat daarvan sprake is geweest. Hij mocht vertrouwen op de door zijn cliënt verstrekte informatie over de mondeling tussen partijen gemaakte nieuwe afspraken. Er waren hem geen signalen bekend dat die informatie onjuist zou zijn. Omdat zijn cliënt niet over schriftelijke stukken beschikte ter onderbouwing van zijn standpunt, heeft verweerder daarom in de dagvaarding getuigenbewijs aangeboden. Het is aan de rechter om uiteindelijk over de juistheid van de vordering van zijn cliënt te oordelen, aldus verweerder. 4.10    Naar het oordeel van de voorzitter mocht verweerder afgaan op de van zijn cliënt verkregen informatie zonder nader onderzoek. Voor zover de door verweerder in de procedure namens zijn cliënte ingenomen standpunten al onjuist zijn, ligt het op de weg van de advocaat van klaagster om daartegen verweer te voeren. Het behoort verder niet tot de taak van de tuchtrechter om over de juistheid van standpunten in een civielrechtelijk geschil een oordeel te geven. Dat is voorbehouden aan de civiele rechter, tenzij duidelijk is dat de verwerende advocaat de onder 4.2 genoemde maatstaf heeft overtreden. Daarvan is de voorzitter uit de stukken niet gebleken. De keuze om de procedure tegen klaagster te beginnen, lag bij de cliënt van verweerder. Dat klaagster die procedure onnodig heeft gevonden, maakt nog niet dat verweerder voor zijn optreden daarin tuchtrechtelijk een verwijt kan worden gemaakt. 4.11    Op grond van het vorenstaande is de voorzitter van oordeel dat verweerder met zijn handelwijze de belangen van klaagster niet onnodig of onevenredig zonder doel heeft geschaad en dat hij daarmee de grenzen van de hem toekomende vrijheid van handelen niet heeft overschreden. Klachtonderdeel a) wordt kennelijk ongegrond verklaard. Klachtonderdeel b) 4.12    Klaagster verwijt verweerder dat hij in zijn verweer in deze tuchtrechtelijke procedure onder meer heeft geschreven: “ … merk ik op dat klaagster geen cliënt van mij is of is geweest en wordt bijgestaan door dezelfde advocaat die in andere klachtprocedures betrokken is. Ik kan er niet aan voorbijgaan dat deze advocaat persoonlijke motieven lijkt te hebben om haar cliënten aan te moedigen klachten jegens mij in te dienen. Dit maak ik onder meer op uit het feit dat deze advocaat in reactie op een eerdere klacht die jegens haar is ingediend de noodzaak heeft gevoeld om in de behandeling van die klacht verwijten aan mij te maken.” 4.13    Verweerder betwist dat hij zich onnodig grievend over de advocaat van klaagster heeft uitgelaten. Daarbij merkt hij op dat hij drie klachten over de advocaat van klaagster bij de deken in Den Haag heeft ingediend omdat zij zich onnodig grievend over hem heeft uitgelaten.  4.14    Naar het oordeel van de voorzitter heeft klaagster geen eigen rechtstreeks belang bij dit verwijt, omdat zij door de vermeende grievende uitlatingen over haar advocaat niet rechtstreeks in haar belang is geraakt. De advocaat zelf kan daarover klagen. Klaagster wordt dan ook kennelijk niet-ontvankelijk verklaard in klachtonderdeel b). 

BESLISSING De voorzitter verklaart:  -    klachtonderdeel a), met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk ongegrond; -    klachtonderdeel b), met toepassing van artikel 46j Advocatenwet, kennelijk niet-ontvankelijk.  Aldus beslist door mr. S.D. Arnold, plaatsvervangend voorzitter, bijgestaan door mr. M.M. Goldhoorn als griffier en uitgesproken in het openbaar op 30 maart 2026.

Griffier         Voorzitter

Verzonden op: 30 maart 2026